هوش مصنوعی با وجود رونق ظاهری، در حال تضعیف پایههای سنتی اقتصاد است. تمرکز شدید منابع مالی و انسانی در این حوزه، خطر شکنندگی بلندمدت را افزایش میدهد.
هزینه پنهان سرمایهگذاری در هوش مصنوعی
تحلیل بلومبرگ نشان میدهد که رونق سرمایهگذاری در هوش مصنوعی، با وجود ارقام چشمگیر، واقعیتی نگرانکننده را پنهان کرده است: کاهش سرمایهگذاری واقعی در صنایع سنتی و افت بهرهوری اقتصادی
- صنایع مرتبط با AI بخش قابل توجهی از بودجه، انرژی و نیروی کار را جذب کردهاند.
- تولید و ساختوساز در اقتصادهای بزرگ، دچار رکود و کاهش فعالیت شدهاند.
- جان انگل، مدیرعامل Wesco International، میگوید: «هوش مصنوعی تمام اکسیژن فضای اقتصادی را به خود اختصاص داده است.»
ورود سرمایههای عظیم و افزایش شکنندگی اقتصاد
برآوردهای بلومبرگ اکونومیکس نشان میدهد که تا سال ۲۰۳۰، سرمایهگذاری جهانی در زیرساختهای هوش مصنوعی به حدود ۴ تریلیون دلار خواهد رسید
- تولید صنعتی در آمریکا هنوز از رکود خارج نشده است.
- اعتماد مصرفکنندگان به سطح بحران مالی بزرگ سقوط کرده است.
- رشد اشتغال و دستمزدها عمدتاً محدود به بخشهای مرتبط با فناوریهای دیجیتال است.
ربکا پترسون، اقتصاددان سابق Bridgewater، معتقد است که بدون رونق هوش مصنوعی، اقتصاد آمریکا در رکود قرار داشت یا رشد آن نزدیک به صفر بود.
رشد نامتوازن و تمرکز قدرت در شرکتهای بزرگ
شرکتهایی مانند گوگل، آمازون، مِتا و مایکروسافت سالانه بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلیارد دلار صرف توسعه مراکز داده و فناوریهای پردازشی میکنند
- سهم هوش مصنوعی در تولید ناخالص داخلی آمریکا احتمالاً به ۱.۵٪ خواهد رسید.
- تمرکز سرمایه و استعداد در تعداد محدودی از شرکتها، اقتصاد را در برابر شوکهای آینده آسیبپذیرتر میکند.
- ریسک کاهش ناگهانی رشد فناوری، تهدیدی برای پایداری اقتصادی است.
جمعبندی: رونق کوتاهمدت، شکنندگی بلندمدت
هوش مصنوعی در کوتاهمدت به عنوان منبعی حیاتی برای حفظ پویایی اقتصادی عمل میکند. اما در بلندمدت:
- تنوع سرمایهگذاری محدود میشود.
- وابستگی به شرکتهای معدود افزایش مییابد.
- اقتصادهای پیشرفته در برابر نوسانات فناورانه شکنندهتر میشوند.
منبع: ایتنا
نظرات کاربران