متفاوت ترین مجله اینترنتی ...

نگاهی متفاوت به واقعه عاشورا

12345 (بدون نظر)
Loading...
480

روز اول محرم، وجود مبارک امام هشتم بسیار غمگین بود. ابن شبیب به خدمت حضرت مشرف شد، دید حضرت بسیار غمگین است. عرض کرد: چرا غمگین هستید؟ فرمود: امروز اول محرم است. تو اگر بخواهی گریه کنی، اگر می خواهی برای چیزی گریه کنی، بر ابی عبدالله گریه کن! برای اینکه او که رفت، نگذاشتند جامعه ما طعم عدالت را بچشد، طعم عقل را بچشد… سالار شهیدان را مظلومانه شهید کردند..


ایام متعلق به این خاندان و عرض ادب کردن به اینها برای خود ما فضیلت است. چون گریه کردن ما را مسلح می کند. شما در دعای کمیل می خوانید که گریه سلاح مؤمن است، اسلحه مؤمن است. اگر کسی اهل جهاد بود، خواست مبارزه کند، با دست خالی که نمی تواند بجنگد. اگر خواست با دشمن بجنگد، سلاح او تفنگ است، گلوله است و… اگر هم خواست با غرور و منیت و خودخواهی و نفس اماره بجنگد، این در دعای کمیل آمده است:و سلاحه البکاء (۱).
این گریه خالصانه به درگاه خدای سبحان، آدم را مسلح می کند. یعنی آدم را از غرور، از تعدی، از ظلم و از خودبینی نجات می دهد، از احسن اثاثاً و رءیا (۲) نجات می دهد، ازطمع نجات می دهد. حالا گریه خاضعانه در عبادت و غیرعبادت یک اثر دارد، گریه برای سالار شهیدان یک اثر دارد. این گریه ما را به ولایت نزدیک می کند، به امامت نزدیک می کند، به علاقه به آنها نزدیک می کند… انسان اهل گریه، رقیق القلب است؛ قسیّ القلب نیست. این که گفتند به مجالس حسین بن علی شرکت کنید؛ برای اینکه جامعه، بهترین راه زندگی اش همین است. آنهائی که با این معارف رابطه ای ندارند، بالاخره همیشه در زحمت اند. درباره خود سیدالشهداء، حسین بن علی بن ابیطالب (سلام الله علیه) گفتند: انبیای الهی گریه کردند، وجود مبارک پیغمبر (صلی الله علیه و سلم) گریه کرد. فاطمه زهرا و علی بن ابیطالب (علیهما آلاف التحیّه و الثناء) گریه کردند…
خیمه ها را علم کنید!وجود مبارک ابی عبدالله گفت: اینجا کجاست؟ اسامی این سرزمین را گفتند؛ نینوا و غاضریّه و امثال ذلک را گفتند، بعد گفتند: کربلاست، که حضرت فرمود: اینجا باید بارانداز کنیم. هاهنا مناخ رکابنا، هاهنا مذبح اطفال نا، هاهنا مقتل رجال نا (۳). اینجاست؛ بچه هایمان را ذبح می کنند، مردانمان را می کشند، فرزندان ما را به اسارت می برند، همین جاست. این را وجود مبارک ابی عبدالله از امیرالمؤمنین و از آباء کرامش شنیده بود؛ بیست سال قبل از جریان کربلا، امیرالمؤمنین وقتی از جنگ صفین برمی گشت، به این سرزمین که رسید از اسب پیاده شد؛ خاک را گرفت، بو کرد، دو رکعت نماز خواند، بعد فرمود: هاهنا،هاهنا. همین جاست، همین جاست… به حضرت عرض کردند: چی اینجاست؟ فرمود: هاهنا مصارع عشاق (۴). اینجا عاشقانی می آرمند.
حسین بن علی هم که دوم محرم وارد شد، فرمود: هاهنا، هاهنا. همین جاست، همین جاست. اینجا شهید می شوند، اینجا ذبح می شوند. اینجا سر می برند، اینجا اسیر می گیرند. اینجاست! فرمود: پیاده شوید! پیاده شدند؛ وقتی خواستند خیمه ها را علم بکنند، حضرت دستور داد خیام زن و بچه در وسط باشد. خیام بنی هاشم که محرم اند، اطراف خیام زن و بچه باشد؛ خیام اصحاب که به منزله پاسدار و نگهبانان اینها هستند، اطراف خیام بنی هاشم باشد؛ که با نامحرم ها هیچ رابطه ای نداشته باشند. این صحنه در روز دوم محرم، اتفاق افتاد.شب عاشورا که شد، عصر تاسوعا فرمود: همین نقشه و همین سامانه باشد، منتها اینها را جمع تر کنید. این طنابها را به هم محکم گره بزنید؛ خیام بچه ها در وسط، خیام بنی هاشم اطراف، خیام اصحاب اطراف؛ اما فاصله کمتر، این طنابها به هم گره بخورد، که در این تاخت و تازها این خیمه ها نیافتد. اطراف خیام را گودال بکنید- این چون جائی که نهر روان دائمی است، اطرافش نی روئیده می شود- فرمود: این نی ها را بیاورید، در این گودالها بریزید، آتش بزنید که فردا از پشت خیام کسی حمله نکند! این دستور را در شب عاشورا داد. فقط یک طرف جلوی خیام باز بود که این رزمنده ها به میدان می رفتند، و اجسادشان را هم از همین راه به خیمه دار الحرب می آوردند. بقیه راهها بسته بود؛ یعنی پشت اش گودال آتش بود… همین بود که وقتی عصر عاشورا به خیام حمله کردند، به زین العابدین (سلام الله علیه) گفتند: اینها دارند می آیند، بچه ها چه کنند؟ فرمود: فرار کنند، کسی در خیمه نباشد؛ عرض کرد: راه نیست!! اینها از چه راه فرار کنند؟! تنها راهی که این خیام با میدان دارد، همین راه روبروست. اطرافش گودالی بودکه آتش زدند که مبادا دشمن ها از پشت سر حمله کنند…

