متفاوت ترین مجله اینترنتی ...

خداحافظی با کداک ، خالق عکاسی دیجیتال

12345 (بدون نظر)
Loading...
259

شاید جالب باشد بدانید که تاریخچه عکاسی به قرن چهارم و پنجم قبل از میلاد برمی گردد که در آن زمان فیلسوفان چینی و یونانی پایه های اساسی فیزیک نور یا اپتیک و دوربین را بنا نهادند . بعد از آن لئوناردو داوینچی بود که اولین طرح های خود را از جزئیات تاریکخانه عکاسی در نسخه دست نویس آتلانتیس ، مجموعه یک هزارو ۲۸۶ از طرح ها و نوشته های خود شرح داد .

اساس تاریکخانه یک جعبه سیاه و مواد حساس به نور بود و منجر به تکامل عکاسی و پیدایش دوربین عکاسی شد . ناگفته نماند که نخستین طرح تاریکخانه دوربین بدون لنز در سال ۱۵۴۴ توسط گمافریسوس ده ریدیو ستاره شناس بود . او از این جعبه برای مطالعه روی کسوف استفاده می کرد.

تولید نخستین دوربین :

دوربین های داگروتایپ در سال ۱۸۳۹ توسط شرکت ژیرو در پاریس ساخته شد . این دوربین ها ۵۴/۵ کیلوگرم وزن و حدود ۵۰ دلار امروزی قیمت داشتند .

دوربین داگروتایپ اولین دوربین عکاسی جهان است که با هدف تجاری به تولید رسید . این دوربین جعبه چوبی در سپتامبر ۱۸۳۹ توسط آلفرد ژیرو  ساخته شد .

 مرگ خالق دیجیتال

نخستین عکس رنگی :

جیمز کلرک ماکسول ، فیزیکدان انگلیسی در سال ۱۸۵۵ تئوری عکس رنگی با سه رنگ اصلی را مطرح کرد . بر اساس نظریه او نور مرئی از سه رنگ اساسی قرمز ، سبز و آبی تشکیل شده است . پس فیلمی از سه لایه ساخت که هر لایه آن نسبت به یکی از سه رنگ اولیه حساس بود و توانست نخستین عکس رنگی را در سال ۱۸۶۱ به ثبت برساند که تصویر یک روبان پشمی است .

ورود کداک به عرصه عکاسی :

جورج ایستمن در حالی که فقط ۲۳ سال داشت ، در سال ۱۸۷۸ قصد سفر به جزایر کارائیب را داشت و به همین دلیل لوازم عکاسی کرایه کرد که شامل یک دوربین سنگین ، سه پایه و چادر تاریکخانه شیمیایی بود . اما این دوربین انقدر گران و سنگین بود که از سفر منصرف شد . در خانه نشست و به این فکر کر که آیا امکان پیدایش دوربینی با خصوصیات کاملا متفاوت وجود ندارد ؟

مرگ خالق دیجیتال

از همان روز به مدت سه سال ، شب ها و در ساعات بیکاری مدام در آشپزخانه خود مشغول آزمایش موادی بود تا بتواند امولسیون ژلاتین را در جایگاه نگاتیو فیلم دوربین قرار دهد . سرانجام پس از یکسری آزمایش های مستمر در سال ۱۸۸۰ توانست ماشینی با قابلیت کارایی با نگاتیو خشک جهت تهیه عکس اختراع و به ثبت رساند .

یک سال بعد با کمک مالی دوستش هنری استرانگ شرکت « نگاتیو خشک ایسمتن » را تاسیس کرد . در سال ۱۸۸۴ فعالیت های این شرکت آنچنان زیاد شد که به یک کمپانی تولید فیلم تبدیل شد و جورج توانست فیلم های حلقه ای را جایگزین نگاتیوهای شیشه ای کند که با استقبال بسیار بی نظیری مواجه شد . سرانجام در سال ۱۸۹۲ کمپانی « ایستمن کداک» را افتتاح کرد ، شرکتی که با ظهور خود انقلاب بزرگی در صنعت عکاسی دنیا پدید آورد .

