خوب است هر از گاهی هم نگاهی به گذشته انداخت و هم آینده پیش رو را بررسی کرد. بر همین مبنا سری مقالات جدید « بررسی اوضاع پلتفرم ها » را در گویا آی تی آغاز می کنیم. این سری مقالات نگاهی دارد بر آنچه برای برترین پلتفرم ها در سال گذشته ( میلادی ) رخ داده و اینکه در سال جاری به کدام سو در حرکت هستند. اینکه ببینید در طول یکسال چه مقدار تغییرات برای یک پلتفرم رخ داده است می تواند شگفت انگیز باشد.

Android-2014-Main

در هفته های آینده ما به سراغ برترین پلتفرم های حال حاضر یعنی اندروید، iOS و ویندوز فون و همین طور پلتفرم های دیگری که یا در حال سعی و تلاش برای پیشرفت هستند مثل بلک بری و یا به تازگی به میدان رقابت وارد شده اند مثل جولا، تایزن، اوبونتو و فایرفاکس می رویم و به طور کاملا دقیق و موشکافانه آنها را بررسی می کنیم و پیشبینی می کنیم در سال جاری میلادی چه آینده ای انتظارشان را می کشد. به این خاطر که پی بردن به اینکه کدام پلتفرم از نظر امکانات و توانایی ها بهترین پلتفرم حال حاضر است کار بسیار دشواری می باشد، بهترین روش برای ارزیابی، پرداختن به هر پلتفرم به صورت جداگانه است. پس از ابتدا با پلتفرم اول بازار یعنی اندروید شروع می کنیم.

آنچه بر اندروید گذشت

از لحاظ عرضه در بازار، اندروید یک غول عظیم الجثه به حساب می آید و به همین دلیل است که این سری مقالات را با اندروید شروع می کنیم ( و اگر تا کنون دقت نکردید باید یادآوری کنم که این مقاله خیلی طولانی است پس اگر وقت ندارید همین حالا همه آن را بخوانید آن را در Pocket یا هر نرم افزار دیگری که دوست دارید ذخیره کنید تا بعدا خواندنش را به پایان برسانید ).

با توجه به آمار و ارقام منتشر شده توسط Canalys، اندروید در سال ۲۰۱۲ نیرو بخش ۴۸۱.۵ میلیون تلفن هوشمند بود که همین میزان برای تصاحب ۶۸.۸ درصد از سهم بازار جهانی تلفن های هوشمند کافی بود. البته این پایان ماجرا نبود چون در سال ۲۰۱۳ اندروید به ۷۸۱.۲ میلیون تلفن هوشمند نیرو بخشید و سهم خود را در بازار جهانی به ۷۸.۹ درصد رساند. یک لحظه اجازه دهید تا کمی بیشتر به این ارقام فکر کنیم. در سال ۲۰۱۳ در مجموع یک میلیارد تلفن هوشمند در جهان عرضه شد که حدود ۸۰ درصد از آنها از اندروید نیرو می گرفتند. این آمار دیوانه کننده است. با اینکه اکثر این تلفن های هوشمند در سطح میانی طبقه بندی می شدند، اما تنها منطقه ای که iOS از اندروید پیشی گرفته بود ژاپن بود، پس اندروید در بسیاری از مناطق جهان نیرو بخش تعداد زیادی از دیوایس های حد بالا هم بوده.

اگر کمی بیشتر وارد آمار و ارقام شویم حقایق جالب تری نمایان می شوند. همین اواخر مشخص شد که در سه ماهه چهارم سال ۲۰۱۳، ۷۵ درصد از دیوایس های اندرویدی با اندروید گوگل عرضه شدند، در حالی که ۲۵ درصد از اندرویدی ها از خدمات گوگل استفاده نمی کردند. تعداد کمی از این ۲۵ درصد را دیوایس های شرکت آمازون تشکیل می دادند ولی اکثریت آنها به چین و روسیه تعلق داشتند؛ و تعداد زیادی از این ۲۵ درصد در چین از نسخه MIUI این پلتفرم توسط زیامی بهره می بردند.

دیوایس های اندرویدی که از خدمات گوگل استفاده نمی کنند بخشی از اکوسیستم است که گوگل آن را پذیرفته و حتی از آن استقبال هم می کند ولی در عمل شاهد رفتار دیگری از گوگل هستیم. گوگل نشان داده که دوست ندارد این نوع دیوایس ها را بیشتر از آنچه که باید حمایت کند. به همین خاطر است که اکثر توسعه بخشی های اندروید که توسط گوگل انجام می شود دیگر در بخش متن باز این پلتفرم صورت نمی گیرد بلکه بیشتر شامل خدمات گوگل پلی و گوگل Apps می شود که از طریق گوگل پلی استور عرضه می شوند. و دقیقا به همین دلیل است که گوگل، اندرویدی با برند خود ساخته که به خدمات گوگل مجهز است و به آرامی نرم افزار هایی همچون مرورگر و تقویم و ایمیل و گالری عکس را با نرم افزارهای اختصاصی خود جایگزین کرده: کروم، تقویم گوگل، جیمیل و عکس های گوگل پلاس. سخت است که بتوان گفت گوگل امسال با اندرویدی های جدا از گوگل چه خواهد کرد ولی آنچه مشخص است این است که گوگل زیاد از آنها حمایت نخواهد کرد.

تعداد توزیع های پلتفرم

بهترین جنبه برای پی بردن به تغییراتی که در سال ۲۰۱۳ برای کاربران اندروید رخ داده، در تعداد توزیع های این پلتفرم نهفته است، چون این توزیع ها از تجربه کاربری در این اکوسیستم برای ما می گویند. یک سال پیش در آغاز ژانویه ۲۰۱۳، اندروید ۲.۳ جینجربرد ۴۵.۶ درصد از دیوایس های اندرویدی را تشکیل می داد، این میزان برای اندروید ۴.۰ Ice Cream Sandwich به ۲۹ درصد می رسید، همین طور برای اندروید ۴.۱/۴.۲ جلی بین این میزان به ۱۳.۶ درصد و برای اندروید ۲.۲ فرویو به ۸.۱ درصد می رسید. بنابراین ۵۳.۷ درصد یعنی اکثریت کاربران اندروید از نسخه های قدیمی تر اندروید ۲x ( در اینجا x می تواند یک رقم باشد مثل ۲.۳ یا ۲.۲ ) استفاده می کردند و ۴۲.۶ درصد از کاربران نسخه های به روزتر اندروید ۴x را به کار می بردند.

اما از زمانی که دو توزیع جدید اندروید یعنی اندروید ۴.۳ جلی بین و اندروید ۴.۴ کیت کت عرضه شدند اوضاع تغییر کرد و کاربران نسخه های قدیمی اندروید ۲x به ۲۲.۵ درصد و کاربران اندروید Ice Cream Sandwich به ۱۶.۹ درصد کاهش یافتند و جلی بین با ۵۹.۱ درصد برترین توزیع این اکوسیستم شد. به دلایل خیلی زیادی، این رویداد یک تغییر بزرگ برای کاربران اندرویدی بود. فقط کافی است نگاهی به دیوایس مرجع اندروید ۲.۳ یعنی نکسوس S و همین طور دیوایس مرجع اندروید ۴.۲ یعنی نکسوس ۴ بیاندازید.