عاشورا از نگاه بزرگان مغرب و مشرق زمین

چارْلز دیکنْز (نویسنده معروف انگلیسی): اگر منظور امام حسین(ع) جنگ در راه خواسته های دنیایی بود، من نمی فهمیدم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟ پس عقل چنین حکم می نماید که او فقط به خاطر اسلام، فداکاری خویش را انجام داد.

توماس کارْلایْل (فیلسوف و مورخ انگلیسی) : بهترین درسی که از تراژدی کربلا می گیریم، این است که حسین(ع) و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند. آنها با عمل خود روشن کردند که تفوّق عددی در جایی که حق با باطل روبرو می شود و پیروزی حسین(ع) با وجود اقلّیتی که داشت، باعث شگفتی من است.

ادوارد براوْن (مستشرق معروف انگلیسی) : آیا قلبی پیدا می شود که وقتی دربارهء کربلا سخن می شنود، آغشته با حزن و الم نگردد؟ حتّی غیر مسلمانان نیز نمی توانند پاکی روحی را که در این جنگ اسلامی در تحت لوای آن انجام گرفت انکار کنند.

فِرْدریک جمس : درس امام حسین(ع) و هر قهرمان شهید دیگری این است که در دنیا اصول ابدی و ترحّم و محبّت وجود دارد که تغییر ناپذیرند و همچنین می رساند که هر گاه کسی برای این صفات مقاومت کند و بشر در راه آن پافشاری نماید، آن اصول همیشه در دنیا باقی و پایدار خواهد ماند.

ل. م.بوید : در طیّ قرون، افراد بشر همیشه جرأت و پردلی و عظمت روح، بزرگی قلب و شهامت روانی را دوست داشته اند و در همین هاست که آزادی و عدالت هرگز به نیروی ظلم و فساد تسلیم نمی شود. این بود شهامت و این بود عظمت امام حسین(ع). و من مسرورم که با کسانی که این فداکاری عظیم را از جان و دل ثنا می گویند شرکت کرده ام، هرچند که ۱۳۰۰ سال از تاریخ آن گذشته است.

واشنگتن ایروینگ (مورخ مشهور آمریکایی) : برای امام حسین(ع) ممکن بود که زندگی خود را با تسلیم شدن ارادهء یزید نجات بخشد، لیکن مسئولیت پیشوا و نهضت بخش اسلام اجازه نمی دادکه او یزید را به عنوان خلافت بشناسد. او به زودی خود را برای قبول هر ناراحتی و فشاری به منظور رها ساختن اسلام از چنگال بنی امیّه آماده ساخت. در زیر آفتاب سوزان سرزمین خشک و در ریگ های تفتیدهء عربستان*، روح حسین(ع) فناناپذیر است.

