ایلان ماسک، مهندس،مخترع و یکی از شخصیتهای شهره دنیای فناوری است.پیشرفت های فعلی دنیای فن اوری وی را اقناع نمی کنند و به دنبال پیشرفت ها و رسیدن به سطح فناوری مورد نظر خود می باشد و تا کنون به  اقدامات زیادی دست زده است.با توجه به روحیه وی،برای او وضعیت فعلی اینترنت دنیا اقناع کننده نبوده و دست به راه اندازی سیستم جدیدی زده است.

وی در کارنامه کاری خود مدیریت یا سهامداری شرکتهای زیپ2،  x.com، پیپال، اسپیس اکس، تسلا موتورز ، سولار سیتی و هایپرلوپ را بر عهده داشته است.اکنون وی سخن از پروژه جدیدی بعنوان جایگزین فیبر نوری و شبکه اینترنت ماهواره ای فعلی به میان آورده است.

در روز گذشته آقای ایلان ماسک در خارج از مقر اصلی شرکت اسپیس اکس،در دفتر جدید شرکتش در شهر سیاتل آمریکا قصد شروع فعالیتهای جدی و حدیدی را دارد.وی قصد معرفی برنامه های اسپیس اکس برای استخدام مهندسان هوا فضا و نرم افزار در مکانی در شمال غربی اقیانوس آرام برای افزایش بهره وری بخش موشکی کمپانی اش را دارد.اما در این اثنا او جدید ترین ایده بلند پروازانه اش را نیز میخواهد تبیین کنید، ایده ایجاد شبکه وسیع و جهانی اینترنت ماهواره ای با پرتاب ماهواره های این شبکه به مدار زمین با بودجه ای برابر با 10 میلیارد دلار

این شبکه پیشنهادی 2 فایده بزرگ دارد، اول افزایش سرعت اینترنت جهانی و دوم کاهش قیمت اینترنت جهانی است.طبق اعلامیه اتحادیه جهانی مخابرات ، بیش از نیمی از مردم دنیا از اینترنت برخوردار نیستند.بر اساس این آمار ، شبکه پیشنهادی فوق برای بیش از 3 میلیارد انسان که از دسترسی ضعیف و کم کیفیتی به اینترنت دارا هستند بسیار مناسب می نماید.در این رابطه ایلان ماسک در مجله بلومبرگ بیزینس ویک(Bloomberg Businessweek) پیش از موعد اعلام کرد:

تمرکز ما بر ایجاد شبکه ارتباطی جهانی است که بزرگتر از هر نمونه ای است که تا امروز در مورد آن صحبت شده

این سرویس فضایی اینترنت که هنوز از سوی آقای ماسک نامگذاری نشده ، ایده بسیار بلند پروازانه ای است.بر اساس این ایده صدها ماهواره باید برای پوشش سطح زمین در جای جای مدار کره زمین قرار گیرند.طبق این ایده ، این ماهواره ها تقریبا در فاصله 750 مایلی (1200 کیلومتری) سطح زمین قرار میگیرند که از ماهواره های فعلی شبکه جهانی اینترنت، در مدار نزدیکتری نسبت به زمین قرار می گیرند.ماهواره های شبکه جهانی فعلی در فاصله 22 هزار مایلی (35 هزار کیلومتری) سطح زمین قرار دارند.

ماهواره های پایین تر برای افزایش سرعت اینترنت بهتر می باشند.از آنجا که هر چه زمان رسیدن امواج الکترومغنیس کمتر باشد، لگهای (Lags) کمتری وجود خواهد داشت

با اوضاع فعلی اینترنت جهانی به دلیل لگ بالا، انجام برخی کارهای اینترنتی مانند برخی ارتباطها و سامانه های ابری مثل ارتباطات تصویری، پخش زنده ویدئوها، انجام بازی های آنلاین و… با مشکل و یا حداقل با افت کیفیت همراه است.بصورت نظری، سرویس آقای ماسک، رقیب فیبرهای نوری خواهد بود و بلکه از آن کاملا برتر می باشد و اهمیت این سرویس بخصوص در کشورهایی که از اینترنت با کیفیتی برخوردار نیستند بیشتر نمود پیدا می کند