Android-2014-1

همین نشانه خوبی است برای پی بردن به تغییراتی که کاربران در بازار مشاهده و تجربه کرده اند. اندروید ۲x سیستم عامل زیبا و جذابی نبود و به همین دلیل بود که سازندگانی چون HTC و سامسونگ حس کردند بهتر است آن را با پوسته زیباتری روی دیوایس های خود به کار ببرند. اکثر دیوایس های نیرو گرفته از نسخه های قدیمی اندروید ۲x عموما دیوایس هایی کوچک تر با دکمه های سخت افزاری روی قاب خود بودند و مسلما ویژگی های ساده تری داشتند. با اندروید ۴x دیوایس ها هم کم کم به صفحه نمایش های بزرگتر مجهز شدند و دکمه های سخت افزاری به دکمه های روی صفحه نمایش تغییر حالت دادند ( البته روی اکثر دیوایس هایی که ساخت شرکت سامسونگ نیستند )، پردازنده های دیوایس های اندرویدی ۴ هسته ای شدند و رم آنها به ۲ گیگابایت ارتقا یافت. صفحه نمایش های با وضوح ۷۲۰p و ۱۰۸۰p را هم فراموش نکنید.

تمام این موارد فقط تفاوت های سخت افزاری برای کاربران اندرویدی را نشان دادند. تفاوت های نرم افزاری بین نسخه ۲x و ۴x هم زیاد است. در مدت زمان بین این دو نسل از نسخه های اندروید، این سیستم عامل راه خود را پیدا کرد. اکنون ۶۰ درصد این اکوسیستم ( از جمله کاربران کیت کت ) به امکاناتی چون گوگل Now، نمایش میزان استفاده داده ها یا همان Data Usage، عملکرد بهبود یافته پروژه Butter، اعلان های عملگرا، ثبات بصری تم Holo، فونت Roboto، نوار های عملیاتی و منوهای مملو از گزینه های مختلف دسترسی دارند.

عوامل ساختاری

همه این موارد تغییرات بزرگی برای کاربران اندرویدی به حساب می آمدند اما انقلابی که اندروید ۴.۱ به بالا در این اکوسیستم به پا کرد فقط به دنیای تلفن های هوشمند خلاصه نمی شود بلکه ابعاد آن شامل تبلت های اندرویدی که در چند سال گذشته شاهدشان بودیم هم می شود. تبلت های اندرویدی از سال ۲۰۱۲ بازار تبلت ها را تحت کنترل خود در آوردند. این را می توان از آمار IDC فهمید که با اینکه این آمار به تفکیک شرکت ها هست و نه پلتفرم ها اما می توان حقایق زیادی از آن به دست آورد. این آمار نشان می دهد که اپل در بازار تبلت ها از ۳۸ درصد در سه ماهه چهارم ۲۰۱۲ به ۳۴ درصد در فصل تعطیلات گذشته سقوط کرده است. اگر بخواهیم خیلی سخاوتمندانه نگاه کنیم ویندوز هم ففط ۵ درصد بازار تبلت ها را به خود اختصاص داد. در نتیجه اندروید با ۶۱ درصد در مقام اول بازار تبلت ها قرار گرفت ( که اگر تبلت های آمازون که از اندروید بدون خدمات گوگل نیرو می گیرد را کنار بگذاریم این میزان به ۵۳.۲ درصد می رسد ). و این ارقام حداقل برای اندروید انتظار می رود که به روند خود ادامه دهند. در آماری که IDC برای سه ماهه سوم سال ۲۰۱۳ ارائه داد، پیشبینی شد که تا سال ۲۰۱۷ سهم اندروید در بازار تبلت ها زیر ۶۰ درصد باشد ( که احتمالا این شامل تبلت های آمازون هم می شود ) در حالی که iOS نزدیک ۳۰ درصد و ویندوز ۱۰ درصد بازار را تصاحب خواهند کرد.

Android-2014-2

درست مثل تلفن های هوشمند، سال ۲۰۱۳ در تبلت ها هم برای اندروید یک سال پرپیشرفت بود. اکنون خود سیستم مملو است از امکانات، که این خودش هم برای اپل و هم گوگل تبدیل به یک مشکل شده است. هر ویژگی جدیدی که به iOS یا اندروید اضافه می شود هنوز هم جالب به نظر می رسد ( مثل گوگل Now ) ولی در حال حاضر دیگر آنچه برای کاربران می تواند جالب تر باشد هدایت این پلتفرم ها به عوامل ساختاری جدید است. اکنون دیگر هر کاری که بخواهید با یک تلفن هوشمند یا تبلت انجام دهید چه در iOS و چه در اندروید قادر به انجامش خواهید بود، پس بهترین گزینه برای توسعه این پلتفرم ها در حال حاضر می تواند ارائه آنها در دیوایس های پوشیدنی باشد.

در سال گذشته میلادی، ما شاهد نسل اول دیوایس های پوشیدنی از جمله ساعت های مچی هوشمند بودیم. اما در سال گذشته دیوایس های پوشیدنی تازه در آغاز راه خود بودند. قطعا این نسل از دیوایس ها راه درازی برای پیمودن دارند و آینده روشنی برایشان پیشبینی شده و نمی توان بر اساس آنچه از دیوایس های پوشیدنی دیده ایم در موردشان قضاوت کنیم چون این نسل از دیوایس ها هنوز در حال یافتن راه خود هستند و شرکت ها به آرامی با آزمون و خطا در تلاش هستند که بدانند یک دیوایس پوشیدنی دقیقا چه ویژگی هایی باید داشته باشد. البته در حال حاضر ساعت های هوشمند سامسونگ و پبل نمونه های خوبی برای دیوایس های پوشیدنی هستند ولی نمی توان گفت این تمام آن چیزی است که می توان از یک دیوایس پوشیدنی انتظار داشت.

یکی دیگر از جنبه هایی که اندروید در سال گذشته در آن حضور داشت تلویزیون ها بودند یا همان گوگل TV. البته در این مورد اندروید حرف زیادی برای گفتن نداشت. در کنفرانس I/O سال گذشته صحبت از به روز رسانی گوگل TV ها به اندروید ۴x بود اما تا کنون اکثر تلویزیون ها از نسخه قدیمی اندروید ۳.۲ Honeycomb نیرو می گیرند. حتی شایعاتی در مورد تلویزیون نکسوس هم بود ولی همه آنچه دیدیم کروم کست بود.