ای پهلوان و ای نمونه شجاعت و ای شهسوار من، ای حسین(ع)!

* البتّه امام حسین(ع) در صحرای کربلا شهید شد، نه در ریگزارهای عربستان!

توماس ماساریک : گر چه کشیشان ما هم از ذکر مصائب مسیح مردم را متأثر می سازند، ولی آن شور و هیجانی که در پیروان حسین(ع) یافت می شود در پیروان مسیح یافت نخواهد شد و گویا سبب این باشد که مصائب مسیح در برابر مصائب حسین(ع) مانند پرکاهی است در مقابل یک کوه عظیم پیکر.

موریس دو کبری : در مجالس عزاداری حسین(ع) گفته می شود که حسین(ع)، برای حفظ شرف و ناموس مردم و بزرگی مقام و مرتبهء اسلام، از جان و مال و فرزند گذشت و زیر بار استعمار و ماجراجویی یزید نرفت. پس بیایی ما هم شیوهء او را سرمشق قرار داده، از زیردستی استعمارگران خلاصی یابیم و مرگ با عزّت رابر زندگی با ذلّت ترجیح دهیم.

ماربین آلمانی (خاورشناس) : حسین(ع) با قربانی کردن عزیزترین افراد خود و با اثبات مظلومیت و حقانیّت خود، به دنیا درس فداکاری و جانبازی آموخت و نام اسلام و اسلامیان را در تاریخ ثبت و در عالم بلندآوازه ساخت. این سرباز رشید عالم اسلام به مردم دنیا نشان داد که ظلم و بیداد و ستمگری پایدار نیست و بنای ستم هر چه ظاهراً عظیم و استوار باشد، در برابر حقّ و حقیقت چون پرکاهی بر باد خواهد رفت.

جُرج جُرداق (دانشمند و ادیب مسیحی) : وقتی یزید مردم را تشویق به قتل حسین(ع)  و مأمور به خونریزی می کردف آنها می گفتند: “چه مبلغ می دهی؟” امّا انصار حسین(ع) به او می گفتند” ما با تو هستیم. اگر هفتاد بار کشته شویم، باز می خواهیم در رکابت جنگ کنیم و کشته شویم.

آنطون بارا (مسیحی) : اگر حسین از آن ما بود، در هر سرزمینی برای او بیرقی برمی افراشتیم و در هر روستایی برای او منبری بر پا می نمودیم و مردم را با نام حسین(ع) به مسیحیّت فرا می خواندیم.

گیبون (مورخ انگلیسی) : با آنکه مدّتی از واقعه گربلا گذسته و ما هم با صاحب واقعه هم وطن نیستیم، مع ذلک مشقّات و مشکلاتی که حضرت حسین(ع) تحمّل کرده، احساسات سنگین دل ترین خواننده را برمی انگیزد، چندانکه یک نوع عطوفت و مهربانی نسبت به آن حضرت در خود می یابد.

نیکِلْسون (خاورشناس معروف) : بنی امیّه، سرکش و مستبد بودند، قوانین اسلامی را نادیده انگاشتند و مسلمین را خوار نمودند … و چون تاریخ را بررسی کنیم، گوید: دین بر ضدّ فرمانفرمایی تشریفاتی قیام کرد و حکومت دینی در مقابل امپراطوری ایستادگی نمود. بنابراین، تاریخ از روی انصاف حکم می کند که خون حسین(ع) به گردن بنی امیّه است.

سر پرسی سایکسْ (خاورشناس انگلیسی) : حقیقتاً آن شجاعت و دلاوری که این عدّهء قلیل از خود بروز دادند، به درجه ای بوده است که در تمام این قرون متمادی هر کسی که آن را شنید، بی اختیار زبان به تحسین و آفرین گشود. این یک مشت مردم دلیر غیرتمند، مانند مدافعان ترموپیل، نامی بلند غیرقابل زوال برای خود تا ابد باقی گذاشتند.

