Tlos-clicker-bite-640_r640x400

وقتي Neil Druckmann، كارگردان اصلي استوديوي بازي سازي Naughty Dog مشغول ساخت بازي محبوب Uncharted 2 بود يك روز به طور اتفاقي چشمش به مستند سياره زمين كانال BBC افتاد كه مستندي در مورد طبيعت است. چيزي كه او در اين مستند ديد باعث به وجود آمدن ايده‌ي ساخت بازي ديگر اين استوديو با نام The Last of Us شد كه در حال حاظر توانسته موفقيت هاي بسياري كسب كند.

در يكي از صحنه هاي اين مستند قارچ‌هايي با نام Cordyceps (در فارسي: سرچماقي‌ها) نشان داده ميشود كه خود را به مورچه‌ها ميچسبانند، آنها را آلوده ميسازند و سپس كنترل مغزشان را برعهده ميگيرند. اين مورچه ها كنترل بدن خود را از دست ميدهند و ناخواسته به گوشه‌اي ميروند تا آنجا بميرند. درواقع حال بدن آنها تبديل به ميزباني براي اين قارچ‌ها شده است كه جوانه‌هاي آن از سر اين مورچه‌ها بيرون ميزند. وقتي اين قارچ ها به اندازه كافي بزرگ شدند دوباره هاگ هاي خود را به اطراف پخش ميكنند تا موجودات اطراف را نيز آلوده كند.

همانطور كه راوي اين مستند اشاره كرده است، هزاران نوع قارچ سرچماقي وجود دارد كه هر يك مختص آلوده ساختن يك نوع موجود هستند. به همين دليل Druckmann با خود فكر كرد چه ميشود اگر يكي از آنها انسان ها را نيز آلوده سازد؟

كابوس‌هايي در طبيعت

براي آنهايي كه هنوز بازي The Last of Us را بازي نكرده اند بايد بگوييم كه اين بازي ماه پيش تنها براي كنسول PS3 منتشر شد و يك بازي اكشن و ماجراجويي است. در دنيايي كه اين بازي خلق كرده است 20 سال از نابودي اكثريت جمعيت آمريكا توسط آلودگي ميگذرد. اين آلودگي در واقع نسخه جهش يافته تر قارچهاي سرچماقي است و ميتواند هر انساني را تبديل به موجوداتي بي‌فكر و تندخو كند كه ميخواهد افراد بيشتري را آلوده اين ويروس كند. به عبارت ديگر كاري كه اين بازي انجام داده علمي تر و مستندمندتر ساختن همان فرمول زامبي ها در بازيهاست.

Druckmann در اين باره ميگويد: «همه چيز در بازيهاي ترسناك در هر زمينه‌اي مشمئزكننده طراحي ميشوند، اما ما ميخواستيم كمي رنگ و زيبايي طبيعت را نيز به آن ببخشيم.»

تيم سازنده بازي روي دشمنان بازي تفكر زيادي كرده و آنها را طوري طراحي كرده كه انگار توسط اين قارچ‌ها از پا در آمده‌اند. دشمناني كه در بازي با نام Clickers شناخته ميشوند بهترين مثال است؛ آنها مدت زيادي است كه توسط اين قارچ آلوده شده اند و حالا تنها چيزي كه از سرشان باقي مانده چيزي نيست جز توده‌هاي قارچي رنگارنگ.

Drunkmann ادامه ميدهد: «اگر اين اتفاق در دنياي واقعي رخ ميداد، مطمئنا ما از ان تعريف نميكرديم. آنها ميخواهند شما را بكشند و اين يك تناقض فوق العاده است كه موجودي به اين خبيثي الگوي رنگي به اين زيبايي دارد.»

Cordyceps-bug

انجام دادن تكاليف

Druckmann و ديگر كارگردان استوديوي Naughty Dog، آقاي Bruce Straley با هم روي اين مسئله توافق كردند و قرار شد يك بازي درگيركننده بر پايه اين واقعيت بسازند. بدين ترتيب آماده ساخت The Last of Us شدند و مدت ها روي اين قارچ‌ها و ديگر انگلها تحقيق كردند.

Druckmann اضافه ميكند: «همه چيز بر اين اساس استوار بود كه هر چه تعداد يك نژاد بيشتر شود، شانس اينكه طعمه‌ي اين قارچ‌ها شوند هم بيشتر ميشود.»