حتی با وجود این همه تلاش برای عرضه اندروید برای سخت افزارهای مختلف، هنوز اتفاقات جالبی در قطعات سخت افزاری در حال رخ دادن است. از همه مهم تر در چند سال اخیر یکی از قطعات سخت افزاری که پیشرفت های زیادی کرده صفحه نمایش دیوایس ها بوده است. با اینکه ساعت هوشمند Toq کوالکام محصولی نبود که هر کسی تمایل به خریدن آن را داشته باشد اما نمونه خیلی خوبی بود از صفحه نمایش میراسل ( Mirasol ) که خیلی ها سال ها انتظارش را می کشیدند. صفحه نمایش میراسل از فناوری ترنسفلکتیو بهره می برد به این معنی که نور را هم انتقال می داد ( مثل بسیاری از صفحه نمایش های معمولی دیگر ) و هم آن را بازتاب می داد که این فناوری در تابش مستقیم نور عملکرد بسیار بهتری نسبت به دیگر صفحه نمایش ها داشت.

Android-2014-3

یکی دیگر از تغییراتی که در سال ۲۰۱۳ برای صفحه نمایش ها رخ داد تولید صفحه نمایش های منعطف بود که در محصولاتی مثل سامسونگ گلکسی Round و ال جی G Flex به کار رفتند. این دو دیوایس به خوبی توانستند نمایی از یک نسل جدید از صفحه نمایش ها به کاربران نشان دهند که اگر شرکت های سازنده بخواهند می تواند در سال ۲۰۱۴ هم این نسل به شکل پیشرفته تری به کار خود ادامه دهد. این نوع از صفحه نمایش ها از داخل غیر قابل شکستن هستند. با اینکه ممکن است سطح شیشه ای روی صفحه نمایش ترک بخورد ولی حداقل خود صفحه نمایش بدون هیچ مشکلی به کار خود ادامه خواهد داد. قطعا اگر صفحه نمایش های منعطف پیشرفته تر شوند و علم آنقدر پیشرفت کند که دیگر اجزای سخت افزاری هم قابلیت انعطاف پیدا کنند، دیگر دیوایس ها هم شکل کاملا جدیدی به خود خواهند گرفت. هر چند نمی توان انتظار داشت که این اتفاق در سال ۲۰۱۴ رخ دهد مگر اینکه در خوش بینانه ترین حالت فقط طرح هایی ابتدایی از این نوع دیوایس های منعطف را ببینیم.

گوگل پلی

همانطور که قبلا هم در این مقاله ذکر شد اندروید یک سیستم عامل مملو از امکانات است. هر کس که برای خرید یک دیوایس اقدام می کند و دست روی یکی از دیوایس های جدید اندرویدی می گذارد از آنچه این پلتفرم در اختیارش می گذارد احساس کمبود نمی کند. شما به همه خدمات گوگل دسترسی پیدا می کنید، اکثر دیوایس های اندرویدی جدید به گوگل Now مجهز هستند، و از آن مهم تر گوگل پلی استور در اختیار شما قرار می گیرد که اکنون دیگر بیش از یک میلیون نرم افزار در خود دارد. فیلم ها، کتاب ها، مجله ها و موزیک ها را هم فراموش نکنیم. اما تمام این موارد به این معنی نیست که اندروید در این مدت پیشرفتی نکرده است.

مهم ترین ویژگی ای که در سال ۲۰۱۳ به پلی استور اضافه شد به شکل سخت افزاری بود. پلی استور از گذشته دیوایس های نکسوس را تحت پوشش داشته اما در سال ۲۰۱۳ چند کروم بوک ( از جمله پیکسل گران قیمت ) و همین طور نسخه گوگل پلی ۴ دیوایس اندرویدی یعنی سامسونگ گلکسی اس ۴، HTC One، سونی اکسپریا Z اولترا و ال جی G Pad ۸.۳ به این فهرست اضافه شدند ( Moto G هم در سال ۲۰۱۴ اضافه شد ). این سبب شد که گوگل پلی دیوایس های متنوعی از ۴.۷ اینجی ( HTC One ) تا ۱۰.۱ اینچی ( نکسوس ۱۰ ) را تحت پوشش داشته باشد.

Android-2014-4

در پایان سال ۲۰۱۲ هنوز شواهدی موجود بود مبنی بر اینکه تبلت های اندرویدی از نظر نرم افزاری کمبودهایی دارند. اما در طول ۲۰۱۳ اوضاع تغییر کرد. شاید البته هنوز تبلت های اندرویدی ۱۰ اینچی مجموعه نرم افزاری بهینه سازی شده محدودتری نسبت به تبلت های ۷ اینچی اندرویدی و همین طور آیپد داشته باشند، اما حالا که یک میلیون نرم افزار در گوگل پلی استور یافت می شوند احتمالا شما برای هر نیاز خود نرم افزار مناسبی پیدا خواهید کرد. گوگل تلاش زیادی کرد که توسعه دهندگان نرم افزارهای بهینه سازی شده بیشتری برای تبلت های اندرویدی آماده کنند و اسکرین شات هایی برای نرم افزارهای بهینه سازی شده اضافه کنند و حتی شیوه نمایش نرم افزارها در گوگل پلی استور را تغییر داد تا نرم افزارهای بهینه سازی شده در نتایج جست و جو اول از همه نمایش داده شوند. اکنون دیگر نمی توان گفت گوگل از این نظر چیزی کم دارد.

اولین تغییر بزرگ در محتوای گوگل پلی در ماه می و کنفرانس سال گذشته گوگل I/O رخ داد یعنی همان زمانی که گوگل پلی موزیک All Access معرفی شد. این اولین سرویس موسیقی نبود که به بازار عرضه می شد ولی به خاطر چند ویژگی خاص آن را از بقیه رقبا متمایز کرد. اول از همه از طریق عضویت All Access این سرویس تمام موزیک های شما که در حافظه ابری آپلود شده بود را با مجموعه موزیک های ذخیره شده تان به بهترین شکل ادغام می کرد. از این گذشته گوگل کنترل های ساده ای هم برای ساختن یک پلی لیست رادیویی ایجاد کرد و علاوه بر این محتوای دست چین شده ای هم که توسط نیروی انسانی انتخاب می شدند در این بخش در اختیار کاربر گذاشت.

تغییر بزرگ بعدی همین اواخر رخ داد. تابستان سال ۲۰۱۲ بود که در کنار معرفی نکسوس ۷ بخش های مجلات و همین طور تلویزیون و فیلم ها به گوگل پلی اضافه شدند و فقط ۱۶ ماه بعد بخش مجلات گوگل پلی ناپدید شد. هر چند کاملا هم ناپدید نشد و در یک شکل بهتر و یکپارچه تر و با نامی جدید دوباره خود را نشان داد: گوگل پلی Newsstand. بخش Newsstand در واقع اشتراک دو سرویس قدیمی گوگل یعنی بخش Magazines گوگل پلی و نرم افزار تقریبا فراموش شده Currents بود. هر چند می توان آن را به نوعی یک نسخه جدید از گوگل ریدر هم دانست. Newsstand تمام اشتراک های روزنامه ها و مجلات و خبرها و هر فید RSS دیگری که عضوش بودید را کنار یک دیگر جمع می کرد و یک جا به شما نشان می داد. از آن مهم تر اینکه تولید کنندگان محتوا حالا جایگاه مناسبی در گوگل پلی پیدا کرده بودند و این دنبال کردن محتوای جدید را برای کاربران ساده تر می کرد.