تاملاس توندون (هندو، رئیس سابق کنگره ملّی هندوستان) : این فداکاری های عالی از قبیل شهادت امام حسین(ع) سطح فکر بشریت را ارتقا بخشیده است و خاطرهء آن شایسته است همیشه باقی بماند. مَهاتما گاندی (رهبر استقلال هند) : من زندگی امام حسین(ع)، آن شهید بزرگ اسلام را به دقّت خواندم و توجّه کافی به صفحات کربلا نموده ام و بر من روشن است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستی از سرمشق امـــام حسین(ع) پیروی کند.

محمّد علی جناح (قاعد اعظم پاکستان) : هیچ نمونه ای از شجاعت، بهتر از آنکه امام حسین(ع) از لحاظ فداکاری و تهوّر نشان داد در عالم پیدا نمی شود. به عقیدهء من تمام مسلمین باید از سرمشق این شهیدی که خود را در سرزمین عراق قربان کرد پیروی نمایند.

بنتُ الشّاطی (نویسنده مصری) : زینب، خواهر حسین(ع) لذّت پیروزی را در کام ابن زیاد و بنی امیّه خراب کرد و در جام پیروزی آنان قطرات زهر ریخت، در همهء حوادث سیاسی پس از عاشورا، همچون قیام مختار و عبدالله بن زبیر و سقوط دولت امویان و برپایی حکومت عباسیان و ریشه دواندن مذهب تشیّع، زینب، قهرمان کربلاف نقش برانگیزنده داشت.

لیاقت علی خان (نخستین نخست وزیر پاکستان) : این روز محرّم، برای مسلمانان سراسر جهان معنی بزرگی دارد. در این روز، یکی از حزن آورترین و تراژدیک ترین وقایع اسلام اتفاق افتاد،شهادت حضرت امام حسین(علیه السلام) در عین حزن، نشانهء فتح نهایی روح واقعی اسلامی بود، زیرا تسلیم کامل به ارادهء الهی به شمار می رفت. این درس به ما می آموزد که مشکلات و خطرها هر چه باشد، نبایستی ما پروا کنیم و از حق و عدالت منحرف شویم.

عبّاس محمود عقّاد (نویسنده و ادیب مصری) : جنبش حسین(علیه السلام)، یکی از بی نظیرترین جنبش های تاریخی است که تاکنون در زمینهء دعوت های دینی یا نهضت های سیاسی پدیدار گشته است … دولت اموی پس از این جنبش، به قدر عمر یک انسان طبیعی دوام نکرد و از شهادت حسین(علیه السلام) تا انقراض آنان بیش از شصت و اندی سال نگذشت.

احمد محمود صُبحی : اگر چه حسین بن علی(علیه السلام) در میدان نظامی یا سیاسی شکست خورد، امّا تاریخ، هرگز شکستی را سراغ ندارد که مثل خون حسین(علیه السلام) به نفع شکست خوردگان تمام شده باشد. خون حسین(علیه السلام)، انقلاب پسر زبیر و خروج مختار و نهضت های دیگر را در پی داشت، تا آنجا که حکومت اموی ساقط شد و ندای خونخواهی حسین(علیه السلام)، فریادی شد که آن تخت ها و حکومت ها را به لرزه درآورد.

محمد زُغلول پاشا (در مصر، در تکیهء ایرانیان) : حسین(علیه السلام) در این کار به واجب دینی و سیاسی خود قیام کرده و اینگونه مجالس عزاداری، روح شهادت را در مردم پرورش می دهد و مایهء قوّت اراده آنها در راه حق و حقیقت می گردد.

عبد الرحمن شرقاوی (نویسنده مصری) : حسین(علیه السلام)، شهید راه دین و آزادگی است. نه تنها شیعه باید به نام حسین(علیه السلام) ببالد، بلکه تمام آزادمردان دنیا باید به این نام شریف افتخار کنند.

طه حسین (دانشمند و ادیب مصری) : حسین(علیه السلام) برای به دست آوردن فرصت و از سرگرفتن جهاد و دنبال کردن از جایی که پدرش رها کرده بود، در آتش شوق می سوخت. او زبان را دربارهء معاویه و عمّالش آزاد کرد، تا به حدّی که معاویه تهدیدش نمود. امام حسین(علیه السلام)، حزب خود را وادار کرد در طرفداری حق سختگیر باشند.

