این روزها اکثر مردم به جای وجه نقد از کارت های بانکی استفاده می کنند و اکثر تراکنش های خود را از این طریق مرتفع می کنند. مدت زمان زیادی از ورود این تکنولوژی به صنعت بانکداری کشور نمی گذرد. این تکنولوژی نیز مانند همه تکنولوژی ها در بدو ورود با مقاومت زیادی روبرو شد اما با فراگیر شدن این سیستم و روشن شدن نقاط مثبت آن طی سال های اخیر به شدت رواج یافته است.

قصد نداریم در این مطلب به مزایای استفاده از کارت ها بپردازیم چون دیگر این مزایا کاملا روشن و کاربردی شده است. می خواهیم از منظر دیگری به این تکنولوژی نگاه کنیم. کمی منتقدانه نسبت به بانک ها.

طبق آمار های اعلام شده به صورت میانگین هر ایرانی 4 کارت بانکی دارد که از البته کارت های هدیه و اعتباری نیز بخشی از این کارت ها هستند. بر اساس این آمارها حدود 191 میلیون کارت معمولی بانکی در ایران وجود دارد. همانطور که میدانید برای افتتاح هر حساب بانکی مبلغی از موجودی شما مسدود می شود. این مبلغ در هر بانکی متفاوت است و مبالغی مانند دو ، پنج ، ده و بیست هزار تومان می باشد.

حال یک حساب سر انگشتی می کنیم:

اگر میانگین موجودی مسدود شده در بانک را پنج هزار تومان در نظر بگیریم:

(191 میلیون) * (5000) ≈ 1000 میلیارد تومان

رقم عجیب و کلانی است که به صورت مسدود شده در اختیار بانک هاست و تا زمانی که شما اقدام به بستن حساب خود نکنید مبلغ مسدود شده عودت داده نمی شود که البته اکثر مردم زحمت بستن حساب بانکی را به خود نمی دهند و این مبلغ بی زبان و اندک؟!!! در اختیار بانک ها به امانت؟!!! می ماند.

حال یک سوال ذهن ما را درگیر می کند :

بانک ها از این مبلغ چه استفاده ای می کنند؟

پاسخی که همه ما دوست داریم بشنویم این است که حداقل از این مبالغ در جهت گسترش و ارتقای سیستم بانکداری الکترونیک استفاده شود…

اما متاسفانه خبرهای خوب که نمی شنویم هیچ بعضی از خبر ها حسابی ما را عذاب می دهد مانند دریافت کارمزد برای هر تراکنش کارت در پایانه های خرید که البته هنوز تصویب نشده.