خیلی از نرم افزار های گوگل در سال ۲۰۱۳ تغییرات گسترده ای کردند. اما بزرگترین تغییرات نسیب نرم افزارهای گوگل Maps و گوگل Wallet شد. گوگل Maps در این سال ظاهر جدیدی به خود گرفت و بعد از اینکه گوگل Waze را خرید نقشه گوگل باهوش تر از گذشته شد. گوگل Wallet به اندازه گوگل Maps پر استفاده نیست اما این نرم افزار هم تغییر گسترده ای را در سال ۲۰۱۳ تجربه کرد و از سیستم NFC به یک سیستم انتقال پول مشابه PayPal مهاجرت کرد و با بسیاری از دیوایس های اندرویدی جدید هم هماهنگ شد. گرچه Wallet یک نرم افزار اصلی برای اندروید نیست و برای همین هم زیاد در کانون توجه قرار نگرفت.

Android-2014-5

سال ۲۰۱۳ همچنین سالی بود که گوگل استراتژی کلی خود را برای ارائه به روز رسانی های بزرگ در ویژگی های اندرویدی تغییر داد و تصمیم گرفت این به روز رسانی ها را از طریق سرویس های گوگل پلی منتشر کند چون این روش برای خود گوگل هم خیلی راحت تر بود و می توانست بدون نیاز به بحث کردن با شرکت های سازنده سخت افزارها و همین طور اپراتورها خدمات جدید خود را روی همه دیوایس های اندرویدی عرضه کند. از جمله ویژگی های مهم افزوده شده در این دوران سیستم تایید نرم افزارها برای شناسایی بدافزارها بود که اولین بار در اندروید ۴.۲ معرفی شد ولی بعد برای تمام دیوایس های مجهز به اندروید ۲.۲ به بالا نیز عرضه شد. ویژگی بعدی Android Device Manager بود که امکان موقعیت یابی، تماس، لاک کردن و پاک کردن اطلاعات از راه دور از یک دیوایس اندرویدی گم شده را ممکن می ساخت. ویژگی بعدی هم گوگل پلی Games بود که امکاناتی همچون دستاوردهای بازی، حالت دونفره و لیست بازی باز های برتر را به بسیاری از بازی های اندرویدی اضافه کرد.

خارج از مجموعه نرم افزارهای گوگل هم تغییرات زیادی برای اندروید رخ داد. قبل از سال ۲۰۱۳ خیلی از نرم افزارها ابتدا برای پلتفرم iOS عرضه می شدند و حتی برخی دیگر هم به صورت انحصاری روی اپ استور اپل قرار می گرفتند. اما در سال ۲۰۱۳ ما شاهد آن بودیم که بسیاری از نرم افزار ها به طور همزمان روی هر دو پلتفرم عرضه شدند و برخی از نرم افزارها هم ابتدا برای اندروید منتشر شدند. متاسفانه این تغییر بیشتر شامل نرم افزارهای کاربردی می شد و خیلی از بازی های محبوب یا هنوز به صورت انحصاری برای iOS عرضه شده اند یا بعد از نسخه iOS و با تاخیر طولانی به اندروید آمدند و یا هنوز مشخص نیست چه زمانی نسخه اندرویدی آنها منتشر می شود. البته اشتباه تصور نکنید. بازی های جالب زیادی برای اندروید وجود دارد ولی برترین آنها در iOS هم قابل بازی هستند و معمولا اول برای iOS عرضه شده اند.

اطلاعات رسمی و غیر رسمی زیادی نشان می دهد که درآمد گوگل پلی استور در این مدت پیشرفت خوبی داشته. این افزایش درآمد در گزارش مالی رسمی گوگل برای سه ماهه چهارم سال ۲۰۱۳ تایید شده است. افزایش درآمد گوگل پلی استور خبر خیلی خوبی برای توسعه دهندگان اندرویدی محسوب می شود و این می تواند سبب شود که توسعه دهندگان بیشتر به اندروید توجه کنند و نرم افزارها و بازی های بیشتر و بهتری برای اندروید عرضه کنند.

اندروید به کجا می رود

از اینجا به بعد در این شماره از سری مقالات « بررسی اوضاع پلتفرم ها » ما بیشتر به عمق شایعات و پیشبینی ها وارد می شویم. محصولات و اتفاقاتی هستند که اکنون دیگر می دانیم به زودی به واقعیت خواهند پیوست، باقی موارد هنوز در حد شایعه هستند و گاهی هم مواردی هستند که آرزو می کنیم واقعیت داشته باشند، اما تا به واقعیت پیوستن فاصله زیادی دارند. برای اینکه همه چیز ساده تر باشد در این قسمت از مقاله هم مثل بخش اول مقاله که به سال گذشته اندروید پرداختیم پیش می رویم. با این حال بد نیست یادآوری شود که در زمان نوشتن این مقاله خبرهایی منتشر شد که باعث شد برخی از پیشبینی هایی که فکر می کردیم منطقی به نظر می رسند دست خوش تغییر و تحول شوند. به همین خاطر با توجه به این رویدادها در متن این مقاله تغییرات لازم ایجاد شد اما آنچه در این مقاله به عنوان پیشبینی ذکر می شود به تاریخ نوشتن این مقاله ارتباط دارد و ممکن است در آینده بخشی از این پیشبینی ها دیگر درست و محتمل نباشند. پس اگر بعدا این مقاله را دوباره خواندید در نظر داشته باشید که برخی از اطلاعات آن دیگر به روز نیست.

حالا برویم سراغ ادامه مقاله

تعداد توزیع های پلتفرم

این بخش از پیشبینی وقتی در مورد اندروید باشد کار سخت می شود. از آنجایی که تعداد دیوایس های اندرویدی خیلی زیاد است نمی توان مطمئن بود که کدام دیوایس شامل کدام به روز رسانی می شود. آنچه این پیشبینی را سخت تر می کند وجود ماده به روز رسانی ۱۸ ماهه در راهنمای Android Open Handset Alliance است که ملزم می کند که هر دیوایس اندرویدی باید به آخرین نسخه از اندروید که در بازه زمانی ۱۸ ماه پس از انتشار خود دیوایس منتشر شده است به روز رسانی شود. متاسفانه این ماده ذکر نکرده که به روز رسانی چه زمانی باید منتشر شود بنابراین خیلی هم عجیب نخواهد بود که برای یک دیوایس تقریبا فراموش شده یک به روز رسانی قدیمی عرضه شود.

