کمتر کسی است که در شهر های بزرگ زندگی کند و پرواز هواپیماها را در آسمان مشاهده نکرده باشد. هواپیماها طراحی های گوناگونی دارند و با توجه به اشکال گوناگون در بال و بدنه هر یک برای کاربردی خاص به کار گرفته می شوند. در این بین، یک پرسش که برای اذهان کنجکاو ممکن است پیش آید این است که آیا می توان از هواپیما به جز حمل بار، مسافر و همچنین جنگ استفاده کرد؟ فی المثل می توان با هواپیما به فضا رفت؟ برای پاسخ به این پرسش، بهتر است نگاهی مختصر به لایه های جوی داشته باشیم.

گویا آی تی – اولین لایه، که به سطح زمین چسبیده است، ترموسفر نام دارد. این لایه، که نازک ترین لایه است، شامل تمامی آب موجود در جو و کوه ها و قله های زمین است. ضخامت ترموسفر ۱۲ کیلومتر بوده و هواپیماهای نظامی و اکثر هواپیماهای غیر نظامی، در این لایه پرواز می کنند.
اما برخی از هواپیماهای مسافربری بزرگ و دوربرد، گاهی می توانند تا ارتفاع ۱۲ کیلومتری پرواز کنند. در این ارتفاع انحنای زمین با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است. آیا این به معنی آن است که می توان از لایه ی ترموسفر فراتر رفت؟ آیا می توان صعود به آن ارتفاع را امیدی برای رفتن به فضا با هواپیما در نظر گرفت؟
پاسخ، خیر است. شاتل های فضایی معمولاً تا ۲۵۰ – ۴۰۰ کیلومتر از زمین فاصله می گیرند. بدیهی است که فاصله ی ۱۲ کیلومتری از سطح زمین بسیار با فاصله ی ۴۰۰ کیلومتری اختلاف دارد!
از این گذشته، اکثر هواپیماهای مسافربری بزرگ به هوا و اکسیژن جهت ترکیب شدن با سوخت احتیاج دارند و این احتیاج در لایه های جوی بالا، بسیار سخت ممکن است تأمین شود. همچنین تنظیم فشار کابین و تأمین اکسیژن برای مسافران نیز موردی است که فعلاً چاره ای برای آن اندیشیده نشده است.
پس پاسخ پرسش «آیا می توان با هواپیما به فضا رفت» در حال حاضر «خیر» است.