عبد المجید جَودهُ السحّار (نویسنده مصری) : حسین(علیه السلام) نمی توانست با یزید بیعت کند و به حکومت او تن بدهد، زیرا در آن صورت، بر فسق و فجور، صحّه می گذاشت و ارکان ظلم و طغیان را محکم می کرد و بر فرمانروایی باطل تمکین می نمود. امام حسین(علیه السلام) به این کارها راضی نمی شد، گر چه اهل و عیالش به اسارت افتند و خود و یارانش کشته شوند.

علامه طنطاوی (دانشمند مصری) : (داستان حسینی) عشق آزادگان را به فداکاری در راه خدا بر می انگیزد و استقبال مرگ را بهترین آرزوها به شمار می آورد، چنانکه رای شتاب به قربانگاه، بر یکدیگر پیشی جویند.

العُبیدی (مفتی موصل) : فاجعهء کربلا در تاریخ بشر نادره ای است، همچنان که مسبّبین آن نیز نادره اند … حسین بن علی(علیه السلام) سنّت دفاع از حق مظلوم و مصالح عموم را بنا بر فرمان خداوند در قرآن به زبان پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) وظیفهء خویش دید و از اقدام به آن تسامحی نورزید. هستس خود را در آن قربانگاه بزرگ فدا کرد و به این سبب نزد پروردگار، “سرور شهیدان” محسوب می شود و در تاریخ ایام، “پیشوای اصلاح طلبان” به شمار رفت. آری، به آنچه خواسته بود و بلکه برتر از آن، کامیاب گردید. برگرفته از سایت راسخون

شعر مشک

چه می شد ای خدا مشکم مرا حاجت روا می کرد

به حق هر دو دستانم همه دردم دوا می کرد

به یاد اصغر نالان که عطشان و پریشان است

کمی از آبِ باقی را برای او سوا می کرد

خدایا عاقبت دیدی شدم شرمنده ی اصغر

چه می شد این فراتِ غم مرا در خود فنا می کرد

ز روی کودکان او خجالت می کشم یا ربّ

چه می شد ناله ی زینب دلِ من را رها می کرد

کنار علقمه آید نوای شیون و زاری

شنیدم مادرم زهرا مرا هر دم صدا می کرد

توانِ دیدنِ رویِ رقیه کرده مجنونم

چه می شد دشمنم اکنون سر من را جدا می کرد

به ذکرِ نام مولایم خیالم طفل شش ماهه

دلم هر لحظه با شورِ دل زینب صفا می کرد

نوای یاری عشقم حسین تشنه ی زهرا

قسم بر هر دو چشمانم ز دل صد عقده وا می کرد

امام حسین (ع) به روایت تصویر

از قرن ها پیش “عاشورا” به عنوان تجلی روز درگیری حق و باطل و روز فداکاری و جانبازی در راه دین و عقیده، شناخته شده است. حسین بن علی علیه السلام در این روز، با یارانی اندک ولی با ایمان و صلابت و عزتی بزرگ و شکوهمند با سپاه سنگدل و بی دین حکومت ستم یزیدی به مقابله برخاست و کربلا را به صحنه همیشه زنده عشق خدایی و آزادگی و حریت مبدل ساخت. عاشورا گرچه یک روز بود، اما دامنه تاثیر آن تا ابدیت کشیده شد و چنان در عمق وجدانها و دلها اثر گذاشته که همه ساله دهه محرم و بویژه عاشورا، اوج عشق و اخلاص نسبت به معلم حریت و اسوه جهاد و شهادت، حسین بن علی علیه السلام می گردد و همه، حتی غیر شعیه، در مقابل عظمت روح آن آزادمردان تعظیم می کنند.

در فرهنگ شیعی، به خاطر واقعه شهادت امام حسین علیه السلام در این روز، عظیم ترین روز سوگواری و ماتم به حساب می آید که بزرگترین فاجعه و ستم در مورد خاندان پیامبر صلی الله علیه وآله و سلم انجام گرفته و دشمنان اسلام و اهل بیت علیهم السلام این روز را خجسته شمرده به شادی می پرداختند، اما پیروان خاندان رسالت، به سوگ و عزا می نشینند و بر کشتگان این روز می گریند. امام صادق علیه السلام فرمود: “و اما یوم عاشورا فیوم اصیب فیه الحسین علیه السلام صریعا بین اصحابه و اصحابه حوله صرعی عراه”.(بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۹۵) عاشورا روزی است که حسین علیه السلام میان یارانش کشته بر زمین افتاد، یاران او نیز پیرامون او به خاک افتاده و عریان بودند. امام رضا علیه السلام فرمود: “من کان عاشورا یوم مصیبه و بکائه جعل الله عزوجل یوم القیامه یوم فرجه و سروره”.(وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۹۴)، هرکس را که عاشورا روز مصیبت و اندوه و گریه باشد، خداوند قیامت را روز شادی او قرار می دهد.

