DigiKala Ads
متفاوت ترین مجله اینترنتی ...

معرفي و بررسي نرم افزار زيم (Zeam): يك راه انداز سبُك و حداقلي براي سيستم عامل اندرويد

12345 (No Ratings Yet)
Loading...
0

هميشه برايم شگفت­انگيز بوده است كه چگونه تلفنها، با وجود برخورداري از پردازشگرهايي كه صدها بار قدرتمندتر از كامپيوترهاي اوليه هستند، ممكن است دچار lag شوند. منظورم را مي­دانيد: در حالي كه تلفنتان هنوز در حال بالا آمدن است يا يك وبسايت بازگذاري مي­شود، به دفترچه تلفنتان برويد. اسف­بار است، واقعا. يك راه­حل اين است كه پردازشگرهاي هر چه سريعتري در تلفنها كار گذاشته شوند، ولي گزينه ديگر اين است كه برخي از عناصر سنگينتر را كنار گذاشته و با ابزارهاي سبك­تر و سريعتر – مثل ابزار زيم لانچر (Zeam Launcher) – جايگزين كنيم.

زيم صفحه خانگي و ليست برنامه­هاي شما را با جايگزينهايي سبكتر و سريعتر عوض مي­كند. اين ابزار از “كاغذديواريهاي لايو”، و دكمه هاي نسبتا جالب برنامه­پذير قابل حركت به بالا، پايين و دابل كليك پشتيباني مي­كند. شما با زيم هرگز ناگزير به زدن دكمه “home” نخواهيد بود – فقط كافيست به پايين برويد!

حداقل­گرا(قانع)

زيم با وجود لقب “حداقل­گرا” قابليتهاي بسيار بالايي دارد. اين ابزار از آن جهت حداقل­گراست كه آيكونهايش كوچكترند، و چيزي كه بي­جهت بزرگ باشد در آن وجود ندارد. حتي يك مد صفحه كامل در آن وجود دارد كه (تا زماني كه شما دكمه سخت­افزار منو را بزنيد) نوار وضعيت را حذف مي­كند.

قابليت ارتباط كارها با حركات امكان به مراتب بهتري را در دسترس كاربر قرار مي­دهد. شما با زيم، به جاي داشتن يك دكمه بزرگ “ليست برنامه­ها” در وسط صفحه اصلي، كافيست به پايين صفحه حركت كنيد. همچنين مي­توانيد آن را براي هنگامي كه به بالا مي­رويد، دابل كليك مي­كنيد، يا دكمه سخت­افزاري Home را مي­زنيد برنامه­ريزي كنيد. به­طور پيش­فرض، حركت رو به بالا كاري به نتيجه­اي ختم نمي­شد ولي من آن را براي رفتن به بخش “شماره­گير تلفن” برنامه­ريزي كردم.
باراندازي (docking)

نرم‌افزار زيم به طور پيش­فرض سه صفحه خانگي كاملا خالي در اختيار شما قرار مي­دهد. در پايين صفحه به جاي آيكونهاي بزرگ و ابزارك­ها يك بارانداز (dock) مي­بينيد. اگر مي­خواهيد چيزي را در بارانداز بگذاريد، كافيست به پايين صفحه برويد تا برنامه­هايتان نمايش داده شوند، يك آيكون را فشار دهيد و نگه داريد، سپس آن را در اينجا رها كنيد. بارانداز قابليت سازماندهي مجدد دارد، و مي­توانيد بارانداز را به چپ يا راست بلغزانيد – اساسا، شما مي­توانيد به هر تعداد كه بخواهيد آيتم باراندازي ­شده داشته باشيد.

برخورداري از ابزارك­هاي بيشتر

صفحه خانگي شما با بهره‌گیری از اين گزینه‌های باراندازي تجملی مي­تواند صرفا براي ابزارك­ها مورد استفاده قرار گيرد! يكي از دردناكترين تجربيات با اندرويد حركت از برنامه­اي به برنامه ديگر است – شما بايد برنامه فعلي­تان را کوچک كنيد، سپس براي باز شدن ليست برنامه كليك كنيد، و برنامه­اي كه مي­خواهيد باز شود را جستجو نماييد. نحوه كاركرد ابزارك­ها خيلي معقولانه­تر است – براي چك كردن ايميل يا فيد فيسبوك‌تان، يا براي توقف موقت برنامه وين­امپ (Winamp) تنها كافيست بين صفحات خانگي­تان حركت كنيد. اگر نيازي به باز كردن برنامه­اي باشد، بارانداز هميشه فقط در فاصله يك اينچي انگشت شما خواهد بود، به همين راحتي!

امكان دابل كليك باعث خروج از حالت زوم مي­شود تا همه صفحات خانگي به شما نمايش داده شوند – و از آنجا مي­توانيد روي يكي از صفحات زوم كنيد. اگر از آن دسته افرادي هستيد كه از هر هفت صفحه استفاده مي­كنند اين امكان برايتان سودمند خواهد بود.
قابل پيكربندي

زيم مانند همه برنامه­هاي منبع­باز و غيرتجاري قابليت بالايي براي پيكربندي دارد. اگر چيزي وجود دارد كه به آن علاقه نداريد، مي­توانيد تنظيمات را تغيير دهيد (و اگر چيزي هست كه واقعا دوستش نداريد، هميشه امكان ويرايش منبع وجود دارد!). با زيم، شما مي توانيد تا هفت صفحه خانگي داشته باشيد، و هر صفحه را براي داشتن سطرها و ستونهاي بيشتر پيكربندي كنيد تا بتوانيد ابزارك­هاي بيشتري در آن بگنجانيد.

زيم نه تنها در مد صفحه كامل اجرا مي­شود بلكه مي­توانيد آن را براي واكنش نشان دادن به جهت تلفنتان همتنظيم كنيد. تلفنتان را به پهلو بچرخانيد، خواهيد ديد كه آيكونها و ابزارك­هاي بارانداز شما 90 درجه مي­چرخند. حركت به بالا و پايين هم جواب مي­دهد (لازم نيست از چپ به راست حركت كنيد؛ جالب است!)

نهايتا، به نظر مي­رسد زيم از هر جهت بهتر از راه­اندازهاي پيش­فرض و فراهم شده توسط توليدكننده است – پس دست به كار شويد! شما چيزي از دست نمي­دهيد بلكه چيزهاي بسياري به دست مي­آوريد.

منبع: downloadsquad

تصاويري از نرم افزار زيم (Zeam)

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

هميشه برايم شگفت انگيز بوده است كه چگونه تلفنها، با وجود برخورداري از پردازشگرهايي كه صدها بار قدرتمندتر از كامپيوترهاي اوليه هستند، ممكن است دچار lag شوند