نگاهی به بازی

Devil May Cry 2

بد نیست گاهی هم یادی از بازی های قدیمی کنیم و فرصت از دست رفته برای  نقد این بازی ها را دوباره به دست بگیریم و به بررسی این بازی ها بپردازیم.

از طرفی با وجود اینکه سازنده گان عزیز به فکر بازی خور ها هستند و دوباره آثار قدیمی خود را به صورت HD منتشر می کنند، دیگر همه چیز محیاست که این بازی ها را دوباره بازی کنیم و این عنوان ها را با نسخه های جدیدتر و بازی های هم سبک جدید مقایسه کنیم.

این بار به سراغ یکی از آن بسته های HD ویژه ای رفتیم که شرکت بازی سازی کپکام آن را منتشر کرده و قصد دارد دوباره نسخه های فراموش شده از  یک عنوان  بی نظیر را به یاد بازی خور ها بیندازد.

پک HD بازی سوم شخص اکشن فانتزی Devil May Cry،  برای پلاتفرم های ایکس باکس 360 و پلی استیشن 3 مدتی قبل منتشر شد و شامل شماره های اول، دوم و سوم از این سری بی همتا بود که در کنسول پلی استیشن 2، شاهد آن بودیم.

با توجه به اینکه سه نسخه ی مجزا از بازی Devil May Cry در این بسته وجود دارد، من تصمیم گرفتم به بررسی شماره ی دوم از بازی بپردازم که نسبت به نسخه های دیگر در این پک، از صعف ها و ویژگی های خاصی برخوردار است.

در نسخه ی دوم از بازی Devil May Cry، شما هدایت دو شخصیت مختلف را به دست می گیرد و با توجه به قابلیت های این دو سخصیت، مراحل و برخی بخش ها در گیم پلی، متفاوت می شوند.

شخصیت اول که همان شخصیت اصلی در سری بازی های Devil May Cry است، دانته نام دارد و شخصیت دوم که یک شخصیت کاملا شکست خورده در دنیای بازی های رایانه ای و دنیای Devil May Cry محسوب می شود، لوسیا است.

 با هر دو شخصیت که بازی را دنبال کنید، تفاوت چشمگیری در روند اصلی بازی پیدا نمی کنید و شاید بسیاری از بخش ها از دید هر دو شخصیت، مشابه هم هستند.

نسخه ی دوم از بازی Devil May Cry، ضعف های بسیاری دارد و به همین دلیل است که این شماره یک شکست برای شرکت کپکام محسوب می شد. با امتیازی کمتر از 5 از 10 که این بازی از سایت های مختلف دریافت کرد، شرکت کپکام به خود آمد و شاهکاری به اسم Devil May Cry 3 را با دنیایی متفاوت و تکرار نشدنی خلق کرد تا شکست حاصل از شماره ی دوم را به نوعی جبران سازد.

در شماره ی دوم بازی Devil May Cry، شما باید جهان را از وجود شیطان هایی که وارد دنیای انسان ها شدند نجات دهید. داستان بازی یک داستان کلیشه ای است که هیچ جنبه ی مثبتی ندارد. شیطان ها از طریق یک پرتال ارتباطی وارد دنیای انسان ها شدند و شما باید به عنوان یک دورگه(نیم شیطان و نیم انسان) دنیا را به نفع انسان ها به پایان برسانید.

در باره ی گرافیک بازی نمی توان نظری داد زیرا که این بازی مدت ها قبل برای کنسول پلی استیشن 2 منتشر شده و نمی توان آن را با بازی های امروزی در یک صف قرار داد. اما این بسته ی HD، فقط کیفیت تصویر بازی را تا حد قابل قبولی بالا برده است ولی از نظر بافت ها و جزییات در بازی، تغییری حاصل نشده است.

گیم پلی بازی خطی است. شما در این نسخه، پیشرفت می کنید، دشمن می کشید و گاهی هم سلاح جدیدی پیدا می کنید که عملکردی مشابه سلاح  اولیه شما دارند و در عمل فقط ظاهر سلاح تغییر بافته. قدرت تمام سلاح ها در حالت اولیه یکی است. هیچ تکنیک و قابلیت جدیدی در مبارزه ها یاد نمی گیرید و فقط یک حرکت در حلقه ی تکرار قرار می گیرد و دشمنان را از پای در می آورد.