بازارهای نوظهور عاشق کیت کت می شوند

یکی از بزرگ ترین احتمالات سال ۲۰۱۴ تلاش شرکت های دنیای فناوری برای تصاحب بازارهای جدید است. گوگل قطعا به خوبی می دانست که بازارهای نوظهور یکی از برترین جنبه های رشد تلفن های هوشمند است و به همین خاطر است که اندروید ۴.۴ کیت کت بهینه سازی هایی از جمله در میزان به کار گیری حافظه داشت که سبب شد این نسخه از اندروید روی دیوایس های حد پایین تر هم به خوبی اجرا شود. بازارهای نوظهور جای خواهند بود که مصرف کنندگان توانایی پرداخت هزینه هندست های برتر را نخواهند داشت ولی گوگل از شرکت های سازنده سخت افزار می خواهد با حداقل هزینه بیشترین امکانات را فراهم کنند. اما همچنان جای درنگ باقی می ماند که آیا این شرکت های سازنده طبق برنامه گوگل پیش خواهند رفت یا نه.

Android-2014-6

در دنیایی که گوگل تصور می کند، ما می توانیم شاهد دیوایس های با کیفیتی که مجهز به اندروید ۴.۴ هستند و از پردازنده اسنپ دراگون ۴۰۰ نیرو می گیرند باشیم که بازارهای نوظهور را هدف گرفته اند. اگر سازندگان سخت افزارها با گوگل هماهنگ شوند دیری نمی پاید که اندروید ۴.۴ از بقیه نسخه های اندروید سبقت بگیرد. اما در نهایت به احتمال بسیار زیاد شرکت های سازنده سخت افزارهای اندرویدی برای کاهش هزینه ها و پایین نگه داشتن قیمت ها همچنان به کار خود که همان تولید سخت افزارها و نرم افزارهای قدیمی بدون در نظر گرفتن بازارهای نوظهور است ادامه خواهند داد. تنها فشاری که می تواند روی سازندگان سخت افزارهای اندرویدی باشد پیشرفت رقبایی مثل ویندوز فون است که بازارهای نوظهور را تحت سلطه خود قرار دهند ولی در حال حاضر این روند همچنان ادامه دارد و رقبا هنوز آنقدر قدرتمند نشده اند که سازندگان سخت افزارهای اندرویدی خطری احساس کنند و دست به کار شوند.

همچنین این احتمال وجود دارد که اندروید ۴.۴ در سال ۲۰۱۴ در دیوایس های اندرویدی جدا از خدمات گوگل بیشتر مورد استفاده قرار بگیرد. همانطور که قبلا در این مقاله ذکر شد در سه ماهه چهارم ۲۰۱۳ دیوایس های اندرویدی غیر گوگلی ۲۵ درصد از کل دیوایس های عرضه شده در جهان را تشکیل دادند. اکثریت این دیوایس های اندرویدی غیر گوگلی در بازارهای نوظهور همچون جنوب آسیا به وفور یافت می شوند. هدف این بازار دیوایس های ارزان قیمت است و اندروید کیت کت می تواند شرکت های سازنده را به این رقابت دعوت کند که کدام یک می توانند دیوایس های ارزان قیمت تری بسازند. اگر اینطور باشد شرکت هایی مثل زیامی از اندروید ۴.۴ در دیوایس های خود استفاده می کنند تا کمی به کارایی آنها بیافزایند. هر چند باز هم همانطور که قبلا ذکر شد گوگل زیاد از سیستم متن باز اندروید پشتیبانی نمی کند پس این دیوایس های اندرویدی غیر گوگلی باید با دیوایس های اندرویدی مجهز به گوگل پلی استور نیز رقابت کنند. حتی با اینکه شاید دیوایس های اندرویدی مجهز به خدمات گوگل از نظر امکانات زیاد خوب نباشند و از آخرین نسخه اندروید نیرو نگیرند اما باز هم همین خدمات گوگل می تواند برگ برنده بسیار قدرتمندی برای این دیوایس ها باشد. هر چند شرکت های سازنده هم می توانند ارزش نرم افزاری زیادی به دیوایس های خود بدهند درست مثل آنچه زیامی انجام می دهد.

سامسونگ به کجا می رود…

نکته جالب بعدی تحول در ارتباط بین سامسونگ و گوگل است. این دو شرکت از بعد از امضای قرارداد توافق جهانی پتنت ها ارتباط نزدیک تری با یکدیگر پیدا کردند. حتی خبرهایی هم منتشر شده مبنی بر اینکه سامسونگ توافق کرده برخی از شخصی سازی هایی که روی اندروید پیاده کرد حذف کند که از آن جمله می توان به اصلاح یا حذف Magazine UX و جایگزین کردن خدمات گوگل پلی به جای محتوای خود سامسونگ اشاره کرد. اگر این خبرها حقیقت داشته باشند پس می توان انتظار داشت که سامسونگ کمی گوگلی تر به کارهای خود ادامه دهد. به هر حال سامسونگ یکی از برترین های بازارهای جهانی است و هر سمت و سویی که بگیرد کل اکوسیستم را هم با خود به همان سو می برد. اگر سامسونگ بتواند به روز رسانی ها را سریعتر عرضه کند یا دیوایس های مجهز به اندروید ۴.۴ را برای بازارهای نوظهور عرضه کند می تواند سبب شود که تحول بزرگ تری در تعداد توزیع های این پلتفرم صورت پذیرد.

با این همه، این ها همه حدس و گمان هستند و نمی توانیم در مورد آینده ارتباط بین سامسونگ و گوگل مطمئن باشیم، چون اکثر اطلاعات ما از شایعات نشات می گیرند. در حال حاضر اکثر اکوسیستم روی اندروید ۴.۱ و نسخه های بالاتر می چرخد و مثل سال ۲۰۱۳ نیست که بتوان خیلی ساده پیشبینی کرد که هدف انتقال کاربران اندروید ۲x به جلی بین و افزایش تعداد کاربران نسخه های جدیدتر اندروید است. اکنون بحث در مورد انتشار سریع تر بروز رسانی ها است نه عرضه تغییرات گسترده مثل آنچه اندروید ۴x هم به کاربران و هم به سازندگان ارائه داد. در کل وقتی بحث به روز رسانی نرم افزاری می شود سازندگان اندرویدی کمی ما را بدبین می کنند ولی این احتمال وجود دارد که در نهایت برای سال ۲۰۱۴ هم هدف افزایش تعداد کاربران اندروید ۴.۴ باشد.

اندروید۵.۰ ؟

مشخصا همه مسیرهای سیستم عامل اندروید به اندروید ۴.۴ ختم نمی شود چون همین حالا که در حال خواندن این مقاله هستید گوگل در حال کار بر روی یک نسخه جدید از اندروید است. اما سوالی که اینجا باقی می ماند این است که سال ۲۰۱۴ همچنان سال به روز رسانی های سریع و جزئی برای اندروید خواهد بود یا اینکه نهایتا شاهد یک به روز رسانی کامل مثل اندروید ۵.۰ هم خواهیم بود. اگر بخواهیم پیشبینی کنیم می توانیم تا حد زیادی احتمال بدهیم که سال ۲۰۱۴ سالی خواهد بود که اندروید ۵.۰ ( شاید با نام Lemonhead ) را خواهیم دید. شاید در تابستان سال جاری میلادی یک به روز رسانی جزئی دیگر یا همان اندروید ۴.۵ کیت کت عرضه شود ولی نسخه کامل بعدی اندروید یعنی اندروید ۵.۰ به احتمال بسیار زیاد امسال ( ۲۰۱۴ ) بالاخره خود را به ما نشان می دهد.

