مقدمه:

در چهار بخش گذشته از این سری مطالب، پیش‌نیازهای لازم برای درک مفوم، ضرورت ایجاد و استفاده، چگونگی عملکرد و ساختار طرح ملی ایران‌کد (نظام ملی طبقه‌بندی و خدمات شناسه کالا و خدمات) را مورد بررسی قرار داده و اکنون آمادگی لازم جهت بررسی دقیق‌تر این طرح را داریم. اکنون و در قسمت پنجم از این سلسله مقالات، با پروژه‌ی ایران‌کد بیشتر آشنا خواهیم شد. این بخش کمی طولانی است اما به شما بزرگواران توصیه می‌کنم، حتما تمامی مطالب این بخش را به دقت مطالعه بفرمایید.

 

قسمت پنجم:

تعريف يك عبارت مهم:

در ابتداي متن بهتر است تعريفي از عبارت لجستيك[1] ارائه دهيم تا خواننده با اين عبارت كه در طول اين متن بارها ذكر مي‌شود آشنا باشد. لجستيك به مجموعه‌اي از اجزا و فعاليت‌هاي به‌هم پيوسته گفته مي‌شود كه براي دستيابي به اهداف مشترك در سيستم تأمين، توليد، انبارداري و توزيع، از يكپارچكي، انسجام و هماهنگي برخوردار باشند. در واقع بيشترين كاربرد سيستم‌هاي لجستيك در زنجيره‌ي تأمين و اين سيستم‌ها به صنعت كسب و كار كمك مي‌نمايند.

 

سيستم لجستيك

سيستم لجستيك

 

تاريخچه ايران‌كد

سابقه‌ي پروژه‌ي ايران‌كد و گروه مجري آن، به پروژه‌اي با نام سماپل[2] باز مي‌گردد. سماپل در واقع سيستم مديريت اطلاعات پايه‌ي لجستيك سپاه پاسداران اسلامي پس از زمان جنگ تحميلي مي‌باشد. در زمان جنگ تحميلي، مديريت منابع جبهه‌هاي جنگ و تسليحات و ابزارآلات مورد نياز در جبهه‌ها، تحت شرايط خاصي قرار داشت و به دليل محدوديت‌هاي موجود، سيستم لجستيك سپاه در آن زمان از بسياري از اصول سيستمي و سازماني صرف نظر مي‌كرد. بي‌نظمي‌ها و عدم ساختاريافتگي در لجستيك آن زمان سپاه مشكلات عديده‌اي را براي كشور در بر داشت. اما پس از اتمام جنگ و ثبات در وضعيت كنترل موجودي انبار و ميزان توليد و در كنار آن، شناخت دقيق ميزان نياز به لوازم و تجهيزات و تسليحات، اين فرصت براي مجموعه‌ي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي فراهم شد تا ساختاري نو ايجاد كرده و شرايط حاكم بر سازمان لجستيك را بهينه نموده و عمليات آنرا ارتقا دهد.

مهمترين گام در راه‌اندازي لجستيك مطمئن و نظام‌يافته در تأمين و نگهداري تجهيزات سپاه، استفاده از نظام طبقه‌بندي و سيستم‌ كدگذاري بومي و مطابق با نيازهاي ملّي بود كه حاصل اين تلاش، منجر به طراحي، پياده‌سازي و اجراي سماپل در سال 1374 شد. اهداف استراتژيكي كه سماپل به دنبال آنها بود و امروزه كاملا تحقق يافته‌اند به 3 دسته تقسيم مي‌شوند:

  1. ايجاد زبان مشترك
  2. ايجاد حافظه‌ي اجتماعي
  3. ايجاد بستر اطلاعاتي

پس از مشاهده‌ي تأثيرات مثبت اين نظام لجستيكي بر فرايند عرضه و تقاضا در سپاه، كه همزمان با عضويت ايران در سازمان جهاني GS1 و انتخاب مركز ملّي شماره‌گذاري كالا و خدمات ايران به عنوان نماينده‌ي انحصاري اين سازمان در ايران بود، تفكر ايجاد نظام لجستيك در سطح تمامي كالاها و خدمات ملّي در كل كشور، در ذهن گروه مجري سماپل كه مديران مركز ملي شماره گذاري نيز بودند، شكل گرفت.

