آنچه که تاکنون پژوهشگران دانشگاه زوریخ ارایه کرده اند در حقیقت کتابچه راهنمایی شامل بیش از ۲۵ تریلیون کهکشان مجازی است که از دو تریلیون ذرات دیجیتالی تشکیل شده است.

گویا آی تی – برنامه ریزی شده است که از این شبیه سازی عظیم برای تنظیم دقیق آزمایشاتی بهره گرفته شود که در ماهواره Euclid به کار گرفته خواهند شد. در سال ۲۰۲۰ این ماهواره، با هدف بررسی اساس ماده تاریک و انرژی تاریک قرار است به فضا پرتاب شود.
پژوهشگران دانشگاه زوریخ در طول یک بازه زمانی سه ساله مشغول تهیه این شبیه سازی بی سابقه و بزرگ در نوع خود بوده اند تا در نهایت بتوان بخشی از معمای دینامیک ماده تاریک و شکل گیری ابرساختارها در جهان را پاسخ داد.
در این پروژه از نوعی کد متحول کننده موسوم به PKDGRAV۳ به کار گرفته شده است. این کد به پژوهشگران کمک کرده تا از حافظه موجود و توانایی پردازش ابررایانه قدرتمندی همچون Piz Daint برای شبیه سازی مورد نظر استفاده شود. این ابررایانه در مرکز ملی محاسبات سوئیس قرار دارد.
پژوهشگران به مدت ۸۰ ساعت از این کد در ابررایانه مورد نظر استفاده کرده و در نهایت موفق به ارایه ساختار شبیه سازی شده ای از جهان آن هم با استفاده از دو تریلیون ذرات ریز شدند که حجم ماده تاریک را به خوبی نشان می دهد.
در این پروژه پژوهشگران دانشگاه زوریخ توانسته اند شکل گیری تجمعات کوچکی از ماده موسوم به حفره های ماده تاریک را شبیه سازی کنند. عقیده بر این است که کهکشانهایی مانند کهکشان راه شیری دارای چنین ساختارهایی هستند.