مرگ خالق دیجیتال

شرکت کداک با به کارگیری چند نوآوری دیگر توانست دوربین های سبک با کارایی بسیار ساده را با نام کداک وارد بازار کند . شعار این دوربین ها این بود که « تنها یک دکمه را فشار دهید ، ما بقیه کارها را انجام می دهیم ».

در مدت زمان بسیار اندکی دوربین های عکاسی کداک در سراسر جهان شهرت یافت و میزان تقاضای آن به شدت سرعت گرفت . کداک به ساخت دوربین های خود ادامه داد طوری که پیش از شروع قرن بیستم صد هزار دوربین تولید کرد . در این سال ماهانه حدود ۶۴۰ کیلومتر فیلم و کاغذ های عکاسی تولید می کرد .این شرکت همچنین شروع به تولید فیلم عکاسی برای صنعت سینما و اشعه ایکس کرد .

کداک در سال ۱۹۰۰ دوربین یک دلاری Broenie  را معرفی کرد که به خیلی از افراد جهان امکان عکاسی را داد .

تعداد کارمندان این شرکت در سال ۱۹۹۲ در جهان به ۵ هزار نفر رسید و نخستین شرکتی بود که سالانه سودی از سهام شرکت را به کارمندان خود پرداخت می کرد .

در سال ۱۹۱۹ با مرگ استرانگ ، ایستمن رئیس شرکت کداک شد . او انقدر انسان سخاوتمندی بود که در همین سال یک سوم سهم خود از شرکت کداک را که به پول امروز حدود ۱۲۵ میلیون دلار می شد به کارمندان هدیه کرد .

ورود کداک به سینما :

در سال ۱۹۲۳ کداک با معرفی فیلم ۱۶ میلی متری و دوربین های فیلمبرداری و پروژکتورهای ۱۶ میلی متری ،  خود را رسما وارد عرصه سینما کرد . در سال ۱۹۲۵ جورج که دیگر به سن ۷۱ سالگی رسیده بود ، ریاست کداک را به ویلیام استابر سپرد و خودش روی امور بشردوستانه متمرکز شد.

او به پول امروزی حدود ۳۷۵ میلیون دلار را به موسسه آموزشی و دانشگاهی چون MIT اهدا کرد . در سال ۱۹۲۹ این شرکت که با وجود ۲۰ هزار کارمند در جهان خود را به شرکت جهانی تبدیل کرده بود ، فیلم صوتی را به صنعت فیلم ناطق اهدا کرد .

در سال ۱۹۳۲ ایستمن در خانه اش خودکشی کرد و یادداشتی از خود به جا گذاشت : « کار من دیگر تمام شده است ، برای چه منتظر بمان ! » .

در سال ۱۹۳۳ کداک و وسترن الکتریک با همکاری هم و با ترکیب یک دوربین با یک تایمر الکتریکی صنعت عکاسی پر سرعت را پدید آوردند .

مرگ خالق دیجیتال

کداک در سال ۱۹۴۲ فیلم کداکالر را برای چاپ عکس تولید کرد که نخستین نگاتیو رنگی در جهان محسوب می شود  .

در سال ۱۹۴۹ عمارت ایستمن به موزه بین المللی عکاسی و فیلم تبدیل شد .

نیل آرمسترانگ و ادوین آلدرین زمانی که پا روی ماه گذاشتند با استفاده از دوربین و فیلم کداک از خود عکس گرفتند .

در سال ۱۹۷۲ ، کداک شروع به ساختن دوربین جیبی Instamatic کرد که فروش جهانی این محصول از مرز ۳ میلیارد دلار نیز گذشت .

تصویر برداری دیجیتال :

سال ۱۹۷۸ سال پر تحرکی برای کداک به شمار می رود زیار در این سال استیو ساسن و گرت لیوید ، دو محقق کداک اختراعی را که در سال ۱۹۷۵ به نام خود ثبت کرده بودن ، یعنی دوربین دیجیتال را به منصه ظهور رساندند که کمی بزرگتر از جعبه کفش بود . آنها چندین لنز دوربین های فیلمبرداری کداک و قطعات دیجیتالی موتورولا را با سنسورهای الکترونیکی CCD که تازه اختراع شده بودند با یکدیگر ترکیب کردند ، دوربین ساخته شده ۴ کیلوگرم وزن داشت .