در اين راستا، واضح بود كه برای تحت کنترل درآوردن اطلاعات کالاها و خدمات و ایجاد یک زبان مشترک از آنها در کشور، می‌بایست تمامی سازمان‌ها و موسسات مختلف در کشور از یک نظام هماهنگ استفاده نمایند. به همین منظور، نیاز به یک ابزار که بتواند زبان مشترکی از کالاها و خدمات در کشور بوجود آورد و در عین حال بتواند تناظرات مفید و موثری را بین سیستم­های مختلف بوجود آورد، ضروری به نظر می‌رسید که موجب ايجاد نظام ایران­کد در کشور شد.

 

جايگاه ايران‌كد در زنجيره تأمين كشور

جايگاه ايران‌كد در زنجيره تأمين كشور

 

شناخت ايران­كد

ایران‌کد نظامی است که بر مبنای دو مفهوم طبقه‌بندی و توصیف، اطلاعات اساسی کالاها و خدمات را با استانداردهای خاص تدوین می‌کند. از جمله این استانداردها می‌توان به ساختار طبقه‌بندی ملی کالاها و خدمات، استانداردهای نام‌گذاری، کدگذاری و ژنریک‌سازی[3] اشاره کرد. ایران‌کد شماره‌ای منحصر به فرد را که بیانگر اطلاعات آن کالا یا خدمت است تحت عنوان کد ملی کالا یا خدمت به هر کالا یا خدمتی تخصیص می‌دهد. علاوه بر لزوم ایجاد تناظر بین سیستم­های کدگذاری مختلف، موارد زیر را در مورد ضرورت طراحی نظام ملی طبقه­بندی و کدگذاری کالاها و خدمات می­توان مطرح نمود:

با نگاهي به موضوع تجارت سه موجوديت اصلي در آن قابل­تشخيص است: فروشنده، محصول و خريدار. در واقع، در هر تعامل تجاري همواره يك فروشنده تمايل دارد در ازاي دريافت وجه مشخصي از خريدار، مالكيت محصول خود يا حق بهره‌برداري از آن را به او منتقل نمايد. در مقابل، خريدار نيز زماني اقدام به خريد مي‌كند، كه محصول مورد تبادل از مطلوبيت لازم براي وي برخوردار باشد. البته بايد به اين نكته توجه نمود كه مجموعه اين تعاملات در سايه سياست‌ها، قوانين و قواعد حاكم بر بازار انجام مي‌شود.

هر تامین­کننده مي‌خواهد اطلاعات كامل محصولات خود را به خريداران گسترده‌اي از بازار هدف، با كم‌ترين هزينه، در كوتاه‌ترين زمان منتقل نمايد. به عبارت ديگر، تلاش‌هاي يك تامین‌كننده خواه يك توليد‌كننده باشد يا يك توزيع­كننده زماني مثمرثمر واقع مي‌شود كه خريداران آگاهي كاملي از محصول يا محصولات وي داشته باشند. از طرف ديگر زماني خريداران به سراغ يك محصول خاص مي‌روند كه بدانند دقيقا چيست؟ چه كار مي‌كند؟ چه دوام و كيفيتي دارد؟ در مقايسه با محصولات مشابه چه برتري‌هايي دارد؟ از كجاها مي‌توانند تهيه كنند؟

تامین كنندگان همواره با اين دغدغه روبرو هستند كه چگونه محصولات خود را به بهترين شيوه ممكن به بازار معرفي كنند. چگونه مي‌توانند ويژگي‌هاي منحصربفرد محصولات خود را در مقايسه با رقباي خود به اطلاع مشتريان برسانند. نكته مهم در اينجا، مساله به­روز بودن اطلاعات عرضه­شده به خريداران است. يعني يك دغدغه اصلي اين است كه آخرين اتفاقات مهم چگونه به مخاطبين اطلاع داده شود، اگر يك محصول جديد عرضه شده است، اگر يكي از محصولات قديمي در بسته‌بندي جديد قرار است عرضه شود، اگر يك مركز توزيع جديد راه‌اندازي شده است، اگر نشاني دفتري يا شماره تلفني تغيير كرده است، چگونه مي‌شود همگان را از آن آگاه نمود.

