• مقدمه

در ادامه بحث‌های فعلی‌ ای که در رابطه با زبان برنامه نویسی سی‌شارپ داشته‌ایم، در بخش پیشین با متد IndexOf آشنا شده‌اید؛ در این بخش، شما با متدهای جدیدی به نام Insert، PadLeft و PadRight آشنا خواهید شد. پس با ما باشید.

  • متد Insert

متد Insert به شما این قابلیت را می‌دهد که بتوانید یک کارکترهایی را به بخشی از یک String اضافه کنید. برای استفاده از این متد، شما به شکل مشابه زیر عمل می‌کنید:

string someText = “Some Text”;

someText = someText.Insert(5, “More “);

در بین جفت پرانتزهای مربوط به متد Insert، شما به دو چیز احتیاج دارید؛ اولین مورد، مکان مورد نظر که قرار است کارکترهای جدید به آن اضافه شود، و مورد بعدی، خود کارکترهایی که می خواهید به رشته ی خود اضافه کنید.

برای نمونه، در مثالی که در بالا زدیم، مکان شماره ۵، دقیقاً جایی است که حرف T مربوط به کلمه Text می باشد. دقت کنید که شمارش همیشه از ۰ شروع می شود؛ نه از ۱.

  • متدهای PadLeft و PadRight

این دو متد در سی شارپ نیز می‌توانند کارکترهایی را به رشته های شما اضافه کند، با این تفاوت که تنها می توانند به ابتدا یا انتهای رشته شما، کارکترهای مورد نظرتان را اضافه کند.

برای مثال، یک button و یک Text Box به فرم خود اضافه کنید. در Properties مربوط به Text Box، مقدار Text را به Pad Left تغییر دهید. بر روی Button خود دابل کلیک کنید تا وارد بخش کدنویسی مربوطه شوید. کدهای زیر را قرار دهید:

string paddingLeft = textBox5.Text;

paddingLeft = paddingLeft.PadLeft(20);

text5.Text = paddingLeft;

متدهای PadLeft یا PadRight می‌ توانند به عنوان آرگومان، یک یا دو آرگومان دریافت کنند. ما در اینجا فعلاً با یک آرگومان با آن ها کار کردیم؛ تنها یک عدد ۲۰ به آن پاس داده ایم. اگر برنامه خود را اجرا کنید و بر روی Button کلیک کنید، چیزی شبیه به تصاویر زیر را مشاهده خواهید کرد.

1_padleft

2_string_padleft_form2

می بینید که کلمه Pad Left ۲۰ کارکتر به جلو برده شد. اما اگر توجه کنید، کارکترهای ما قبل آن همگی یک Space (فاصله) می باشند. این مورد به این دلیل است که ما از متد مورد نظر، تنها با یک آرگومان استفاده کرده ایم. اگر خط دوم مربوط به کد بالا را به شکل زیر تغییر دهید، و برنامه را اجرا کنید، خواهید دید:

paddingLeft = paddingLeft.PadLeft(20, “*”);

3_string_padleft_form3

تفاوت کاملاً مشخص است؛ در متدی که دو آرگومان دریافت می کند، ابتدا مقداری که قرار است متن شما حرکت کند را دریافت کرده، سپس نوع کارکتر را مشخص می کنید.