در میان شاسی بلندهای موجود در بازار دو رقیب سرسخت وجود دارند: تویوتا لندکروز پرادو و میتسوبیشی پاجرو GLS.هم پرادو و هم پاجرو محصول کشور ژاپن هستند و رقابت تنگاتنگی با یکدیگر دارند. اما پرادو در آمارهای فروش تعداد فروش بیشتری به نسبت پاجرو دارد. در ادامه به مقایسه ی این دو خودرو با یکدیگر می پردازیم و نشان می دهیم که کدام یک ارزش خرید بیشتری دارد.

گویا آی تی – در میان شاسی بلندهای موجود در بازار دو رقیب سرسخت وجود دارند: تویوتا لندکروز پرادو و میتسوبیشی پاجرو GLS.هم پرادو و هم پاجرو محصول کشور ژاپن هستند و رقابت تنگاتنگی با یکدیگر دارند. اما پرادو در آمارهای فروش تعداد فروش بیشتری به نسبت پاجرو دارد. در ادامه به مقایسه ی این دو خودرو با یکدیگر می پردازیم و نشان می دهیم که کدام یک ارزش خرید بیشتری دارد.

۱) تویوتا لندکروز پرادو:

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
هر دوی این خودرو ها چندین سال است که تغییر خاصی در طراحی ظاهری خود نداشته اند. گویا نه تویوتا و نه میتسوبیشی اعتقادی به فیس لیفت این دو خودرو ندارند.
به هر صورت، در قسمت جلو می توان پرادو را برتر از پاجرو دانست. پرادو از جلو پنجره ای برجسته برخوردار است و از آن جا که چراغ های جلوی این خودرو کشیدگی خاصی دارند، حالت بسیار جذابی به آن بخشیده اند. وجود شیشه ها و سانروف دودی پرادو نیز در جذاب شدن آن نقش مهمی ایفا می کنند. نکته ی جالب توجه در مورد پرادو این است که درب های این خودرو قابلیت بالا و پایین رفتن دارند و این امر برای مکان هایی که پیاده شدن از اتومبیل دشوار است، بسیار کاربرد دارد. در کل طراحی ظاهری پرادو قابل قبول است و در این قسمت می توان به آن امتیاز مثبت داد.

با ورود به کابین پرادو، می توان مدرن بودن آن را حس کرد. طراحی جلو کابین، دکمه ها، کلیدها و صندلی ها با یکدیگر هماهنگی و تناسب خوبی دارند. اما به نظر می رسد در کابین پرادو از متریال با کیفیتی استفاده نشده است و این خود می تواند نقطه ی منفی داخل خودروی پرادو باشد.
ردیف اول و دوم صندلی های پرادو از فضای خوب و مناسبی برخوردار است. اما به نظر می رسد ردیف سوم تنها برای کودکان مناسب باشد. در کل فضای داخل کابین پرادو از لحاظ گنجایش مناسب به نظر می رسد.

ب) امکانات:
برخی از امکانات تویوتا پرادو عبارتند از:
• گرمکن صندلی جلو
• ۶ ایربگ
• سنسور پارک عقب
• دوربین دنده عقب
• سیستم کنترل پایداری

ج) سواری:
در سراشیبی ها سواری پرادو بسیار نرم است. هندلینگ خوب این خودرو یکی دیگر از نکات مثبت آن به شمار می رود. رانندگان پرادو عملکرد این خودرو در سر پیچ ها را قابل قبول ذکر کرده اند. فرمان پذیری و سیستم ترمز نیز از عملکرد قابل قبولی برخوردارند، هر چند ترمز می توانست بهتر عمل کند. در کل سواری پرادو بسیار خوب است و در این زمینه نیز نمره ی قبولی می گیرد.

د) مشخصات فنی:
تویوتا لندکروز پرادو دارای پیشرانه ای ۴ سیلندر و ۳ لیتری دیزلی بوده که توانایی تولید قدرت ۱۷۰ اسب بخار و گشتاورِ ۴۱۰ نیوتن متر را دارد. قدرت حاصل از این پیشرانه از طریق جعبه دنده ی ۵ سرعته ی اتوماتیک به چرخ ها انتقال می یابد. مصرف سوخت آن نیز در ازای هر ۱۰۰ کیلومتر، به صورت ترکیبی ۸٫۵ لیتر است که رقم نسبتاً مناسبی به نظر می رسد.

۲) میتسوبیشی پاجرو:

الف) طراحی ظاهری:
پاجرو از طراحی ظاهری مناسبی برخودار است. این شاسی بلند، با داشتن چراغ های LED و حاشیه ی کرومی، زیبایی خاص خود را دارد. شیشه ها و سانروف این خودروی بزرگ، مانند پرادو دودی هستند و زیبایی اتومبیل را دوچندان کرده اند.
جلو کابین پاجرو اندکی شلوغ است، اما می توان پس از مدتی استفاده به آن عادت کرد. وجود دکمه ها و کلیدهای زیاد، تلفن، کروز کنترل و موارد دیگر علاوه بر شلوغی، زیبایی خاصی به جلوکابین پاجرو بخشیده اند.

فضای داخل کابین نیز وضعیت مناسبی دارد. ردیف اول و دوم فضای بسیار مناسبی دارند و نشستن در این دو ردیف حتی برای چندین ساعت برای کمتر کسی مشکل خواهد بود. ردیف سوم نیز وضعیت مناسبی دارد و صندلی های آن به راحتی جهت استفاده به عنوان صندوق جمع می شوند. اما نکته ی جالب توجه در کابین پاجرو این است که برای سرنشینان تعدادی فضای کوچک تعبیه شده است تا آن ها بتوانند وسایل خود را در این مکان ها قرار دهند.

ب) امکانات:
برخی از امکانات پاجرو عبارتند از:
• صفحه نمایش ۷ اینچی
• بلوتوث
• GPS
• سیستم کاهش نور اتوماتیک شیشه ها
• سانروف چند حالته
• سیستم سرگرمی Blue- Ray
• ۷ ایربگ
• سنسور پارک عقب
• سیستم کنترل پایداری
• دور بین دید عقب

ج) سواری:
پاجرو نیز همچون پرادو سواری نرمی دارد، هر چند می توان گفت سواری پرادو از پاجرو بهتر است. فرمان پذیری نیز اندکی سفت است که البته می توان به آن عادت کرد. سیستم تعلیق پاجرو بسیار عالی است و می توان گفت سیستم تعلیق پاجرو از پرادو بهتر است. اما در کل، رانندگی با پرادو در سربالایی ها و سرازیری ها بهتر از رانندگی با پاجرو است.

د) مشخصات فنی:
پاجرو از پیشرانه ای ۴ سیلندر و ۳٫۲ لیتری استفاده می کند که این پیشرانه توانایی تولید ۱۹۷ اسب بخار قدرت و ۴۴۱ نیوتن متر گشتاور را دارد. قدرت این پیشرانه به وسیله ی جعبه دنده ی ۵ سرعته ی اتوماتیک به چرخ ها منتقل می شود و مصرف سوخت ترکیبی آن به ازای هر ۱۰ کیلومتر ۹ لیتر است.

۳) حرف آخر:
قدرت و شتاب پاجرو به نسبت پرادو بهتر است، مخصوصاً با توجه به این که پاجرو وزن کمتری دارد. ولی می توان گفت سواری پرادو از پاجرو بهتر است. از لحاظ ایمنی و امکانات نیز پاجرو برتری نسبی دارد. به نظر می رسد هر دو خودرو برای خانواده بسیار مناسب هستند.