اطلاع‌رساني كامل، دقيق و به­روز يكي از مهم‌ترين نيازهاي همه تامین­كنندگان است كه از دو جهت بر سودآوري آن‌ها تاثير دارد؛ از يك سو با شيوه‌‌هاي سنتي اطلاع‌رساني نظير آگهي در رسانه‌هاي جمعي مختلف، با صرف هزينه‌ فراوان حوزه‌‌ محدودي از اطلاعات خود را عرضه مي­نمايند، از سوی ديگر مشتريان بالقوه آن‌ها به سبب محدود بودن تعداد كساني كه با تبليغات سنتي محصولات آن‌ها را مي‌شناسند، بسيار پايين است. اين موضوع به ويژه در مورد بنگاه‌هاي كوچك و متوسط بيشتر خود را نشان مي‌دهد.

اگر از منظر خريداران نيز به موضوع تجارت نگاه كنيم،‌ نيازهاي متعددي وجود دارد. خريدار يك محصول مي‌خواهد اطلاعات كامل تامین‌كنندگان موجود را با كم‌ترين هزينه و در كوتاه‌ترين زمان، شناسايي و با هم مقايسه نمايد. به عبارت ديگر، زماني كه يك خريدار مي‌خواهد محصول خاصي را تهيه كند، تمايل دارد تا جايي كه ممكن است تمامي تامین‌كنندگان موجود كه محصول مورد نظر وي را عرضه مي‌كنند، بشناسد، ويژگي‌هاي محصول هر تامین­كننده نظير مشخصات فني، كيفيت و نحوه عرضه محصول را بداند و به علاوه بتواند به سادگي آن‌ها را با يكديگر مقايسه نمايد.

مقايسه محصولات به خريدار كمك مي‌كند تا تامین­كننده‌اي را انتخاب نمايد كه محصول با بهترين مشخصات موردنظر از جمله دوام بالا، بسته‌بندي مناسب، وزن مناسب يا هر ويژگي مناسب ديگر را خريداري نمايد. بر اين اساس، آگاهي از وضعيت عرضه محصول در بازار از نيازها و دغدغه‌هاي اصلي خريداران و از شروط اصلي انجام خريد است. اين دغدغه به ويژه زماني كه خريد‌ها به صورت عمده بوده يا تصميم‌گيري براي خريد در يك افق بلند مدت مورد نظر باشد، بيشتر خود را نشان مي‌دهد؛ زيرا انتخاب كالا با بهترين كيفيت و مناسب­ترین قيمت در بقا و سود‌آوري بنگا‌‌‌ه‌ها تاثیر قابل­ملاحظه­ای دارد.

از منظر دولت نيز وضعيت بازار از اهميت خاصي برخوردار است؛ دولت به­عنوان بدنه حاكميتي و سياست‌گذار در عرصه تجارت در سطح كشور، مسئوليت تنظيم بازار و حمايت از حقوق توليدكننده و خريدار و تسهيل تجاري از طريق كاهش شكاف ميان تامین‌كنندگان و خريداران را برعهده دارد.

زماني عرصه تجاري از تعادل مناسب برخوردار است كه ميزان عرضه و تقاضاي يك محصول خاص در شرايط مختلف زماني و جغرافيايي، اختلاف قابل­توجهي نداشته باشد. اگر اين اتفاق بيفتد، آن‌گاه دولت توانسته است بازار را به خوبي تنظيم نمايد. به عبارت ديگر، دولت بايد با سياست‌گذاري‌ مناسب و اعمال صحيح سياست­ها، از بروز تقاضاي بدون پاسخ يا عرضه بدون نياز يك محصول به­ويژه در حوزه محصولات مهم و اساسي جلوگيري نمايد.

آگاهي از شرايط تامین‌كنندگان محصولات و خريداران آن‌ها در سطح كشور از نيازها و دغدغه‌هاي اصلي دولت در اتخاذ سياست‌هاي مناسب براي مديريت عرضه و تقاضا و ساماندهي نظام تامين و گردش كالا و توزيع آن در سطح كشور است. اين موضوع به ويژه در شرايط بحراني و یا وقوع حوادث غير مترقبه نظير سیل و زلزله از اهميت مضاعفي برخوردار است؛ زيرا با اطلاعات دقيق، محصولات مورد نياز را بايد با بهترين شيوه و در كوتاه‌ترين زمان تامين و به محل‌هاي آسيب‌ديده و مورد نياز رساند.

