با کشف منبع جدید رشد مغزی توسط دانشمندان افق های جدیدی برای شناخت ساختار سیستم عصبی برای دانشمندان ایجاد شد.

گویا آی تی – پژوهشگران یاخته های گلیا را دارای اهمیت بسیاری زیادی می دانند. گلیا در واقع یک مجموعه از سلول های غیر عصبی می باشد که پیش از این از آن با عنوان پشتیبان دستگاه عصبی یاد می شد، اما کشف جدید نشان از آن دارد که این سلول ها نقش مهمی در رشد سلول های مغز دارند.
و . فرناندس، که یکی از پژوهشگران این تیم پژوهش است، در همین باب می گوید: «کشف ما موجب شده که در دیدگاه عصبی محوری که پیش از این در مورد رشد مغز وجود داشت، بازنگری شود. … اکنون بسیاری از مسائل مربوط به رشد مغز، از نظرگاه زمان بندی، نوع و مورد از این قبیل را تنها با استفاده از فهم نقش سلول های گالیا می توانیم بفهمیم.»
نورون و گلیا سلول های تشکیل دهنده ی مغز هستند. گلیا، همانطور که در بالا نیز گفته شد، به سلول های غیر عصبی گفته می شود. بیشتر از نیمی از حجم مغز توسط همین سلول های غیر عصبی تشکیل شده است. اما نورون ها سلول های عصبی هستند.
تا پیش از این کشف، معمولاً عصب شناسان نورون ها را بیشتر مورد توجه قرار می دادند زیرا نورون ها می توانند شبکه های پردازش اطلاعات را بسازند. اما به واسطه ی این کشف، از این پس به گلیا نیز توجه بیشتری خواهد شد.
برای بررسی نقش گلیا در رشد مغزی، پژوهشگران به سراغ مگس میوه خوار رفته اند و سیستم بینایی این حشره را مورد بررسی قرار داده اند. (علت انتخاب مگس های میوه خوار به عنوان نمونه این است که سیستم بینایی این نوع مگس شباهت زیادی با سیستم بینایی انسان دارد. مثلا سیستم بینایی مگس میوه خوار همانند سیستم بینایی انسان از مدارهایی کوچک برخوردار است. این مدارهای کوچک قادر هستند که نور را شناسایی کنند و مورد پردازش قرار دهند.)
در سیستم بینایی مگش میوه خوار، اوضاع به گونه ای است که این حشرات در هنگام رشد مغز، بایستی سلول های عصبی مربوط به شبکیه را با سلول های عصبی اطراف مغز در هماهنگی نگاه دارند. در این پژوهش، مشخص شد که هماهنگی این سلول ها، یعنی سلول های عصبی شبکیه و سلول های عصبی اطراف مغز، با استفاده از سلول های گلیا صورت می گیرد.
یکی دیگر از افراد این تیم پژوهشی، یعنی کلود دیسپلان، در همین زمینه می گوید: «گلیا چون به مثابه ی یک واسطه در پیام رسانی عمل می کند، روی زمان تولید سلول های عصبی کنترل بیشتری دارد.»