مهندسان گوگل و MIT الگوریتم های جدیدی را طراحی کرده اند که قابلیت پردازش و رتوش کردن عکس ها در لحظه را به گوشی های هوشمند می افزاید، حتی پیش از آنکه دکمه را برای گرفتن عکس فشار دهید. به این ترتیب شما می توانید تصاویر خود را پیش از ذخیره شدن اصلاح کنید.

گویا آی تی – برای اینکار از شبکه های یادگیری ماشینی استفاده شده است که بر اساس ۵۰۰۰ نمونه عکس به نرم افزار آموزش می دهد چگونه عکس را پیش از گرفته شدن به بهترین حالت ممکن از آن تغییر دهد. این ۵۰۰ عکس توسط عکاسان حرفه ای ویرایش شده اند.
نوآوری واقعی در این روش، پیاده سازی الگوریتم های موثر و سرعت بخشیدن به عملکرد آن ها است تا در زمانی که هنوز در حال تنظیم کادر عکس هستید، اصلاح و ویرایش لازم را انجام دهد و بر اساس اظهارات محققان، این سرعت زیاد در پردازش و اصلاح عکس می تواند کاربردهای احتمالی فراوانی داشته باشد.
جان بارون از گوگل می گوید:” این فناوری پتانسیل آن را دارد که برای ویرایش لحظه ای تصاویر در پلت فرم های همراه به کار گرفته شود.”
یادگیری ماشینی یا آموزش به ماشین ها، پیش از این هم توسط گوگل و شرکت های دیگر، برای آموزش پردازش تصویر به کامپیوتر ها مورد استفاده قرار گرفته است، اما ابعاد بزرگ تصاویر در گوشی های هوشمند امروزی، همراه با قدرت پردازش محدود روی این دستگاه ها ویرایش لحظه ای تصاویر را به چالش بزرگی تبدیل می کند.
برای پشت سر گذاشتن این چالش، مهندسان الگوریتم هایی را طراحی کرده اند که می تواند پردازش تصویر را روی نسخه ای از تصویر مشاهده شده از دریچه ی دوربین انجام دهد که روزولشن پایینی دارد و سپس نتیجه را بدون آنکه خدشه ای به کیفیت وارد شود، به روزولوشن بالا ارتقاء دهد.
هنگامی که تصاویر کم کیفیت (با رزولوشن پایین) به رزولوشن های بالاتر تبدیل می شود، تصویر نهایی یا ظاهری تار و پیکسل و پیکسل داشته و یا نرم افزار باید برای پر کردن جزئیات حدس های زیادی بزند.
روشی جدید برای روتوش عکس در گوشی های هوشمند حتی قبل از عکس گرفتن
در این حالت، محققان برای تبدیل تصاویر کم کیفیت به تصاویری با رزولوشن بالا، خروجی را نه به عنوان یک تصویر واقعی بلکه با فرمولی ارائه کرده اند که می تواند در نسخه های با کیفیت نیز اعمال شود- و در واقع تغییرات را به جای پیکسل ها، توسط محاسبات ریاضی نشان داده اند.
در نهایت تفکیک خروجی از تصاویر کم کیفیت روتوش شده، به این معنا است که هر پیکسل در تصویر با کیفیت نهایی دارای چهار فرمول است که در ترکیب با یکدیگر مشخص می کنند تصویر باید چه رنگ هایی داشته باشد.
زمانی که این روش با سیستم های آموزش ماشینی گذشته مقایسه می شود که از نسخه های با رزولوشن کامل در فرآیند پردازش استفاده می کند، نتیجه نشان می دهد که روش جدید تنها یک صدم حافظه را به خود اختصاص می دهد.

تمامی مطالب فوق نشان می دهند تصویری که شما روی صفحه ی دوربین می بینید، به سرعت قابل پردازش است، حتی در لحظاتی که برای یافتن نمای خوب، دوربین را حرکت می دهید. مهندسان می گویند که قادر هستند سیستم را به نحوی تنظیم کنند که سبک های متفاوتی از عکس برداری را ایجاد کند که می تواند کاربردهای متنوعی داشته باشد.
این الگوریتم ها، علاوه بر روشن کردن نقاط تیره و متعادل کردن تضاد بین رنگ ها، به عنوان مثال می توانند سبک خاص یک عکاس را هم تقلید کنند.
در حالی که اکنون هم برخی از گوشی های هوشمند می توانند پیش از گرفتن عکس، فیلترهایی روی آن بگذارند، این الگوریتم های جدید تنها مجموعه ای از قوانین نیستند که روی تصاویر دریچه ی دوربین اعمال می شوند، این الگوریتم ها می توانند با تغییر دادن منظره ی هدف، هوشمندانه خود را با آن تطبیق دهند.
و این تنها گوشه ای از قدرت هایی است که می توانیم با هوشمند شدن هرچه بیشتر برنامه ها در تشخیص محتوای تصاویر، به گوشی ها بیفزاییم. امروزه با محدود بودن ابعاد لنز دوربین ها به دلیل ضخامت بسیار کم گوشی ها، تمرکز بر الگوریتم های پردازش تصویر می تواند بهترین گزینه برای ارتقاء هرچه بیشتر تصاویری باشد که با گوشی ها گرفته می شود.
بارون می گوید ما می توانیم به :تجربیات جدید، کنترل کننده و لحظه ای در عکاسی امیدوار باشیم، بدون آنکه با مشکل خالی شدن باتری یا کند بودن عملکرد نمایاب مواجه باشیم.”
قرار است این یافته ها در کنفرانس گرافیک دیجیتال Siggraph که این هفته برگزار می شود، ارائه شود.