این دوربین روی یک نوار کاست ، دیجیتالی عکس های سیاه و سفید می گرفت و تماشای عکس ها فقط با کمک ساسون و همکارانش ممکن بود .

کیفیت نمایش دوربین ۴ کیلوگرمی یک مگاپیکسل بود و برای گرفتن هر عکس دیجیتالی ۳۳ ثانیه زمان صرف می شد.

کداک باز هم دست به نوآوری دیگری زد ، چنانکه در سال ۱۹۸۴ خط تولید فلاپی دیسک را برای کامپیوتر های شخصی و کاست ویدئو آغاز کرد . دو سال بعد نیز دانشمندان این شرکت نخستین حسگر مگاپیکسلی در جهان را طراحی و تولید کردند . در سال ۱۹۸۷ نیز کداک با عرضه محصولاتی برای ثبت الکترونیکی و عکس قابل انتقال و قابل چاپ ، خود را وارد بازار عکاسی بدون فیلم یا همان « عکاسی دیجیتال » کرد.

این شرکت در سال ۱۹۹۱  سیستم دوربین دیجیتال حرفه ای اش را که از یک دوربین نیکون f-3  و حسگر کداک تشکیل شده بود و برای گرفتن عکس های الکترونیکی طراحی شده بود ، تولید کرد .

دوران سقوط:

این شرکت آمریکایی از سال ۲۰۰۳ به تدریج ۱۳ کارخانه و ۱۳۰ آزمایشگاه خود راتعطیل و ۴۷ هزار کارمند خود را از کار برکنار کرد .

کداک در این سال پنج استراتژی کسب و کار خود را برای تمرکز روی فناوری کسب و کار تجاری دیجیتال معرفی کرد . این پنج راهبرد شامل چاپ تجاری، نمایش ، تصاویر مربوط به پزشکی و سیستم های فیلمبرداری و عکاسی تجاری بودند .

در سال ۲۰۰۴ این شرکت با حذف ۱۲ هزار کارمندش تعداد آنها را به ۱۵ هزار نفر کاهش داد تا به چاپ تجاری اش سرعت بیشتری ببخشد .

یک سال بعد مدیر عامل شرکت برای چندمین بار تغییر کرد . این در حالی بود که میزان درآمدش حدود ۱/۳ میلیارد دلار کاهش یافت .

مرگ خالق دیجیتال

کداک که ده ها سال اسپانسر بازی های المپیک بود بعد از المپیک پکن در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد که دیگر قادر به پرداخت پاداش سالانه کارمندان خود نیست .

در سال ۲۰۱۰درآمد این شرکت ۷/۲ میلیارد دلار افت کرد و ۶۸۷ میلیون دلار ضرر دید .

در سال ۲۰۱۱ کداک اعلام کرد که فروش دوربین های دیجیتالش را متوقف می کند و تنها به بازارهای پردرآمدش در جهان می پردازد . در اواخر ۲۰۱۱ کداک هشدار داد که ممکن است کار این شرکت در سال ۲۰۱۲ به جایی کشیده شود که اگر از فروش یک هزار و ۹۰۰ حق امتیاز تصویربرداری دیجیتالی پولی به دست نیاورد ، دیگر قادر به پرداخت صورت حساب ها و هزینه ای خود نخواهد بود .

مقامات این شرکت اعلام کردند که این شرکت وامی ۹۵۰ میلیون دلاری دریافت کرده که هزینه های آن را تا پایان روند قانونی ورشکستگی تامین می کند .  برآورد می شود روند یاد شده در سال ۲۰۱۳ به پایان برسد .

 در ۱۹ ژانویه سال ۲۰۱۲ ، این شرکت رسما اعلام ورشکستگی کرد .

مرگ خالق دیجیتال

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید
۱ دیدگاه
  1. ali می‌گوید

    Mamnon ke sanate akasi ra be irani va Hakhamanishian vasl =jal nakarddehei

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کداک از سال 2003 به تدریج 13 کارخانه و 130 آزمایشگاه خود راتعطیل و 47 هزار کارمند خود را از کار برکنار کرد .