حضرت علی اکبر علیه اسلام فرزند ابی عبدالله الحسین علیه السلام بنا به روایتی در یازدهم شعبان،سال۴۳ قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود. پدر گرامی اش امام حسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است.او از طایفه خوش نام و شریف بنی هاشم بود . و به بزرگانی چون پیامبر اسلام صل الله علیه و آله و سلم، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، امیر مؤمنان علی بن ابی طالب علیه السلام و امام حسین علیه السلام نسبت دارد. وی نخستین شهید بنی هاشم در روز عاشورا بود و در زیارت شهدای معروفه نیز آمده است:السَّلامُ علیکَ یا اوّل قتیل مِن نَسل خَیْر سلیل. علی اکبر علیه السلام درنبرد روز عاشورا دویست تن از سپاه عمر سعد را در دو مرحله به هلاکت رسانید و سرانجاممرّه بن منقذ عبدی بر فرق مبارکش ضربتی زد و او را به شدت زخمی نمود. آن گاه سایر دشمنان، جرأت و جسارت پیدا کرده و به آن حضرت هجوم آوردند و وی را آماج تیغ شمشیر و نوک نیزه ها نمودند و مظلومانه به شهادتش رسانیدند.

در مورد سنّ شریف وی به هنگام شهادت، اختلاف است. برخی می گویند هجده ساله، برخی می گویند نوزده ساله و عده ای هم می گویند بیست و پنج ساله بود.اما از این که وی از امام زین العابدین علیه السلام، فرزند دیگر امام حسین علیه السلام بزرگتر یا کوچک تر بود، اتفاقی میان مورخان و سیره نگاران نیست. روایتی از امام زین العابدین علیه السلام نقل شده که دلالت دارد بر این که وی از جهت سن کوچک تر از علی اکبر علیه السلام بود. آن حضرت فرمود: کان لی اخ یقال له علیّ اکبر منّی قتله الناس … مقبره حضرت علی اکبر علیه السلام در کربلای معلی پایین پای اباعبدالله الحسین علیه السلام است و در سلام زیارت عاشورا منظور از (و علی علی ابن الحسین)، آقا علی اکبر علیه السلام می باشد.


حضرت علی اکبر علیه اسلام فرزند ابی عبدالله الحسین علیه السلام بنا به روایتی در یازدهم شعبان،سال۴۳ قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود. پدر گرامی اش امام حسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است.او از طایفه خوش نام و شریف بنی هاشم بود . و به بزرگانی چون پیامبر اسلام صل الله علیه و آله و سلم، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، امیر مؤمنان علی بن ابی طالب علیه السلام و امام حسین علیه السلام نسبت دارد. وی نخستین شهید بنی هاشم در روز عاشورا بود و در زیارت شهدای معروفه نیز آمده است:السَّلامُ علیکَ یا اوّل قتیل مِن نَسل خَیْر سلیل. علی اکبر علیه السلام درنبرد روز عاشورا دویست تن از سپاه عمر سعد را در دو مرحله به هلاکت رسانید و سرانجاممرّه بن منقذ عبدی بر فرق مبارکش ضربتی زد و او را به شدت زخمی نمود. آن گاه سایر دشمنان، جرأت و جسارت پیدا کرده و به آن حضرت هجوم آوردند و وی را آماج تیغ شمشیر و نوک نیزه ها نمودند و مظلومانه به شهادتش رسانیدند.

على اصغر را باب الحوائج می ‏دانند،گر چه طفل رضیع و کودک کوچک است، امّا مقامش نزد خدا والاست. (فرهنگ عاشورا،جواد محدّثی.)

