شاید این موضوع چیزی فراتر از داستان های علمی-تخیلی باشد، ولی حقیقت این است که دانشمندان نشغول کار بر روی تکنیکی خاص از چاپ سه بعدی می باشند که به ما این امکان را می دهد تا بتوان از سلول بیماران، یک عضو کاملا جدید را تولید نمود. ما در شرایط کنونی حداقل بیست سال تا امکان چاپ یک کبد و یا قلب جدید فاصله داریم اما پروسه حرکت به سمت تولید اعضای کوچک تر به خوبی در جریان است.

جراحان در حال حاضر با استفاده از اسکن CAT (نوع خاصی از اسکن با اشعه ایکس-ری) و یا MRI از نواحی مورد نظر، مراحل آماده سازی پیش از جراحی را انجام می دهند. بدین صورت که با کمک چاپ و تولید آن عضو خاص از جنس پلاستیک، سعی در شبیه سازی مراحل جراحی پیش از انجام عمل واقعی می نمایند. علاوه بر این، بسیاری از پزشکان تا کنون از چاپ سه بعدی از جنس پلاستیک برای بازسازی استخوان، غضروف و تاندوم ها استفاده کرده اند. اینها کاربردهای استفاده شده از این فناوری تا به امروز بوده است و با توجه به مفید واقع شدن برای بیماران، آینده روشن و جذاب تری پیش رو خواهد بود.

این فناوری که با نام “چاپ بیو” (bioprinting) شناخته می شود، در تلاش برای تولید و چاپ اعضای واقعی بدن انسان به کمک سلول چربی بیمار می باشد. مراحل انجام کار، استفاده از روش قدیمی تر چاپ سه بعدی اکستروژن و یا به روش اصلاح شده چاپ جوهرافشان می باشد، بدین صورت که با نگه داشتن سلول در یک ژل معلق اقدام به چاپ در سه جهت می نماید. ما نمی خواهیم وانمود کنیم که از تمام جزییات و ریزه کاری های این فناوری باخبریم و آن را درک می کنیم ولی پنل شرکت TeVido BioDevices درارتباط با پیشرفتِ کاری که در حال انجامش هستند، خود را بسیار هیجان زده نشان می دهند.

بزرگنرین چالپ پیش روی پزشکان در این مسیر نحوه اتصال عضو چاپ شده با بدن و قرار گیری آن در مسیر جریان عروقی است تا گردش خون بتواند این عضو را زنده نگه دارد. تحققِ این امر، نیاز به چاپِ شبکه مویرگی به همراه عضو است تا آن عضو بتواند خودش را به شبکه عروقی بدن متصل نماید. از آنجایی که بدن انسان خود اقدام به تولیدِ مویرگ در زمان مورد نیاز می کند، فرآیند ذکر شده آن طور که به نظر می آید نیز پیچیده نمی باشد ولی در عین حال چندان بی اهمیت هم نیست.

BioPrint-Cell

همان طور که پیش تر اشاره شده، هنوز اندکی زمان لازم است تا زیست شناسان بتوانند قلب انسان را چاپ نمایند ولی تا به امروز، آنها تمرکز خود را بر روی اعضای کوچک تر گذاشته اند، مانند قسمت “نوک و هاله دور پستان”(NAC) . میلیون ها زن در دنیا مجبور به برداشتن تمام یا قسمتی از سینه خود به دلیل سرطان پستان هستند، بنابرانی با امکان چاپ ” نوک و هاله دور پستان” بعد از یک عمل ترمیمی، می توان این قسمت را جایگزین نموده و به وسیله تتو این بخش مصنوعی را به رنگ طبیعی در آورد. از آنجایی که پایه این عضو، سلول های خود بیمار می باشد، دیگر احتیاجی به مصرف دارو جهت جلوگیری از پس زدن عضو نیز نمی باشد و بدن آنرا به عنوان عضو خود خواهد پذیرفت. اتصال اعصاب به نوک پستان، موضوع دیگری است که در آینده پزشکان به دنبال تحقق آن خواهند بود.

انجام این فرآیند چاپ نسبتا طولانی می باشد. اگرچه چاپ خودِ عضو تنها یک دقیقه به طول می کشد ولی مراحل آماده سازی قبل از آن نزدیک یک روز زمان خواهد برد. شرکت های قدیمی CAD در حال کار بر روی این مشکل هستند، مثلا AutoDesk در حال فعالیت برای تولید یک برنامه CAD مخصوص اعضای بدن می باشد.

هر جند هنوز در ابتدای ظهور این فن آوری می باشید ولی پتانسیل انجام این کار برای آینده قطعا وجود دارد.