آیا تا بحال در گفتن چپ و راست مشکل داشته اید؟ برای مثال هنگامی که در حال یادگیری رانندگی هستید و مربی از شما می خواهد به چپ بروید، ناگهان می ایستید و به این فکر می کنید که کدام طرف چپ است؟اگر چنین تجربه ای داشته اید، باید بدانید که شما تنها نیستید، بلکه تعداد قابل توجهی از مردم چنین مشکلی دارند.

گویا آی تی – تشخیص چپ و راست یک فرآیند عصبی- روانشناختی پیچیده، شامل چندین عملکرد عصبی از قبیل توانایی ادغام اطلاعات حسی و تصویری، عملکرد زبان و حافظه است.

یکی دیگر از مشکلاتی که بهداشت حرفه ای با آن مواجه است  این است که هنگام مواجه یک پرستار یا دکتر با بیمار، طرف راست آنها، در واقع طرف چپ بیمار است. بنابراین تشخیص صحیح راست از چپ در بیمار نیز شامل عملکرد تصویری-فضاییِ تصویرهای چرخشیِ ذهنی است.

تشخیص اشتباه منجربه خطاهای جبران ناپذیر می شود.

اگر در سفر، مسیر اشتباهی را انتخاب کنید، اتفاق خاصی نمی افتد، اما در موارد بسیاری نیز عدم تشخیص راست از چپ می تواند عواقب ویرانگری داشته باشد.

برخی از اشتباهات فجیعِ پزشکی زمانی رخ می دهد که جراح، عمل جراحی را در سمت اشتباه بدن بیمار انجام می دهد، برای مثال حذف کلیه ی اشتباه یا قطع  پای دیگر.

سیستم هایی برای بررسی و به حداقل رساندن این قبیل خطاها وجود دارد، اما خطاهای انسانی دلیل اصلی این اشتباهات هستند.

خطا یکی از ویژگی های ذاتی رفتار انسان است، اما خطایی در تشخیص راست از چپ  بسیار جدی تر از یک اشتباه تصادفی محسوب می شود.

شواهد نشان می دهد که عدم تشخیص راست و چپ بیشتر در زنان رایج است، و نوشته ها نیز حاکی از آن است که مردان عملکرد تصویری-فضایی بالاتری دارند.

اثر منحرف کننده

تشخیص راست از چپ به تنهایی رخ نمی دهد. بیمارستان ها و دیگر مراکز بهداشتی، مکان های شلوغ و پیچیده ای برای کار هستند. پزشکان اغلب درهنگام کار،  با دریافت تماس تلفنی، صدای دستگاه قلب نگار، سوالات همکاران، بیماران و اقوامشان در معرض حواس پرتی قرار دارند.

در تحقیقاتی که در آموزش پزشکی منتشر کردیم، تاثیر این قبیل  وقفه ها در توانایی دانشجویان پزشکی در تشخیص راست از چپ را مورد بررسی قرار دادیم.

در حالیکه مهارت ۲۳۴ دانشجوی پزشکی در تشخیص راست از چپ را تست می کردیم، آنها را در معرض سروصدای محیط اطراف و هم چنین سوالات بالینی قرار دادیم.

در این راستا به یافته های جالبی رسیدیم، حتی صدای محیط برای حواس پرتی دانشجویان در هنگام تشخیص راست از چپ کافی بود.

پرسیدن سوال از آنها، هنگام کار در واقع تاثیر بیشتری در تشخیص آنها داشت، البته این تاثیر در دانشجویان دختر و سن بالاتر بیشتر بود.

توانایی فرد برای تعیین قدرت خود در تشخیص راست از چپ نیز اغلب نامشخص بود. بسیاری از دانشجویان فکر می کردند توانایی بالایی در تشخیص راست از چپ دارند، در حالیکه بعد از اندازه گیری های عینی مشخص شد اینچنین نیست.

تکنیک های معکوس

کسانی که در تشخیص راست از چپ مشکل داشتند، اغلب از تکنیک هایی استفاده می کردند، برای مثال انگشت شست خود را با زاویه نسبت به انگشت اشاره ی خود قرار می دادند و برای سمت چپ خود شکل  L مانندی ایجاد می کردند.

با این حال، به نظر می رسد که این تکنیک ها نیز عاری از خطا نیستند  و در تمام موارد نیز کاربرد ندارند. در دوره ی کارشناسی باید آموزش هایی جهت آگاه سازی دانشجویان درباره ی چالش ها و خطرات تشخیص راست از چپ و تاثیر حواس پرتی ها در این تشخیص به دانشجویان داده شود.

ما باید استراتژی هایی برای کاهش این موقعیت های حساس و هم چنین آگاه سازی معلمان و دانشجویان داشته باشیم.

از آنجاییکه افراد در معرض خطر، فکر نمی کنند همچین مشکلی داشته باشند، دانشجویان می توانند از آزمایش توانایی تشخیص راست از چپ، برای مثال با کمک آزمون های روانسنجی آنلاین، استفاده کنند.

کسانی که مشخص شد  در تشخیص راست از چپ مشکل دارند، حداقل باید  در برخی مواقع دقت بیشتری داشته باشند.

به حداقل رساندن عوامل حواس پرتی نیز اهمیت بسیاری دارد. خلبانان باید به منظور جلوگیری از حواس پرتی، در مراحل بحرانی پرواز،  از تمام مکالمات غیر ضروری خودداری کنند.

این قبیل قوانین کابین، و دیگر استراتژی ها نیز باید در مراقبت های بهداشتی اعمال شوند.