کمپانی اسپیس اکس، قصد دارد با کمک درامد حاصل از این پروژه در دراز مدت، به احداث شهری در مریخ بپردازد

از نقطه نظر آقای ماسک، داده های اینترنتی به طور مثال از لس آنجلس تا ژوهانسبورگ(بزرگ ترین شهر در کشور آفریقای جنوبی) نباید از یک طریق طولانی از میان صدها روتر و راه های زمینی منتقل شوند، بلکه بهتر این است که داده های اینترنتی در فضا به ماهواره برسند و از طریق جابجایی بین ماهواره ها به نزدیک ترین ماهواره به آنتن واقع در نقطه مقصد منتقل شوند و از آنجا به مقصد راه بیابند.به گفته وی:

سرعت نور در خلا 40 درصد بیشتر از سرعت آن در فیبر نوری است

بر اساس گفته های وی این پروژه ها در دفتر جدیدش در سیاتل انجام خواهد شد، اما هنوز مکان دفتر جدیدش را معین نکرده است.دفتر جدید شرکت با 60 کارمند کار خود را آغاز خواهد کرد و ممکن است در طی 3 الی 4 سال آینده تعداد کارمندان آن متجاوز از 1000 نفر شود.کارمندان استخدام شده علاوه بر پروژه فعلی، بر روی سایر پروژه های اسپیس اکس مانند راکتهای فالکون و … کار خواهند کرد

همین امروز در خبری مشابه ، خبر ایجاد شبکه جهانی مشابهی با حمایت شرکتهای کوالکام با ویرجین و همکاری کمپانی وان وب را منتشر ساختیم.شاید این سوال ایجاد شود که چگونه ممکن است که 2 سرویس به این بزرگی در یک دوره زمانی و یک زمان بخواهند فعالیتشان را اعلام کنند؟ موضوع آن است که در ابتدا رهبران این 2 پروژه با هم برای انجام پروژه ای مشترک به بحث نشستند اما بخاطر عدم توافق بر ساختمان مشترک در آن به نتیجه نرسیده و هر کدام تصمیم گرفتند خود به تنهایی این پروژه را انجام دهند

هر چند ارائه چنین سرویس هایی و به عمل نشاندن این اهداف بلند جزو ارزوهای دیرینه جامعه بشری و شرکتهای پیشرو بوده و در صورت انجام آن به نتایج مهمی و زندگی آسوده تری خواهیم رسید اما همواره باید در رابطه با استفاده از تکنولوژی هوشیاری خود را حفظ کرد.در رابطه با این سرویس سوالات متعددی مطرح است مانند اینکه آیا نمیشد این همه هزینه را بجای راه اندازی سیستمی نو و مستقل، در اصلاح سیستم فعلی دنیا بکار بست؟ یا بعنوان مثال اینکه داده های رد و بدل شده کاربران در اختیار چه نهاد، ارگان یا دولتی خواهد بود و آیا امکان نظارت روشن جامعه جهانی بر این سرویس وجود خواهد داشت تا در رابطه با مسئله حریم خصوصی اطمینان حاصل گردد یا اینکه مانند سرویس فعلی اینترنت جهانی، اطلاعات جامعه جهانی و کلیه کاربران در معرض استفاده و جاسوسی کشورهایی خاص است؟ چگونه می توان اطمینان حاصل کرد که این سرویس هدف دیگری در پس خود ندارد؟ پرسشهایی از این دست زیاد مطرح هستند و تا رفع ابهام نشده نمی توان با تمام مزایایش به این سرویس جدید اطمینان حاصل کرد و با اطمینان به فعالیت پرداخت