رقیه دختر امام حسین علیه السلام (رقیه بنت الحسین) و مادرش مطابق بعضی از نقل‌ها ام اسحاق است. در مورد تاریخ تولد رقیه چیزی معلوم نیست. در چگونگی وفات او مشهورترین نقل این است که سه یا چهار سال داشته و بعد از واقعه عاشورا سپاهیان عمر سعد تمام کسانی را که زنده مانده بودند، اسیر کردند. انان را به طرف شام بردند .اسرا را در خرابه قرار دادند وقتی رقیه از خواب بیدار شد و سراغ پدرش را می ‏گرفت. گویا خواب پدرش را دیده بود. در این حال یزید، دستور داد سر حسین بن علی را به رقیه نشان بدهند. وقتی رقیه سر بریده پدرش را دید، با فریاد و ناله خودش را روی سر بریده پدرش انداخت و همان جا، از دنیا رفت چنان چه در کتاب وقایع الشهور و الایامآمده‌است در روز ۵ صفر سال ۶۱ هجری قمری این اتفاق افتاده است.آرامگاه حضرت رقیه علیها السلام در سوریه نزدیک به آرامگاه حضرت زینب کبری علیها اسلام است و امروزه پذیرای بسیاری از شیعیان جهان است. منبع تصویر: ارزیان پلاکفا

مطالب مفید در زمینه عاشورا و امام حسین در دیگر سایت‌ها

عاقبت قاتلان امام حسین علیه السلام

کراماتی از قمر بنی هاشم از زبان خادم حرم

چرا امام حسین(علیه السلام) یک شب مهلت گرفت؟

حروف رمز کربلا در قرآن

دانلود رایگان مراسم شبهای محرم امامزاده علی اکبر چیذر

مظلوم کردنِ ظالمانه یِ امام حسین(ع)

مجموعه پوستر با موضوع عاشورا شماره یک

مجموعه آثار هنری زیبا با موضوع امام حسین علیه السلام و عاشورا بخش دوم

مجموعه طرح های زیبا با موضوع امام حسین و عاشورا

دانلود نوحه با صدای مداحان اهل بیت (ع)

مداحی “باز این چه شورش است” با همخوانی گروه بچه‌های آباده (از مداحی‌های قدیمی و خاطره انگیز)

عاشورا در خرم آباد” عکس های مراسم عاشورا در خرم آباد لرستان”

قسمتی از زیارت عاشورا از زبان رهبر معظم انقلاب

پیامک های امام حسین (ع)

خرید تی شرت مشکی امام حسین

خرید تی شرت مشکی حضرت عباس

منابع: تبیان، راسخون، آوینی، آسان‌دانلود، پرشین‌جی‌اف‌ایکس، قدسیان، بچه‌های قلم

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید
14 دیدگاه
  1. علیرضا زارع می‌گوید

    سلام .
    مطلبی بسیار زیبا و خواندنی بود .
    من پیشاپیش تاسوعا و عاشورای حسینی رو خدمت همه تسلیت عرض میکنم ……….

  2. مهیار می‌گوید

    واقعا از این سایت بعید بود همچین مطلبی را منتشر کنه!!!!
    اینجا چه ربطی به مسائل دینی داره
    در ضمن حتی اگر میخواین به هموطنان خودتون احترام بزارید چرا چرا درباره ی مناسبت های بقیه ی ادیان چیزی نمینویسید هموطن های شما فقط مسلمون هستند؟؟؟(من موافق اینکار نیستم اصـــــــــــــــــــلا)

    1. ناشناس می‌گوید

      برات متاسفم که نمیدونی کجایی و نمیدونی مولات کیه
      در ضمن مجبور نیستی چنین مطالبی رو بخونی میتونی همچنان چشم و گوش خودتو ببندی و همون سایر دینهی خودت بچسبی
      نویسنده ای ناشناس

    2. بهرام می‌گوید

      حسین (ع) درس آزادگی به همه انسان ها داد. نویسنده مقاله مسلمان است وشیعه، احترام به عقاید شخصی مترادف با بی احترامی به عقاید دیگران نیست.
      اما به نظر می رسد شما با امام حسین (ع) مشکل شخصی دارید. خداوند همه ما را به راه راست هدایت کند.

