شاید جالب باشد بدانید که تاریخچه عکاسی به قرن چهارم و پنجم قبل از میلاد برمی گردد که در آن زمان فیلسوفان چینی و یونانی پایه های اساسی فیزیک نور یا اپتیک و دوربین را بنا نهادند . بعد از آن لئوناردو داوینچی بود که اولین طرح های خود را از جزئیات تاریکخانه عکاسی در نسخه دست نویس آتلانتیس ، مجموعه یک هزارو 286 از طرح ها و نوشته های خود شرح داد .

اساس تاریکخانه یک جعبه سیاه و مواد حساس به نور بود و منجر به تکامل عکاسی و پیدایش دوربین عکاسی شد . ناگفته نماند که نخستین طرح تاریکخانه دوربین بدون لنز در سال 1544 توسط گمافریسوس ده ریدیو ستاره شناس بود . او از این جعبه برای مطالعه روی کسوف استفاده می کرد.

تولید نخستین دوربین :

دوربین های داگروتایپ در سال 1839 توسط شرکت ژیرو در پاریس ساخته شد . این دوربین ها 54/5 کیلوگرم وزن و حدود 50 دلار امروزی قیمت داشتند .

دوربین داگروتایپ اولین دوربین عکاسی جهان است که با هدف تجاری به تولید رسید . این دوربین جعبه چوبی در سپتامبر 1839 توسط آلفرد ژیرو  ساخته شد .

 مرگ خالق دیجیتال

نخستین عکس رنگی :

جیمز کلرک ماکسول ، فیزیکدان انگلیسی در سال 1855 تئوری عکس رنگی با سه رنگ اصلی را مطرح کرد . بر اساس نظریه او نور مرئی از سه رنگ اساسی قرمز ، سبز و آبی تشکیل شده است . پس فیلمی از سه لایه ساخت که هر لایه آن نسبت به یکی از سه رنگ اولیه حساس بود و توانست نخستین عکس رنگی را در سال 1861 به ثبت برساند که تصویر یک روبان پشمی است .

ورود کداک به عرصه عکاسی :

جورج ایستمن در حالی که فقط 23 سال داشت ، در سال 1878 قصد سفر به جزایر کارائیب را داشت و به همین دلیل لوازم عکاسی کرایه کرد که شامل یک دوربین سنگین ، سه پایه و چادر تاریکخانه شیمیایی بود . اما این دوربین انقدر گران و سنگین بود که از سفر منصرف شد . در خانه نشست و به این فکر کر که آیا امکان پیدایش دوربینی با خصوصیات کاملا متفاوت وجود ندارد ؟

مرگ خالق دیجیتال

از همان روز به مدت سه سال ، شب ها و در ساعات بیکاری مدام در آشپزخانه خود مشغول آزمایش موادی بود تا بتواند امولسیون ژلاتین را در جایگاه نگاتیو فیلم دوربین قرار دهد . سرانجام پس از یکسری آزمایش های مستمر در سال 1880 توانست ماشینی با قابلیت کارایی با نگاتیو خشک جهت تهیه عکس اختراع و به ثبت رساند .

یک سال بعد با کمک مالی دوستش هنری استرانگ شرکت « نگاتیو خشک ایسمتن » را تاسیس کرد . در سال 1884 فعالیت های این شرکت آنچنان زیاد شد که به یک کمپانی تولید فیلم تبدیل شد و جورج توانست فیلم های حلقه ای را جایگزین نگاتیوهای شیشه ای کند که با استقبال بسیار بی نظیری مواجه شد . سرانجام در سال 1892 کمپانی « ایستمن کداک» را افتتاح کرد ، شرکتی که با ظهور خود انقلاب بزرگی در صنعت عکاسی دنیا پدید آورد .

مرگ خالق دیجیتال

شرکت کداک با به کارگیری چند نوآوری دیگر توانست دوربین های سبک با کارایی بسیار ساده را با نام کداک وارد بازار کند . شعار این دوربین ها این بود که « تنها یک دکمه را فشار دهید ، ما بقیه کارها را انجام می دهیم ».

در مدت زمان بسیار اندکی دوربین های عکاسی کداک در سراسر جهان شهرت یافت و میزان تقاضای آن به شدت سرعت گرفت . کداک به ساخت دوربین های خود ادامه داد طوری که پیش از شروع قرن بیستم صد هزار دوربین تولید کرد . در این سال ماهانه حدود 640 کیلومتر فیلم و کاغذ های عکاسی تولید می کرد .این شرکت همچنین شروع به تولید فیلم عکاسی برای صنعت سینما و اشعه ایکس کرد .

کداک در سال 1900 دوربین یک دلاری Broenie  را معرفی کرد که به خیلی از افراد جهان امکان عکاسی را داد .

تعداد کارمندان این شرکت در سال 1992 در جهان به 5 هزار نفر رسید و نخستین شرکتی بود که سالانه سودی از سهام شرکت را به کارمندان خود پرداخت می کرد .

در سال 1919 با مرگ استرانگ ، ایستمن رئیس شرکت کداک شد . او انقدر انسان سخاوتمندی بود که در همین سال یک سوم سهم خود از شرکت کداک را که به پول امروز حدود 125 میلیون دلار می شد به کارمندان هدیه کرد .

ورود کداک به سینما :

در سال 1923 کداک با معرفی فیلم 16 میلی متری و دوربین های فیلمبرداری و پروژکتورهای 16 میلی متری ،  خود را رسما وارد عرصه سینما کرد . در سال 1925 جورج که دیگر به سن 71 سالگی رسیده بود ، ریاست کداک را به ویلیام استابر سپرد و خودش روی امور بشردوستانه متمرکز شد.