مطلب مهم دیگر اینکه دولت برای اجرایی کردن بسیاری از قوانین خود مانند قانون تجارت الکترونیکی و ایجاد دولت الکترونیک، قانون نظام صنفی و … می بایست شرایط و بسترهای لازم را فراهم نماید. به عنوان مثال مطابق ماده71 قانون  نظام صنفی، واحدهای صنفی، مكلفند از صندوق مكانيزه فروش[4] و يا دستگاه توزين ديجيتالي و يا هر دو براي فروش كالا يا ارائه خدمت خود استفاده نمایند و صورتحساب صادر كنند. واحدهاي ذيربط برای رعایت این قانون نیاز به بسترهای لازم در مورد اطلاعات كالاها دارند.

مطابق ماده 33 قانون تجارت الکترونیک بيان مي‌دارد كه تامین­کنندگان بايستي اطّلاعات مؤثر و مهم خود و محصولاتشان را برای تصميم‌گيري در اختیار مصرف‌كنندگان جهت خريد و يا قبول شرايط قرار دهند. برای انجام این مهم، دولت باید شرایط و بسترهای لازم را برای اجرایی کردن این قانون از طریق دسترسی آسان و کم هزینه خریداران به اطلاعات تامین­کنندگان فراهم آورد.

به اين ترتيب مي‌بينيم كه براي مديريت زنجيره تامين و توزيع كالاها و خدمات (به­عبارت كوتاه مديريت لجستيك) در سطح ملي در هر شرايطي نياز به ايجاد ابزارهايي جهت شفاف نمودن بازار و آگاه ساختن بازيگران اقتصادي(دولت، تامين كنندگان، خريداران و مصرف كنندگان نهايي) از وضعيت جاري است. براي اين منظور نيز لازم است كه ابتدا اطلاعات پايه و مبنا به صورت جامع و استاندارد و با تعاريف مورد اتفاق همگاني در دسترس بازيگران اقتصادي قرار گيرد.

به طور خلاصه مي­توان گفت ايران­كد بدنبال ايجاد مبنايي مشترك و مطمئن است كه همه ذينفعان، به عنوان مرجع اطلاعاتي از آن استفاده نمايند و بنابراين، جريان اطلاعات با شكل گيري و استفاده از پايگاه مركزي داده­ها (توسط ايران­كد) تسهيل خواهد شد.

 

ساختار كد ملّي كالا

شناسایی محصول و خدمات در فرآيندهای کسب و کار از نیازهای اساسی به شماره می‌آید. بسته به نیاز در هر مرحله از فرآيندهای کسب و کار به کالاهای در حال مبادله یا مبادله شده اشاره می‌شود و بسیاری تصمیمات بر اساس شناخت حاصل شده از کالا اتخاذ می‌گردد. از نمادها، استانداردها، تصاویر و دیگر ابزارها در شناخت محصول با هدف دستیابی به درکی مشترک از محصول مورد نظر دو طرف یک مبادله کسب و کار استفاده می‌شود.

در مواردی  شناخت یک محصول با کمک قرار دادن آن در یک گروه کفایت می‌کند و  در مواردی دیگر برای اشاره به یک محصول یا گروه مشابه باید با اشاره به جایگاه آن در یک طبقه­بندی سلسله مرتبی اشاره نمود و برای روشن کردن دقیق‌تر آن به توصیف ویژگی خاص آن محصول نیز پرداخت. از این رو در شناخت محصول از دو روش طبقه‌بندی و توصیف استفاده می‌شود و در بسیاری از موارد استفاده ترکیبی این دو روش می‌تواند شناخت صحیحی از یک قلم کالا فراهم نماید.

در طبقه­بندی، کالاهای مشابه بر اساس ویژگی یا ویژگی‌هایی در یک گروه قرار می‌گیرند. گروه‌های مشابه نیز عضو یک گروه یا خانواده عمومی‌تر هستند و این سلسله مراتب ادامه می‌یابد تا در سطح کلان به چند گروه مجزا دست بیابیم. به این ترتیب در پایین‌ترین سطح طبقه‌بندی به گروه کالاهایی می‌رسیم که شباهت­های بسیار دارند و هرچه در سلسله مراتب به بالاتر می‌رویم گروه‌ها بزرگتر اما کم تعداد‌تر می‌شوند و شباهت کالاهای عضو این گروه­ها در ویژگی‌های محدود‌تری خواهد بود.