    3. zahra می‌گوید

      منم موافق شما هستم ،
      ازاسم سایت معلومه که تو چه حوزه ای باید کار کنه

    4. مهیار می‌گوید

      نه ایشون مولای من نیست ولی به عنوان مولای دیگران بهش احترام میزارم
      —-
      از این سایت هم نخواستم که به بقیه ی ادیان هم بپردازه چون با این کار موافق نیستم هر مطلبی را باید در جاش خوند این مطلب در این سایت واقعا بی ربطه این سایت میتونست به همون نوار سیاه رضایت بده و از اون مسخره تر این چند روزه مطلب منتشر نکنه واقعا خنده داره!!!!
      —-
      با حسینی که شما میگی (بهرام) مشکلی ندارم چون نمیشناسمش فقط به همون عنوانی که بالا مطرخ کردم احترام میزارم
      (در ضمن من قول میدم خیلی از همین آدم هایی که ادعای حسین دارن ساده ترین سوال ها درباره ی حسین بپرسی مثل علامت تعحب نگاهت میکنن ماها عادت داریم به خودنمایی!!!!)

    5. ITTeach می‌گوید

      سلام دوست عزیز
      یه نکته‌ای بگم که من بعنوان مدیر سایت وظایفی دارم و ما هم یه تعداد نویسنده هستیم چون این چند روز بنده نبودم و هیچ مطلبی رو هم منتشر نمیکردم حتی اگرم بودم منتشر نمیکردم چون احترام خاصی قائل تو این دنیایی که همه بی حرمتی میکنن ما احترام میزاریم… حالا این مولای ما نیست مولای همه هست شما نون خور ایشون نیستیبهت پیشنهاد میکنم حتما با امام حسین باش
      من بابت این سایت زحمت میکشم با هیچ کسی هم تو اینترنت کاری ندارم کار خودم رو میکنم
      ولی نمیتونم تو عزای حسین باشم و تو عاشورا تاسوعا مطلب منتشر کنم حالا دیگر دوستان منتشر کردن خودشون میدونن
      ولی ممنون که شما عقیده خودتون رو بیان کردین
      امیدوارم روزی امام حسین کارگشای کارتون باشه تا قدر دان باشید

    6. مهیار می‌گوید

      دوست عزیز من به عقاید همه احترام میزارم شما توی عزاداری بودید نمیتونستید مطلب منتشر کنید خوب حرف منطقیه ولی نباید تیتر میزدید از طرف سایت این یعنی سایت هیچ مطلبی منتشر نمیکنه
      (من جای نویسنده های دیگتون نیستم شاید واقعا اون هم نخوان منتشر کنن ولی این حرفه شما چیه تیتر از طرف سایت میزنین چیه)

      هر شخصی هم عقاید خودشو داره امیدوارم امام حسین کارگشای شما باشه ما پیشکش!!!!

      با تشکر

  3. رامين جهان‌پور می‌گوید

    ممنون حسین جان

  4. minarahimi می‌گوید

    تاسوعا و عاشورا تسلیت باد
    ممنون از مطلبتون

  5. میثم می‌گوید

    سخرانی دکتر قمشه ای با عنوان ” درس هایی از مکتب امام حسین ”

    سال پیش صدا و سیما سخرانی از دکتر قمشه ای پخش کرد با عنوان

    ” درس هایی از مکتب امام حسین ” به مدت ۳۰ دقیقه

    فایل صوتی این سخنرانی رو با کمترین سایز ممکن در انتهای همین

    مطلب گذاشتم و بخشهای کوتاهی از سخنرانی را بصورت متن قرار دادم :

    http://www.hemmaty.com/weblog/absorbing/archives/2010/12/uoeuoe_uoeu_uuo_13.php?pg=absorbing

  6. پرتونگاران می‌گوید

    تاسوعا و عاشورای حسینی را به همه شیعیان و آزادگان عالم تسلیت عرض میکنیم

  7. sina می‌گوید

    سلام
    تاسوعا و عاشورا رو به همه ی مردم تسلیت می گم
    آفرین ؛ کارتون عالی بود ، من ۲ روزه که با وب سایت شما آشنا شدم خیلی عالیه ….
    این مطلبتون هم خیلی خوب بود .

  8. armin می‌گوید

    زیر عکس اول نوشتین “حکومت ستم یزدی!!!!!”
    لطفا تصحیح کنید.
    ما که ستم نکردیم!

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

روز اول محرم، وجود مبارك امام هشتم بسيار غمگين بود. ابن شبيب به خدمت حضرت مشرف شد، ديد حضرت بسيار غمگين است. عرض كرد: چرا غمگين هستيد؟ فرمود: امروز اول محرم