در کنار این سلاح های سرد که عملا هیچ هیجانی به مبارزه ها و بازی نمی دهند، سلاح های گرم دیده می شوند(سلاح گرم برای شخصیت دانته و سلاح سرد پرتابی همانند چاقو برای شخصیت لوسیا).

دانته همان دو کلت خود را حمل می کند. این سلاح یکی از بهترین سلاح هایی است که در لیست سلاح های معروف بازی های رایانه ای، از محبوببیت فوق العاده ای برخورد دار است و استفاده از آن برای کشتن شیطان ها، بسیار لذت بخش خواهد بود. شما وقتی با این دو کلت، هدفی را نشانه می گیرید، دیکر هیج فرصتی برای دشمن جهت زنده ماندن باقی نمی ماند. علاوه بر کلت برای دانته و چاقو های پرتابی، سلاح های دیگری هم چون آر پی جی و نارنجک در این شماره وجود دارند که استفاده ی مفیدی نمی توان از آنها داشت.

ولی در کل اشتیاق اینکه بخواهید یک جا صبر کنید و دشمنان را از بین ببرید، به مرور زمان در ساعت های اولیه ی گیم پلی بازی، از میان خواهد رفت.

سلاح ها می توانند به روز شوند و قدرت آنها افزایش یابد. به روز کردن سلاح های سرد و گرم صرفا قدرت سلاح را بالا می برد و جز این به هیچ دردی نمی خورد.

مبارزه با غول آخر ها، در این شماره نیز به خوبی همیشه هستند. با توجه به نقاط ضعف بازی در تمام قسمت های گیم پلی، بخش مبارزه با غول آخر ها خوب از آب در آمده است.

حال که حرف از ضعف های بازی به میان آمد، بهتر است به سراغ این ضعف ها برویم.

بدترین و چشمگیر ترین ضعف در نسخه ی دوم بازی Devil May Cry، دوربین بازی است. دوربین و زاویه ای که بازیکن را دنبال می کند بسیار نا هماهنگ با شخصیت و حرکت های شما پیش می رود. طریقه ی دوربین یا به زبان بهتر، همان زاویه ای که شخصیت اصلی را به تصویر می شد و او را فیلمبرداری می کند، در این نسخه بسیار ازاد دهنده است.

شما در جای دیگری حرکت می کنید و دوربین در جای دیگری شما را دنبال می کند !

از دیگر ضعف های بازی، تاریک بودن بیش از حد محیط ها و مراحل هستند. اگر شما درجه ی روشنایی بازی را به حداکثر برسانید و تنظیمات صفحه نمایش را هم دست کاری کنید، باز هم مراحل تاریک هستند و بازیکن واقعا نمی داند که در چه مسیری قدم گذاشته است. بسیار اتفاق می افتد که یک درب روبروی شما واقع شده و به دلیل تاریک بودن، نمی توانید آن را ببینید و مدام به دور خود می چرخید و سر در گم خواهید بود. در کل زمینه ی مراحل مشکی  و نور پردازی بسیار ضعیف است.

از دیگر ضعف های بازی، کوتاه بودن مراحل و جمع بندی مختصر آنها می باشد. مراحل خیلی زود به پایان می رسند و شما تا به خود می آیید، بازی به پایان رسیده است ! قسمت های تکراری و مشابه ای که برای هر دو شخصیت طراحی شده،دشمنان مشترک و  سایر بخش های تکراری از دیکر نکات منفی در این نسخه است(در نسخه ی اصلی شماره ی دوم بازی Devil May Cry، بازی به دو دیسک مجزا تقسیم شده بود که دیسک اول به مراحل و شخصیت دانته اشاره داشت و دیسک دوم به شخصیت لوسیا). شما با تمام کردن بازی از دید هر دو شخصیت،  برخی قسمت ها را دوباره بازی می کنید و این یعنی تکرار و نقطه ی سیاهی در شماره ی دوم  بازی Devil May Cry.

مراحل و قسمت هایی که  با لوسیا پیش می روند، مکمل قسمت هایی است که دانته قبلا آنها را پشت سر گذاشته.

نبودن هدف و نقشه ای درست برای اینکه به بازیکن نشان دهد باید از کدام مسیر حرکت کند، بازی را بسیار وقت گیر کرده.

این بود بررسی مختصری از شماره ی دوم بازی Devil May Cry در بسته ی DMC HD Collection، سعی می کنم در مقاله ای دیگر شماره ی سوم بازی را که یکی از بهترین و بیاد مانده ترین ها در سری Devil May Cry به حساب می آید، به صورت کامل تشریح کنم.