توصيف یک راه‌حل شناخت است و عبارت از ارائه آگاهي جزيي از يك موجوديت از طريق بيان ‌مشخصه‌هاي آن موجوديت و ارزش‌ مربوط به هر مشخصه است. توصیف بر خلاف طبقه‌بندي با سطح جزئیات بیشتر، یک شناخت دقیق‌تر از موجودیت ارائه می‌دهد. بر اين اساس، برای توصیف یک محصول، یک فرهنگ ویژگی‌های استاندارد نیاز است که بتوان نمونه‌های مختلف از یک طیف محصول را توصیف نمود. هدف اصلی توصیف ارائه یک شناخت جزيي‌تر از محصول در مقايسه با طبقه‌بندي است. در این شناخت به جای بیان جایگاه محصول بر پایه خصوصیات مشترک، کیفیت و چگونگی آن با سطح جزئیات بیشتر بیان می شود. در این نوع شناخت، هر محصول یا گروه محصول فارغ  از ارتباط با دیگر محصولات و تنها بر پایه ویژگی های خاص خود (خواه ذاتي يا كاربردي) شناخته می شود.

ايران كد داراي ساختار طبقه­بندي و توصيف ملي كالا مطابق قالب 6 سطحي است كه تمام كالاهاي در گردش كشور را در آن جاي داده است:

ساختار 6سطحي ايران‌كد

ساختار 6سطحي ايران‌كد

 

در انتهاي سطح 6 ساختار طبقه­بندي، تعدادي نام كالا قرار مي­گيرد كه به هر يك از اينها، نام پايه تكميلي گفته مي­شود. در مثال فوق يك كليدكد شكل مي گيرد (1 1 1 2 1 25 ) كه به يك يا چند نام پايه تكميلي تخصيص مي­يابد.

(در اينجا: انبردست=2512111،  دم باريك=2512112،  دم پهن=2512113،  دم گرد=2512114)

 

علاوه بر اين، ايران كد يك پايگاه ثبت (رجيستري) براي پذيرش عضو ايجاد نموده است. در اين پايگاه به هر موسسه يا شركت يا بنگاه كه به عضويت ايران­كد در آيد يك كد عددي 5 رقمي منحصر به فرد تخصيص داده مي­شود. براي مثال با عضويت شركت بيسكولارج در ايران­كد يك كد 5 رقمي براي آن ثبت مي­شود.

نحوه توليد كد عضو در ايران‌كد

نحوه توليد كد عضو در ايران‌كد


نكته: كدهاي 5 رقمي شركتهاي عضو ايران‌كد، سازگار با كدهايي است كه قبلا توسط مركز ملي شماره­گذاري كالا و خدمات ايران به شركتهاي عضو نظام باركدي GS1 داده مي­شده است.

سه بخش كدي كه به هر قلم كالا داده مي شود (كدسريال-كدشركت عضو-كدساختار) كنار هم قرار گرفته و كد 16 رقمي به عنوان شناسه يكتا موسوم به كد ملي كالا را تشكيل مي‌دهد. (7 رقم ساختار ملي طبقه­بندي كالا مشترك بين تمام موسسات و شركتها، 5 رقم كدي كه به هر شركت عضو داده مي‌شود و 4 رقم سريال كه با الگوي خاص هر نام پايه تكميلي كالا توسط شركت به هر قلم محصولش داده مي‌شود) كد ملي 16 رقمي در كنار يك شرح كه نام مصوب كالاست قرار مي گيرد و به صورت يكتا آن را شناسايي مي‌كند. شكل زير ساختار داده‌اي كد ملي كالا در نظام ايران‌كد را نشان مي دهد.

ساختار داده‌اي كد ملي كالا

ساختار داده‌اي كد ملي كالا

 

سپس اطلاعات مبنا(اطلاعات پايه و اساسي براي يك كالا) براي هر كالايي كه كد ملي 16 رقمي آن تعيين شده باشد، گردآوري شده و با آن متناظر مي­شود. واحد اندازه­گيري، واحد شمارش، شرح انگليسي و … از اين نوع اطلاعات هستند. علاوه بر اطلاعات مبنا، براي هر قلم كالا مجموعه­اي از مشخصات و ويژگيهاي فني كه به شناساندن آن كمك كند گردآوري و همراه با عكس يا عكسهايي از كالا در كاتالوگ الكترونيكي آن درج و در پرتال ملي اطلاع­رساني منتشر مي­شود.