او به پول امروزی حدود 375 میلیون دلار را به موسسه آموزشی و دانشگاهی چون MIT اهدا کرد . در سال 1929 این شرکت که با وجود 20 هزار کارمند در جهان خود را به شرکت جهانی تبدیل کرده بود ، فیلم صوتی را به صنعت فیلم ناطق اهدا کرد .

در سال 1932 ایستمن در خانه اش خودکشی کرد و یادداشتی از خود به جا گذاشت : « کار من دیگر تمام شده است ، برای چه منتظر بمان ! » .

در سال 1933 کداک و وسترن الکتریک با همکاری هم و با ترکیب یک دوربین با یک تایمر الکتریکی صنعت عکاسی پر سرعت را پدید آوردند .

مرگ خالق دیجیتال

کداک در سال 1942 فیلم کداکالر را برای چاپ عکس تولید کرد که نخستین نگاتیو رنگی در جهان محسوب می شود  .

در سال 1949 عمارت ایستمن به موزه بین المللی عکاسی و فیلم تبدیل شد .

نیل آرمسترانگ و ادوین آلدرین زمانی که پا روی ماه گذاشتند با استفاده از دوربین و فیلم کداک از خود عکس گرفتند .

در سال 1972 ، کداک شروع به ساختن دوربین جیبی Instamatic کرد که فروش جهانی این محصول از مرز 3 میلیارد دلار نیز گذشت .

تصویر برداری دیجیتال :

سال 1978 سال پر تحرکی برای کداک به شمار می رود زیار در این سال استیو ساسن و گرت لیوید ، دو محقق کداک اختراعی را که در سال 1975 به نام خود ثبت کرده بودن ، یعنی دوربین دیجیتال را به منصه ظهور رساندند که کمی بزرگتر از جعبه کفش بود . آنها چندین لنز دوربین های فیلمبرداری کداک و قطعات دیجیتالی موتورولا را با سنسورهای الکترونیکی CCD که تازه اختراع شده بودند با یکدیگر ترکیب کردند ، دوربین ساخته شده 4 کیلوگرم وزن داشت .

این دوربین روی یک نوار کاست ، دیجیتالی عکس های سیاه و سفید می گرفت و تماشای عکس ها فقط با کمک ساسون و همکارانش ممکن بود .

کیفیت نمایش دوربین 4 کیلوگرمی یک مگاپیکسل بود و برای گرفتن هر عکس دیجیتالی 33 ثانیه زمان صرف می شد.

کداک باز هم دست به نوآوری دیگری زد ، چنانکه در سال 1984 خط تولید فلاپی دیسک را برای کامپیوتر های شخصی و کاست ویدئو آغاز کرد . دو سال بعد نیز دانشمندان این شرکت نخستین حسگر مگاپیکسلی در جهان را طراحی و تولید کردند . در سال 1987 نیز کداک با عرضه محصولاتی برای ثبت الکترونیکی و عکس قابل انتقال و قابل چاپ ، خود را وارد بازار عکاسی بدون فیلم یا همان « عکاسی دیجیتال » کرد.

این شرکت در سال 1991  سیستم دوربین دیجیتال حرفه ای اش را که از یک دوربین نیکون f-3  و حسگر کداک تشکیل شده بود و برای گرفتن عکس های الکترونیکی طراحی شده بود ، تولید کرد .

دوران سقوط:

این شرکت آمریکایی از سال 2003 به تدریج 13 کارخانه و 130 آزمایشگاه خود راتعطیل و 47 هزار کارمند خود را از کار برکنار کرد .

کداک در این سال پنج استراتژی کسب و کار خود را برای تمرکز روی فناوری کسب و کار تجاری دیجیتال معرفی کرد . این پنج راهبرد شامل چاپ تجاری، نمایش ، تصاویر مربوط به پزشکی و سیستم های فیلمبرداری و عکاسی تجاری بودند .

در سال 2004 این شرکت با حذف 12 هزار کارمندش تعداد آنها را به 15 هزار نفر کاهش داد تا به چاپ تجاری اش سرعت بیشتری ببخشد .

یک سال بعد مدیر عامل شرکت برای چندمین بار تغییر کرد . این در حالی بود که میزان درآمدش حدود 1/3 میلیارد دلار کاهش یافت .

مرگ خالق دیجیتال

کداک که ده ها سال اسپانسر بازی های المپیک بود بعد از المپیک پکن در سال 2009 اعلام کرد که دیگر قادر به پرداخت پاداش سالانه کارمندان خود نیست .

در سال 2010درآمد این شرکت 7/2 میلیارد دلار افت کرد و 687 میلیون دلار ضرر دید .

در سال 2011 کداک اعلام کرد که فروش دوربین های دیجیتالش را متوقف می کند و تنها به بازارهای پردرآمدش در جهان می پردازد . در اواخر 2011 کداک هشدار داد که ممکن است کار این شرکت در سال 2012 به جایی کشیده شود که اگر از فروش یک هزار و 900 حق امتیاز تصویربرداری دیجیتالی پولی به دست نیاورد ، دیگر قادر به پرداخت صورت حساب ها و هزینه ای خود نخواهد بود .

مقامات این شرکت اعلام کردند که این شرکت وامی 950 میلیون دلاری دریافت کرده که هزینه های آن را تا پایان روند قانونی ورشکستگی تامین می کند .  برآورد می شود روند یاد شده در سال 2013 به پایان برسد .

 در 19 ژانویه سال 2012 ، این شرکت رسما اعلام ورشکستگی کرد .

مرگ خالق دیجیتال