خلاصه: یک جراع اعصاب به نام سرجیو کاناورو، قصد دارد پس از انجام اولین پیوند سر انسان، برای اولین بار، کار دیگری را امتحان کند: احیای دوباره‌ی مغزی که در دمای بسیار پایین منجمد شده است.

گویا آی تی – با توجه به پیشرفت‌های قابل توجهی که سال‌های اخیر در علم پزشکی رخ داده است، باور کردن اینکه کاری واقعا غیر ممکن باشد، بسیار سخت است. امروزه هوش مصنوعی می‌تواند بیماری‌ها را تشخیص دهد، سایبورگ‌ها یا موجودات مکانیکی واقعی در بین ما راه می‌روند، و ما هر روز سرنخ‌های جدیدی را در مسیر جست‌وجو برای جاودانگی پیدا می‌کنیم. حتی موفقیت‌های بزرگ‌تری در راه هستند، اما اگر قرار باشد تیمی تحقیقاتی واقعا با شرایط غیر ممکن مواجه باشد، این تیم باید متعلق به پروفسور سرجیو کاناوِرو، مدیر گروه مدولاسیون عصبی پیشرفته تورین باشد.
این جراح اعصاب، چهار سال پیش برنامه‌ی خود را برای کامل‌کردن اولین پیوند سر انسان در دنیا، اعلام کرد و این هفته، او در مصاحبه‌ای با رسانه‌ی OOOM تأیید کرد یک عمل جنجالی در ۱۰ ماه آینده انجام خواهد شد. طبق بیانیات کاناوِرو، این عمل در شهر هاربین، در چین، انجام خواهد شد که رهبری تیم جراحی را شیائوپنگ رِن از دانشگاه پزشکی هاربین برعهده می‌گیرد، و برخلاف گزارش‌های پیشین، یک شهروند چینی، و نه والری اسپیریدونوف از روسیه، شخصی است که دریافت کننده‌ی این عضو خواهد بود.
با این وجود، مهم‌ترین اخبار شگفت آوری که از مصاحبه‌ی کاناوِرو به دست می‌آید، هیچ ربطی به پیوند سر ندارد، و به برنامه‌های او برای آینده باز می‌گردد؛ او می‌گوید:” به محض این‌که اولین جراحی سر انسان اتفاق بیفتد، که تا قبل از سال ۲۰۱۸، انجام خواهد شد، ما می‌توانیم برای احیای دوباره‌ی اولین مغز منجمد شده، تلاش کنیم.”

زندگی پس از مرگ؟
کاناوِرو قصد دارد مغز را از سری که در دمای ۱۹۶- سلسیوس (۳۲۰- درجه‌ی فارنهایت) منجمد شده و در نیتروژن مایع قرار داده شده است، جدا کند. سپس او این مغز را در تلاش برای بازگرداندن یک شخص از دنیای مردگان، در یک بدن اهدا شده قرار خواهد داد و در طی این فرآیند، به پرسش‌های بشریت در مورد زندگی پس از مرگ، پاسخ خواهد داد.
کاناوِرو می‌گوید: “اگر ما بتوانیم این فرد را زنده کنیم، اولین پاسخ واقعی را در مورد اتفاقی که پس از مرگ‌ می افتد، دریافت خواهیم کرد. پیوند سر انسان، برای ما روشن خواهد کرد که آیا زندگی پس از مرگ، بهشت، دنیای آخرت، یا هر نام دیگری که می‌خواهید برای آن بگذارید، واقعا وجود دارد، و یا اینکه مرگ، مشابه خاموش کردن چراغ و اتمام کار است.”
کاملا مشخص است که این اظهارات، تا حدی علمی تخیلی است، و انجمن پزشکی – و در مقیاس بزرگ‌تر جامعه – حق دارد در موفقیت این طرح، تردید داشته باشد.
کلایو کوئن، پروفسور علم عصب‌شناسی در کالج کینگز در لندن، به روزنامه تلگراف گفته است:” طرفداران علم کرایوژنیک یا سرما پژوهی، نمی‌توانند به عنوان مرجع، به هیچ مطالعه‎ای اشاره کنند که در آن مغز کامل یک پستاندار، پس از نگه‌داری در نیتروژن مایع، دوباره زنده شده باشد.” او می‌افزاید: ” در حین فرآیند انتقال مغز یک پستاندار به دمای زیر صفر، مغز به شکل غیر قابل جبرانی تخریب می‌شود.”
حتی اگر این طرح نتیجه داده و مغز یخ زده، دوباره “زنده شود”، هیچ توضیحی در مورد پیچیدگی ها و مشکلات بیمار پس از این تجربه، از کاهش قوای ذهنی گرفته تا صدمات غیر قابل به مغز وجود ندارد. با این که ما اکنون در دنیایی زندگی‌ می‌کنیم که در آن غیر ممکن‌ها، در حال ممکن شدن هستند، به نظر می‌رسد که برخی تجربیات بیشتر به داستان های علمی تخیلی تعلق دارند تا بیمارستان‌های مدرن.