در مرحله‌ي بعد پرتال ملي اطلاع­رساني، اطلاعات همه شركتها و موسسات و بنگاههاي عضو شده و محصولات آنها را در اينترنت منتشر مي­كند. در اين پرتال به دليل اينكه تمام داده­ها و اطلاعات كاملا مهندسي شده و كدگذاري شده و طبقه­بندي شده هستند، جستجو، بازيافت، كار با داده ها و تبادل آنها بسيار ساده و كارا بوده و امكان برقراري ارتباط دقيق بين همه كساني كه با قلم كالاي خاصي سر و كار دارند فراهم است.

علاوه بر اين، ايران كد امكاني را فراهم نموده و در اختيار اعضاي خود قرار داده است كه آنها بتوانند كد ملي 16رقمي را به نماد باركد تبديل نموده(توسط يك نرم­افزار كامپيوتري كه كد 16 رقمي را دريافت مي­كند و باركد ميله­اي را توليد مي­نمايد) و بر روي تگ، برچسب يا بسته­بندي محصول خود چاپ كنند. اين كار باعث مي­شود كه خواندن اطلاعات با روشهاي كامپيوتري امكان­پذير شود و از جمله فروشگاههاي زنجيره­اي و ديگر خرده­فروشان بتوانند با دستگاهها و صندوقهاي فروش خودكار در نقطه فروش(POS) راحت­تر كار خود را انجام دهند.

نظام طبقه‌بندي ايران‌كد از نوع كاربردي و ماهيتي است. سطح ابتدايي طبقه‌بندي ايران‌كد بر اساس كاربرد است كه با محوريت انسان و نيازهاي او شكل گرفته و توسعه يافته است. هر‌چه به سمت سطوح پايين‌تر ساختار طبقه بندي برويم اين طبقه‌بندي شكل ماهيتي به خود مي‌گيرد. به عنوان مثال مي‌توان به  كلاس 01 كه با توجه به نياز انسان به غذا، كلاس 11 كه با توجه به نياز انسان به پوشاك، اثاثيه، لوازم التحرير و كلاس 21 كه با توجه به نياز انسان به دارو و اقلام پزشكي و… اشاره نمود.

خروجی این نظام طبقه‌بندی در قالب یک ساختار شکل می‌گیرد و ساختار طبقه‌بندي دربرگيرنده طيفي از محصولات است به نحوي كه هرمحصول خاص بتواند در يك موقعيت منحصر به‌فرد از آن جاي گيرد. در مثال زير كاربردي و ماهيتي بودن ساختار را در دو كلاس مربوط به مواد غذايي و قطعات خودرو، را مي‌توان مشاهده كرد.

ساختار ماهيتي و كاربردي

ساختار ماهيتي و كاربردي

 

دقت شود كه در نظام ايران‌كد، كالا را از نظر نوع به سه دسته‌ي وارداتي، غير وارداتي توليدي و غير وارداتي توزيعي تقسيم مي‌كنند كه اين سه دسته در شكل زير قابل مشاهده است:

انواع طبقه‌بندي كالا

انواع طبقه‌بندي كالا

 

دقت شود كه در نظام ايران‌كد، كالا از نظر ماهيتي به دو دسته‌ي عمده‌ي قطعات و غير قطعات تقسيم مي‌شود. غير قطعات نيز، خود شامل فلّه و قابل شمارش است.

عوامل ماهيتي تفكيك كالا

عوامل ماهيتي تفكيك كالا

 

در نهايت، نمونه‌اي از كدگذاري 16 رقمي كالا در ايران‌كد به صورت زير خواهد بود:

نمونه كد 16 رقمي ايران‌كد كالا

نمونه كد 16 رقمي ايران‌كد كالا

 

تا به اينجا به ميزان نياز، ساختار كد ملي كالا در نظام ايران كد را شناختيم. در قسمت بعدي از اين سري مقالات با خدماتي كه مركز ملّي شماره‌گذاري در حال حاضر و در آينده به مشتريان خود ارائه خواهد داد آشنا خواهيم شد.


پاورقي:

[1] logistics

[2] سيستم مديريت اطلاعات پايه لجستيك

[3] Generic Making

[4] POS