اکنون که چند هفته از معرفی وسیع MacBook Pro گذشته، زمان آن است تا بررسی کنیم که اپل واقعاً با گروه لپ تاپ های خود قرار است چه کار کند.

گویا آی تی – اکثر شکایت ها دربارهMacBook Pro حول محور انتخاب طرح های نام گذاری اپل است. این شرکت چند سال است که با به تاخیر انداختن ارائه آپدیت ها برای محصولات با کیفیت خود در پشتیبانی از دستگاه های ارزانتر و سبک تر مصرفی، در حال برهم زدن بازار حرفه ای و خلاقانه خود است. با این وجود، دلایل متعددی وجود دارد که افراد خاصی از اپل عصبانی باشند. MacBook Pro یک محصول ” حرفه ای” قانونی نیست، بنابراین فریب حربه های بازاریابی را نخورید.

اما، به استثنای قوانین نامگذاری، اپل کارهای بسیار درستی درباره MacBook Pro انجام می دهد.

استیو جابز، مدیر عامل اپل در سال ۲۰۱۰ در حال معرفی نسخه های تازه ای از مک بوک پروهای خود بود که بی شباهت با چیزی که چند هفته قبل دیدیم نبود. در این جلسه او توضیح داد که چرا اپل قصد ندارد فعلاً یک لپ تاپ صفحه لمسی را تولید کند. در آن زمان (و اکنون هم) این محصول مهم بعدی در حوزه لپ تاپ ها به حساب می آمد.

جابز می گفت، ” ما تست های کاربری بی شماری بر روی این محصول انجام داده ایم و مشخص شده که این موضوع عملی نیست. سطوح لمسی قرار نیست عمودی باشند. آن در آزمایش ها عالی است اما بعد از یک دوره کوتاه مدت شما دچار خستگی می شوید. بعد از یک دوره طولانی مدت دست های شما می افتند. این عملی نیست. آن از نظر ارگونومیکی مایوس کننده است. صفحات لمسی باید افقی باشند. ”

علی رغم استدلال محکم جابز علیه صفحات لمسی در سال ۲۰۱۰، امروزه آنها را در همه جا مشاهده می کنیم. در حقیقت، در سال ۲۰۱۲ ویندوز کل پلتفرم خود را باز طراحی کرد، با این ایده که هر صفحه نمایشی باید قابلیت لمسی بودن داشته باشد. حتی کروم بوک ها و دسکتاپ ها هم صفحات لمسی دارند. اگرچه اکثر آن تلاش ها یک شکست کامل بوده است (به ویندوز ۸ نگاه کنید)، اما گرایش ما به تعامل برقرار کردن با دستگاه های خود از طریق لمسی هیچ وقت تا این حد بالا نبوده است. اما تولید کنندگان لپ تاپ حتی تلاش نکرده اند تا این مشکل را رفع کنند. راه حل آنها این بوده که صرفاً یک صفحه لمسی بر روی آن لپ تاپ قرار دهند و آن را خوب بنامند.

من همه نوع از این لپ تاپ های صفحه لمسی را استفاده کرده ام – و هیچ کدام از آنها هیچ وقت من را قانع نکردند که صفحه لمسی برای آنها مناسب است. چیزی مانند یک Surface Book یا Surface Pro 4 دارای حالت های تبلت هستند، که تعامل لمسی را کمی موجه تر می کند، اما در وضعیت ایستاده تقریباً غیر قابل استفاده است. پس راه حل چیست؟

در آن زمان، تنها پاسخی که اپل برای ارائه داشت، پد لمسی چند لمسی بود. آن دارای حرکات بود و به روش های جالبی می توانست با محتوای سیستم عامل تعامل برقرار کند، اما هرگز استفاده از آن به سادگی یک آیفون نبود و مطمئناً مانند چیزی که رقبای آن ارائه می کردند شیک و درخشان نبود. سال ها گذشتند و اپل لجبازانه حاضر به تغییر عقیده خود درباره این مسئله نیست.

اما بعد از شش سال، اپل در نهایت با ارائه جدیدترین آپدیت برای گروه MacBook Pro خود به این مشکل پاسخ داده است: و آن پاسخ Touch Bar (نوار لمسی) است. اپل با حذف کلیدهای عملکرد و جایگزین کردن آن با یک نوار کوچک دارای صفحه لمسی، برخی قابلیت های مهم را در لپ تاپ های خود ایجاد کرده است، اگرچه هنوز هم این سطح لمسی را در وضعیت افقی حفظ کرده است.

این نوار لمسی بسته به نوع نرم افزار مورد استفاده شما تغییر می کند. بنابراین وقتی شما در سایتFinder هستید، آن فقط چند گزینه پایه ای اندک ارائه می کند، به همراه کلید Esc و دکمه کنترل صدا. این چیز زیادی نیست. اما وقتی در نرم افزاری مانند فتوشاپ باشید، اپل یک دسته بندی کلی از ابزارها و گزینه هایی را نمایش می دهد که استفاده لمسی از آن بسیار ساده است مانند کنترل قلم مو.

این نوار لمسی همچنین پاسخی به مشکل اتصال مک بوک به آیفون است. چرا استفاده از دو محصول کامپیوتری از یک شرکت مشابه احساس کاملاً متفاوتی به وجود می آورد؟ آیا این دو هیچ وقت به راستی یک تجربه یکپارچه ایجاد نخواهند کرد؟ این نوار لمسی پاسخ اپل به این پرسش است: خیر. لااقل نه در آینده نزدیک.

در عوض، این شرکت فقط برخی از طرح های آیفون را به کاربران مک بوک ارائه می کند و امیدوار است تجربه مطلوب تری برای استفاده کنندگان از این دو محصول ایجاد کند. اما نه، مک بوک و آیفون به این زودی ها تجربه یکپارچه ای نخواهند داشت.

و شاید این مناسب باشد. گذشته از همه، تمام چیزهایی که برای تولید یک لپ تاپ لازم است امروزه به طور فزاینده ای ویژه هستند. شما چیزی به عنوان یک صفحه کلید می خواهید. چیزی برای برای عملکرد چند کاره شدید می خواهید. چیزی برای کنترل جدی و نیروی خام نیاز دارید. این فرآیندها و عملکرد ها کاملاً جدا از چیزهایی هستند که شما می خواهید به طور روزانه بر روی گوشی هوشمند خود انجام دهید و به چند مجموعه از کنترل های مختلف نیاز دارید.

پاسخ مک بوک پرو به این مشکل واضح و ساده نیست – در واقع، آن حتی در نگاه اول کمی احساس پیچیدگی و اجباری بودن دارد. با این وجود، آن دارای یک فلسفه و ادراک ارگونومیکی است که کاملاً درست است. بنابراین اگرچه مک بوک پرو ممکن است برداشت درستی در زمینه ویژگی ها و قوانین نامگذاری نداشته باشد، اما من شکی ندارم که در زمینه صفحات لمسی حرفه ای است. خوشبختانه این موضوع مجدداً بحث جدیدی را پیرامون صفحات لمسی مطرح می کند که تمام تولید کنندگان لپ تاپ می توانند پاسخ های خود را نسبت به آن ارائه کنند.

در آخر من تردیدی ندارم که استیو جابز در این مورد درست می گفت. و احساس می کنم که او نوار لمسی را به عنوان مهر تاییدی بر این موضوع ارائه کرده است.