دلیلی که چنین پیشبینی ای می کنیم این است که گوگل اینگونه ثابت کرده که زمانی که اندروید قرار است از نظر ظاهری متحول شود یا اینکه در عوامل ساختاری جدید عرضه شود یک نسخه کاملا جدید از این سیستم عامل را عرضه می کند. اندروید ۳.۰ پشتیبانی از تبلت ها را به این سیستم عامل آورد و اندروید ۴.۰ هم با تم Holo رابط کاربری ای که پیش از آن اساس اندروید محسوب می شد را متحول کرد. اما اندروید ۵.۰ ممکن است در این حد از نظر ظاهری در تلفن های هوشمند و تبلت ها تغییر نکند ولی می تواند این سیستم عامل را با دیوایس های پوشیدنی و تلویزیون ها از نظر ظاهری هماهنگ کند و البته احتمالا به طور رسمی هماهنگی ۶۴ بیتی را به اندروید اضافه خواهد کرد.

Android-2014-7

دیگر بر کسی پوشیده نیست که دیوایس های پوشیدنی در سال ۲۰۱۴ راه خود را به دنیای واقعیت باز می کنند و اندروید هم برای هماهنگی با این نوع دیوایس ها آماده شود. گوگل باید سعی کند خدمات پلی و همین طور گوگل پلی استور را به ساعت های مچی هوشمند و همین طور گوگل گلس بیاورد. گلس قرار است در سال جاری میلادی بالاخره در اختیار عموم قرار بگیرد و گفته شده که نرم افزارهای آن در پلی استور قابل دسترس خواهند بود. در حال حاضر گلس از نظر نرم افزاری از اندروید ۴.۰.۴ Ice Cream Sandwich نیرو می گیرد؛ این چندان معقول به نظر نمی رسد که دست آخر گوگل راضی شود که یک محصول کاملا جدید را با سیستم عاملی که دو سال از عمرش می گذرد عرضه کند. شاید گلس با اندروید ۵.۰ منتشر نشود ولی حداقل انتظار می رود که این محصول مجهز به اندروید ۴.۴ در اختیار کاربران قرار بگیرد.

افزون بر این گوگل عنوان کرده که گوگل TV را هم فراموش نکرده است. ما هم امیدواریم همین طور باشد چون گوگل TV ایده بسیار خوبی است که تا کنون متاسفانه به شکل مناسبی ظاهر نشده است. یکی از اصلی ترین دلایل ضعیف بودن گوگل TV تا کنون این است که تقریبا همه دیوایس های گوگل TV از نسخه فراموش شده اندروید ۳.۲ Honeycomb نیرو می گیرند، یعنی نسخه ای از سیستم عامل اندروید که به طور اختصاصی برای تبلت ها طراحی شده بود. ما انتظار داریم که گوگل خبرهای جدیدی برای گوگل TV داشته باشد و شاید یکی از ویژگی های اندروید ۵.۰ پشتیبانی کامل از گوگل TV باشد. ضمنا از آنجایی که گوگل دیگر بیشتر از این نمی تواند وضعیت گوگل TV را بلاتکلیف نگه دارد و گوگل گلس هم طبق شایعات تابستان سال جاری میلادی عرضه خواهد شد، پس می توان انتظار داشت که زمان انتشار اندروید ۵.۰ هم تابستان سال ۲۰۱۴ باشد ولی بهتر است روی این موضوع حساب باز نکنیم چون احتمال اینکه به واقعیت نپیوندد هم زیاد است.

عوامل ساختاری

ساعت های مچی هوشمند

در کنار بحث گوگل TV و از آن جذاب تر، به کار بردن سیستم عامل اندروید در خودروها، موضوع دیوایس های پوشیدنی از همه مهم تر است چون همانطور که انتظار می رود سال ۲۰۱۴ سال دیوایس های پوشیدنی است و قرار است وارد نسل جدیدی از دیوایس ها شویم. همانطور هم که دیدید تا اینجا در رویدادهایی مثل CES و MWC دیوایس های پوشیدنی متنوعی معرفی شدند، از مچ بند های ردیاب سلامت گرفته تا ساعت های مچی و عینک های هوشمند.

Android-2014-8

پس زیاد هم دور از انتظار نیست که گوگل یک نسخه هماهنگ با این نوع از دیوایس ها برای اندروید عرضه کند و شاهد نسل جدیدی از اندروید روی نسل جدیدی از دیوایس ها باشیم. البته همانطور که می دانید در MWC امسال سامسونگ از ساعت های Gear جدید خود پرده برداری کرد و بر خلاف تصور این دیوایس ها از سیستم عامل تایزن به جای اندروید نیرو می گرفتند که این زیاد از نظر ارتباطات بین سامسونگ و گوگل جالب نبود. اما مسلما این به معنی آن نیست که شاهد حضور اندروید در دیوایس های پوشیدنی به خصوص ساعت های هوشمند نخواهیم بود. امید می رود که ساعت های هوشمندی عرضه شوند که به طور کامل توسط اندروید پشتیبانی شوند و مجهز به خدمات گوگل پلی باشند. ضمن اینکه این شایعه هم به دفعات شنیده شده که گوگل امسال از ساعت مچی هوشمند خود نیز پرده برداری خواهد کرد که قطعا از سیستم عامل اندروید بهره خواهد برد.

گوگل گلس

سال ۲۰۱۴ تنها به دیوایس های پوشیدنی مخصوص مچ شما ختم نخواهد شد و گوگل گلس نیز امسال به احتمال زیاد در اختیار عموم قرار خواهد گرفت. به این دلیل می گوییم « به احتمال زیاد » که گوگل گلس یکی از آن دیوایس هایی است که تاریخ عرضه آن خیلی راحت  به تاخیر می افتد و دیگر از این موضوع نباید متعجب شد. اما به نظر می رسد که گوگل پس از ایجاد تغییرات لازم برای کاهش هزینه ها و همین طور تغییر در ساختار سخت افزاری این محصول برای اینکه روی صورت کاربر جلوه و کارایی بهتری داشته باشد، اکنون دیگر آماده عرضه این محصول برای عموم کاربران است.

Android-2014-9

تنها سوالی که اینجا بی پاسخ می ماند این است گوگل دست آخر تا چه حد می تواند هزینه این محصول را کاهش دهد. در حال حاضر گوگل گلس ۱۵۰۰ دلار قیمت دارد. تصور می شود که گوگل نتواند به اندازه کافی قیمت این محصول را کاهش دهد و در زمان عرضه عمومی گوگل گلس آنقدر گران باشد که زیاد از آن استقبال نشود و در حد یک طرح بتا باقی بماند.