قارچهاي سرچماقي تنها انگل‌هاي ترسناكي نبودند كه Druckmann آنها را پيدا كرده بود. او در مورد زنبوري كه اخيرا در كاستاريكا پيدا شده است هم اطلاعاتي به اشتراك گذاشت. اين زنبور خاص عنكبوت ها را به طور موقت بي‌حس ميكند تا بتواند تخم‌هايش را در شكم آنها قرار دهد. وقتي اين تخم ها در شكم عنكبوت بزرگ ميشوند، نوزاد اين حشره از تخم بيرون مي‌ايد و وقتي بالغ شد، ماده شيميايي ترشح ميكند كه باعث ميشود عنكبوت نگون بخت كار عادي خود كه ساخت تار عنكبوت است ول كند و در عوض دور خود پيله درست كند. وقتي اين كار را كرد، ميميرد و اين نوزاد حشره بدنش را در اختيار ميگيرد.

در اينباره Druckmann ميگويد: «اينهايي كه آلوده ميشوند همان كارهايي كه خود بلدند را ادامه ميدهند ولي نه در راهي كه هميشه ميكردند. برخي از بهترين داستانهاي ترسناك هميشه در مورد سرنوشتي بدتر از مرگ هستند. خود طبيعت ترسناك تر از هرچيز ديگري است كه ميتوان به آن فكر كرد.»

جنبه‌ي ديگر اين Clicker ها هم از چيزهاي واقعي وام گرفته شده اند. دليل اينكه اسم اين موجودات Clicker است هم به خاطر صداي كليك كردن است كه از خود در مي آورند. قارچ‌هايي كه از صورت اين موجودات رشد كرده اند كاملا باعث كور شدن آنها شده و براي مسيريابي بايد از بازتاب صداي كليك كردن خود استفاده كنند.

به گفته Druckmann اين ايده از روي يك برنامه تلويزيوني ديگر برداشته شده است كه در آن يك پسر بچه 14 ساله كه به طور مادرزادي كور است ياد ميگيرد چگونه با استفاده از بازتاب صدا براي حركت در محيط استفاده كند. ظاهراً، لايه ديداري مغز انسان حتي در صورتي كه از نعمت بينايي هم محروم باشد فعال است. بنابراين تصاويري از محيط از طريق لمس كردن و شنيدن به مغز فرستاده ميشود كه به افراد كور يا كم بينا اجازه ميدهد محيط را بهتر فضاسازي كنند.

با وجود كور بودن،‌ Clicker ها هنوز هم بيرحم ترين و ترسناك ترين دشمنان بازي هستند كه زياد طولي نميكشد گيمرها تجربه مبارزه با او را به دست آورند.

انسانها: بدترين دشمن خود ما

البته نصف دشمناني كه در The Last of Us با آنها رو به رو ميشويم به قارچ سرچماقي آلوده نشده‌اند. آنها انسان هاي ديگر هستند كه با وجود افول تمدنها هنوز هم زنده مانده اند و بسياري از آنها هم كارتان را سخت خواهند كرد.

Druckmann توضيح ميدهد كه چگونه تيم ساخت بازي مدتها صرف تفكر روي اينكه چگونه اين افراد را شخصيت سازي كند، كرده است كه به سختي توانسته در كنار انسانهاي آلوده جان سالم به در ببرند. جوئل و الي، دو شخصيت اصلي بازي در مسير داستان با افراد مختلفي مواجه ميشوند كه بسياري از انها دشمن از آب در مي آيند.

يكي از منابعي كه Druckmann به انها مراجعه كرده است كتاب Polio: An American Story اثر David Oshinsky است. در اين كتاب اطلاعاتي در مورد اينكه چگونه دولت واكسن هاي آزمايشي را بدون اطلاع كامل از عملكرد آن روي انسان ها تست ميكرده  است، پيدا كرده. همچنين كتاب The Last Plague هم براي او مفيد واقع شده است. اين كتاب در مورد بيماري آنفلونزاي واگيرداري است كه در سال 1918 از اسپانيا اغاز شد و به همه جاي جهان سرايت كرد. اين ويروس به جاي اينكه افراد پير را به دليل سيستم ايمني ضعيفشان نابود كند بيشتر روي افراد جوان تاثير گذاشت و باعث كشته شدن ميليون ها نفر شد.

Druckmann در تعريف از اين كتاب ميگويد: «در اين كتاب در مورد اينكه چرا دهكده ها براي جلوگيري از پخش شدن ويروس به تعطيلي كشيده شدند، صحبت شده و باعث ميشود پيش خود فكر كنيد من در اين شرايط براي زنده ماندن چه كار خواهم كرد؟»

منبع