رقبایی هم برای گوگل گلس پیدا شده اند ولی هیچ کدام از این رقبا تا کنون از نظر سخت افزاری کارایی و تناسب گوگل گلس را نداشته اند. شاید گوگل گلس روی صورت شما قابل تشخیص باشد اما مسلما مثل طرح های شرکت های دیگر بزرگ و مزاحم نیست. حتی اگر یک شرکت سازنده بتواند از نظر ظاهر سخت افزاری محصولی در حد گوگل گلس بسازد قطعا نمی تواند به صورت نرم افزاری در حد گوگل از آن پشتیبانی کند چون گوگل مدت زیادی است که روی این زمینه تمرکز کرده و راه زیادی پیموده و در نهایت هم طبق پیشبینی ها محصولی عرضه خواهد کرد که از نظر نرم افزاری هم فوق العاده باشد.

تلفن های هوشمند و تبلت ها

سال ۲۰۱۴ تنها به عوامل ساختاری جدید خلاصه نخواهد شد. با اینکه انواع جدید دیوایس ها موضوع جالب تری در سال ۲۰۱۴ خواهد بود اما همچنان تغییرات در دنیای تلفن های هوشمند و تبلت ها هم ادامه خواهد داشت. با اینکه اکنون دیگر تلفن های هوشمند و تبلت ها مملو از امکانات شده اند و هر امکانی که کاربر از آنها انتظار داشته باشد یا به لطف توانایی های سخت افزاری و یا به کمک امکانات نرم افزاری و سیستم عامل اندروید فراهم می شود اما به هر حال هنوز هم تغییراتی در میان این دسته از دیوایس ها قابل پیشبینی هستند که توجه همگان را به خود جلب خواهند کرد.

چین به پا می خیزد

اول از همه اقدامات جدی تر سازنده های چینی می تواند جالب به نظر برسد. لنوو در این میان نقش مهمی دارد چون به تازگی موتورلا را از گوگل خریداری کرده است. لنوو در جنوب شرقی آسیا خوب ظاهر شده است و موتورولا هم در آمریکای شمالی و جنوبی حضور موفقی داشته و اکنون در اروپا در حال اوج گیری است و برای Moto G هم حتی در هندوستان با استقبال خوبی مواجه شده. مشخصا این معامله جدید لنوو هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن در پیش دارد تا به نقطه بهره برداری برسد پس نمی توان انتظار محصولات لنوورولایی را در سال ۲۰۱۴ داشت، شاید ۲۰۱۵ زمان معقول تری باشد.

Android-2014-10

آنچه در سال ۲۰۱۴ بیشتر می توان انتظارش را داشت پیشرفت شرکت زیامی است. زیامی در خارج از چین بیشتر به عنوان سازنده رام شخصی سازی شده MIUI برای اندروید معروف است، اما این شرکت در سال ۲۰۱۴ به فکر پیشرفت خواهد بود و شاید در این راه حتی با گوگل وارد همکاری شود تا خدمات گوگل پلی و نرم افزار های گوگل را به سخت افزارهای خود بیاورد. کار کردن با گوگل نباید برای زیامی چندان مشکل باشد به خصوص که این شرکت هوگو بارا را از گوگل به استخدام خود در آورده تا در سمت معاونت بخش جهانی زیامی به گسترش زیامی کمک کند ولی این شرکت سیستم نرم افزار مخصوص به خود را دارد و پشتیبانی از خدمات گوگل پلی می تواند تلاش زیادی بطلبد تا MIUI متحول شود و به یک نسخه از اندروید مجهز به خدمات گوگل تبدیل شود.

زیامی در چین روند صعودی بسیار سریعی داشته به طوری که بعد از دو سال از زمان انتشار اولین هندستش و سه سال بعد از عرضه اولین نسخه از MIUI، در لیست بزرگ ترین شرکت های سازنده در چین به مقام پنجم رسید. اپ استور MIUI این شرکت هم یک موفقیت بسیار بزرگ به حساب می آید چون توانست در عرض ۳۹۱ روز به ۱ میلیارد دانلود برسد. این اپ استور از نظر سرعت دانلود در مقام دوم در بین فروشگاه های نرم افزاری قرار دارد و فقط از اپ استور اپل که در عرض ۲۸۸ روز توانست به ۱ میلیارد دانلود برسد با اختلاف کمی عقب است. زیامی قصد دارد حضور خود را در بازارهای دیگر هم پررنگ کند و در این میان در ابتدای سال ۲۰۱۴ بازار سنگاپور را هدف می گیرد، البته بعید به نظر می رسد که این شرکت در سال جاری میلادی وارد بازارهای شدیدا رقابتی اروپا و آمریکای شمالی شود.

آنچه بیشتر محتمل است این است که زیامی کسب و کار خود را در بازارهای نوظهور جنوب شرقی آسیا و یا شاید بازارهای هدف برزیل و برخی از نقاط آفریقا گسترش دهد. زیامی به خاطر تولید دیوایس های با کیفیت ولی با قیمتی ارزان در چین شهرتی برای خود دست و پا کرده است، دیوایس هایی همچون Red Rice که خودش به تنهایی یک قهرمان در بازارهای نوظهور به حساب می آید. قطعا نمی توان با اطمینان کامل گفت که این شرکت برای آینده خود چه نقشه ای کشیده ولی این خیلی جالب است که ببینیم کجا و چگونه دست به گسترش خود می زند و اینکه آیا نرم افزارهای گوگل را به دیوایس های خود می آورد یا همچنان به MIUI خود متکی خواهد ماند. قبلا هم ذکر شد که اپ استور MIUI یکی از موفق ترین اپ استور ها بوده ولی برای اینکه بتواند در بازارهای بیشتری کاربرد داشته باشد با توجه به اینکه اکثر نرم افزار های آن به زبان چینی هستند و نیاز به سرویس های ترجمه زیادی دارد گزینه راحت تر و بهتر برای زیامی این است که با گوگل وارد همکاری های جدی شود.

امنیت:

بدون شک یکی دیگر از موضوعات مهم سال ۲۰۱۴ بهبود امنیت دیوایس ها است. سابق بر این ما شاهد این بودیم که هکرها با انواع و اقسام ترفندها موفق شدند تا رمز های ورود را هک کنند و به دیوایس کاربران سرک بکشند. اما سال ۲۰۱۴ سالی است که ( امیدواریم ) دیگر شاهد اینگونه حملات نخواهیم بود چون حسگرهای اثر انگشت راه خود را به دیوایس های بیشتری باز می کنند.

Android-2014-11

شرکت اپل به خوبی توانست ایده استفاده از حسگر اثر انگشت را در سردم دار جدید خود یعنی آیفون 5S پیاده کند و دنیای فناوری را به سوی جدیدی در حفظ امنیت کاربران هدایت کرد. خوشبختانه اکنون می توانیم انتظار آن را داشته باشیم که دیوایس های اندرویدی نیز به این سیستم امنیتی مجهز شوند همانطور که در سردم دار جدید شرکت سامسونگ یعنی گلکسی اس ۵ در کنگره جهانی موبایل امسال دیدیم و البته این روند به همین جا ختم نمی شود و حسگرهای اثر انگشت در آینده ای نزدیک در دیوایس های اندرویدی بیشتری به کار خواهند رفت و اندروید هم قطعا به مرور زمان هماهنگی های بیشتری با این فناوری پیدا خواهد کرد.

تکرار

بقیه تغییرات سخت افزاری دیوایس های موبایل دیگر چیزی نخواهند بود جز پیمودن روند طبیعی پیشرفت این دسته از دیوایس ها. ما اکنون دیگر با صفحه نمایش های منعطف آشنا هستیم و از این پس هم شاهد گسترش آنها خواهیم بود. وضوح صفحه نمایش های دیوایس های قابل حمل هم قرار است از مرز ۱۰۸۰p فراتر رود و به 2K یا حتی 4K برسد. می دانیم که شرکت های سازنده سخت افزار ها در تلاشند که سخت افزار های جدید خود را با پردازنده های ۶۴ بیتی عرضه کنند و در پی آن اندروید نیز برای پشتیبانی از این سخت افزار ها دچار تغییر و تحولات لازم خواهد شد. همچنین می دانیم که دیوایس های جدید سال ۲۰۱۴ به رم های ۴ گیگابایتی مجهز خواهند بود و در کنار آن شاهد حضور سیستم های کنترل پیچیده تر به کمک Leap Motion هم خواهیم بود.

اما افزون بر تمامی این تغییرات نه چندان دور از انتظار، آنچه بیشتر مد نظر است تغییر و تحول در باتری ها و دوربین های دیوایس ها است. طول عمر باتری به خصوص در دیوایس های اندرویدی با صفحه نمایش های کوچک تر از ۵.۵ اینچ همیشه یک موضوع مورد بحث بوده. معمولا شرکت های سازنده سخت افزار های اندرویدی در هنگام ساخت بیشتر به باریک بودن دیوایس ها و وضوح بالای صفحه نمایش توجه می کنند و کمتر به طول عمر باطری بیشتر فکر می کنند. امید می رود این روند در سال ۲۰۱۴ تغییر کند و شرکت های سازنده روی باتری هم تمرکز بیشتری داشته باشند.

دوربین های دیوایس های اندرویدی هم یکی از جنبه هایی است که پیشرفت های زیادی می تواند داشته باشد. سردم داران شرکت هایی مثل سامسونگ و سونی دوربین های خوبی دارند ولی اکثر سازندگان دیوایس های اندرویدی هنوز در این تفکر هستند که هر چه یک دوربین مگاپیکسل بیشتری داشته باشد بهتر است. واقعیت این است که راه های زیادی دیگری هم برای افزایش کیفیت دوربین وجود دارد. دیوایس های اندرویدی اغلب دیوایس های بزرگی هستند و این یعنی فضای کافی در سخت افزار این دیوایس ها برای حسگر های بزرگتر وجود دارد که بتوانند کیفیت عکس برداری را افزایش دهند.

ضمنا خوب است که سازندگان سخت افزارهای اندرویدی از مواد مرغوب تری برای ساخت محصولات خود استفاده کنند. هر سال امید می رود که سامسونگ بالاخره به این نتیجه برسد که فلز گزینه با دوام تری برای ساخت سخت افزار ها است اما باز هم دست از پلاستیک بر نمی دارد. شرکت های سازنده کمی وجود دارند که دیوایس های اندرویدی را با موادی مرغوب تر تولید کنند ولی امیدواریم سال ۲۰۱۴ اندرویدی های مرغوب بیشتر شوند.

گوگل پلی

این سخت ترین بخش پیشبینی برای سال ۲۰۱۴ است و به همین خاطر زیاد هم سعی نمی کنیم وارد جزئیات شویم. شایعاتی وجود دارند مبنی بر اعمال تغییرات در نرم افزارهای گوگل پلی اما این قسمت بیشتر از آنچه که بر پایه پیشبینی ها باشد به انتظارات ما از گوگل پلی خلاصه می شود.

Android-2014-12

اگر بخواهیم از نظر سخت افزاری بحث را در مورد گوگل پلی شروع کنیم باید بگوییم که نکسوس ۷ جدید امسال تابستان پا به عرصه وجود می گذارد و این پایان ماجرا نخواهد بود چون احتمال دارد نکسوس ۱۰ جدید هم در راه باشد. زیاد نمی توان مطمئن بود که شرکت های زیامی، هوآوی و ZTE سخت افزارهایی با نسخه گوگل پلی در این سال عرضه کنند ولی متعجب نشوید اگر دیدید گزینه های سخت افزاری گوگل پلی امسال به دوایس های پوشیدنی از جمله گوگل گلس، ساعت هوشمند احتمالی گوگل و شاید گوگل TV ها گسترش یافت.

در مورد انتظارات ما از بخش نرم افزاری گوگل پلی حرف زیادی برای گفتن وجود ندارد. در هر حال بهبود کارایی در سرویس هایی مثل یوتیوب، نرم افزارهای کروم، گوگل Voice و گوگل پلی Games تصور چندان دور از منطقی نیست. گوگل Now هم قطعا یکی دیگر از مواردی است که انتظار داریم ارتقا یابد و هماهنگی بیشتری با دیگر سرویس های گوگل داشته باشد.

Android-2014-13

باقی تغییراتی که برای اکوسیستم اندروید متصور بودیم را در بخش اول مقاله ذکر کردیم. گفتیم که هنوز نرم افزار های و بازی ها ابتدا برای iOS منتشر می شوند و بعد به اندروید راه می یابند یا حتی اصلا برای اندروید عرضه نمی شوند. در مجموع گوگل باید شرایط بهتر و پول بیشتری برای توسعه دهندگان نرم افزاری فراهم کند تا توسعه دهندگان هم تمایل بیشتری برای عرضه نرم افزارهای خود روی اندروید داشته باشند.

نتیجه گیری

در نهایت اندروید همچنان در موقعیت مناسبی قرار دارد و برترین شرکت های سازنده سخت افزار به خصوص سامسونگ پشتیبانی خوبی از اندروید انجام می دهند. مشخصا گوگل برای سال ۲۰۱۴ هم برای اندروید برنامه های خوبی دارد و سعی خواهد کرد جایگاه این سیستم عامل را بهبود بخشد. باید دید در عمل سال ۲۰۱۴ برای اندروید چه سالی خواهد بود.

در شماره بعدی از سری مقالات « بررسی اوضاع پلتفرم ها » به سراغ iOS می رویم اما قول می دهیم تا این حد طولانی نباشد.

مرجع: phonearena.com